Λ. Ντούσικου: "Περιφερειακά Αεροδρόμια: η “αριστερή” λογική των εντεταλμένων.."

Περιφερειακά Αεροδρόμια: η “αριστερή” λογική των εντεταλμένων και η περίπτωση της Fraport AG.τ.

του Λάμπρου Ντούσικου
μέλος της “Κοινής Πρωτοβουλίας Ενάντια στην Ιδιωτικοποίηση των Αεροδρομίων”
Δρ Φιλοσοφίας της Επιστήμης VUB - ULB

Ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ Στέργιος Πιτσιόρλας - γνωστός από τα χρόνια του ΣΥΝ για τον “μεταμοντέρνο αριστερισμό” του - επεσήμανε στους New York Times ότι η συμφωνία του ΤΑΙΠΕΔ με την κοινοπραξία Fraport AG - Slentel Ltd, προχωρεί κανονικά και θα ευοδωθεί μέχρι το τέλος του χρόνου. Ανέφερε μάλιστα - προς επίρρωση των επιχειρημάτων περί υγιούς επενδυτικότητας μέσω ΤΑΙΠΕΔ - το παράδειγμα της επένδυσης της Fraport AG στη Βουλγαρία εκθειάζοντας τον τρόπο με τον οποίο η εταιρία λειτουργεί.

Θεόσταλτη και υγιέστατη λοιπόν η πρακτική της Fraport AG κατά τον κ. Πιτσιόρλα και τους Γερμανούς επενδυτές, που η φιλοσοφία τους αποκρυσταλλώνεται στη φράση που δημοσίευσαν οι  New York Times: “η αντίσταση των Ελλήνων στη συμφωνία με τη Fraport εκλαμβάνεται ως «ένα παράδειγμα της ελληνικής περηφάνιας που υπερισχύει της οικονομικής λογικής»”.

Με δυο λόγια, οι αξιότιμοι επενδυτές του Γερμανικού Δημοσίου αργά ή γρήγορα θα υπερκεράσουν την περηφάνια και την ξεροκεφαλιά των Ελλήνων και θα πάρουν τα Περιφερειακά Αεροδρόμια της χώρας για να σώσουν τον Τουρισμό και την αναπτυξιακή υπόληψη της Ελλάδας. Το μόνο που μένει, είναι να “λογικευθούν” οι δύσμοιροι Έλληνες που δεν έχουν ακόμα αποδεχτεί τη λογική της υποθήκευσης της δημόσιας γης και των αναπτυξιακών τους υποδομών, που δεν έχουν ακόμα συμφιλιωθεί με την ιδέα της υποταγής και της αποικιακής κερδοσκοπικής τακτικής. Φυσικά είναι αυτονόητο, ότι τα παρακάτω οικονομικά δεδομένα είναι απολύτως ΛΟΓΙΚΑ για τον κ. Πιτσιόρλα:

·        Ότι για παράδειγμα: η κοινοπραξία Fraport AG - Slentel Ltd για τη συγκεκριμένη ιδιωτικοποίηση, θα πληρώσει εφάπαξ στο ελληνικό δημόσιο 1,234 δις ευρώ, τη στιγμή που η γερμανική εταιρεία διαχείρισης του αερολιμένα Αθηνών (Hochtief), χρωστάει 1,4 δις. ΦΠΑ στο κράτος. Τα 1,234 δις ευρώ, ισοδυναμούν με τα τριετή καθαρά έσοδα του κράτους από τα αεροδρόμια.

·        Ότι το εφάπαξ αυτό “τίμημα” στην πραγματικότητα περιορίζεται σε περίπου 0,7 δις ευρώ, διότι με την ιδιωτικοποίηση, το δημόσιο θα κληθεί να επιστρέψει στην Ε.Ε. - να χρεώσει δηλαδή σε βάρος εθνικών πόρων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων - τα 520 εκατ. ευρώ έργων ΕΣΠΑ που ήδη “τρέχουν” στα αεροδρόμια της Θεσ/νίκης και των Χανίων.

·        Ότι, το ετήσιο μίσθωμα που θα καταβάλει η Fraport AG - Slentel Ltd είναι 0,023 δις. Αυτό ισοδυναμεί - για παράδειγμα - με τον ετήσιο περίπου τζίρο του Κρατικού Αερολιμένα Κέρκυρας, είναι δε λιγότερο από τα ετήσια έσοδα του κράτους από τις εμπορικές και μόνο χρήσεις σε όλα τα αεροδρόμια.  

·        Ότι ο  ιδιώτης ενώ στη σαρανταετία θα εισπράξει καθαρά κέρδη πάνω από 22 δις ευρώ, θα αποδώσει στο κράτος μόνο 3,85 δις, την ίδια στιγμή που το δημόσιο μόνο από το “σπατόσημο” θα έχει στη σαρανταετία έσοδα 8 δις ευρώ.

·        Ότι εντέλει το Δημόσιο θα έχει έως και πενταπλάσια απώλεια εσόδων.

Όλα τα παραπάνω, χωρίς να υπολογίζουμε τα ζητήματα κοινωνικής συνοχής των νησιωτικών περιφερειών, την αναπτυξιακή προοπτική των νησιών, το ολιγοπωλιακό καθεστώς που θα δημιουργηθεί από την ιδιωτικοποίηση, το ξεκλήρισμα των εργαζομένων, την εθνική ασφάλεια, χωρίς να υπολογίζουμε ότι η διαχείριση της δημόσιας περιουσίας δεν είναι πλέον ΔΙΑΦΑΝΗΣ και ΕΛΕΓΚΤΕΑ αντίθετα γίνεται de facto αποδεκτή η αντισυνταγματική   μεθόδευση του ΤΑΙΠΕΔ και χωρίς να υπολογίζουμε ότι οι Κρατικοί Αερολιμένες ανήκουν στο λαό και οφείλουν να παραδοθούν στις επόμενες γενιές ως περιουσία του ελληνικού κράτους, όλα αυτά λοιπόν είναι απόλυτα ΛΟΓΙΚΑ και θεμιτά τόσο για τον κ. Πιτσιόρλα όσο και για την  κυβέρνηση του Μαξίμου μέχρι πρότινος. Τί ποιο αυτονόητο από την υφαρπαγή βασικών περιουσιακών στοιχείων του κράτους έναντι πινακίου φακής, τί ποιο αυτονόητο και “αριστερό” από την υποταγή της παραγωγικής διαδικασίας στα κερδοσκοπικά συμφέροντα της κοινοπραξίας Fraport AG - Slentel Ltd. Τί ποιο “ανατρεπτικό” από την υποταγή στους ωμούς εκβιασμούς των δανειστών;

Γιατί όμως ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ επικαλέστηκε το παράδειγμα της Βουλγαρίας και όχι άλλων χωρών που γνωρίζουν καλύτερα τη δράση της Fraport AG; Είναι άγνοια,  αποπροσανατολισμός ή απλή ιδιοτέλεια; 

Ας παρουσιάσουμε ως αντεπιχείρημα στον κ. Πιτσιόρλα, μια ενδεικτική διεθνή υπόθεση της  Fraport AG που τραβάει επί δεκαπενταετία το δρόμο της δικαιοσύνης. Πρόκειται για τη δικαστική διαφορά της Fraport AG με μια φιλιππινέζικη εταιρεία, την Philippine International Air Terminals Co. Inc. (γνωστή ως PIATCO).

·         Το 1997 (επίσημα στις 12 Ιουλίου), η κυβέρνηση των Φιλιππινών παραχώρησε στην PIATCO τα δικαιώματα εκχώρησης (concession rights) για την κατασκευή και τη λειτουργία ενός διεθνούς τερματικού σταθμού επιβατών στο κεντρικό αεροδρόμιο της Μανίλα (όνομα του σταθμού: Ninoy Aquino International Airport Passenger Terminal III). Το 1998 έγινε επαναδιαπραγμάτευση και τελικά υπογράφηκε νέα επαναδιατυπωμένη συμφωνία εκχώρησης με τροπολογίες (Amended and Restated Concession Agreement - ARCA).

·         Η Fraport έρχεται στο προσκήνιο το 1999 (6 Ιουλίου) με 4 συμφωνίες, όπου αποκτά: 25% της PIATCO, 40% της PAGS Terminals, Inc. (PTI) και 40% της PAGS Terminal Holding, Inc. Επιπρόσθετα, η PTI αποκτά 11% της PIATCO.

·         Η κατασκευή του Terminal III ξεκινά το 2000 (15 Ιουνίου) με προοπτική ολοκλήρωσης εντός 30 μηνών. Χρειάζεται πρόσθετη χρηματοδότηση, που μόνο η Fraport είναι πρόθυμη να προσφέρει, κι έτσι αποκτά ακόμη 5% της PIATCO, ενώ η PTI αποκτά ακόμη 24% της PIATCO. Το 2001, αποκτώντας το 40% της PAGS, η Fraport ελέγχει πια το 61.44% της PIATCO. Η φιλιπιννέζικη νομοθεσία, όμως, απαγορεύει την κατοχή μιας τέτοιας ευαίσθητης εθνικά επιχείρησης (Terminal III), από ξένα πρόσωπα ή εταιρείες, σε ποσοστό παραπάνω από 40%.

·         Στα τέλη του 2001 και κατά το 2002 γίνονται διαπραγματεύσεις μεταξύ της PIATCO/Fraport και της κυβέρνησης των Φιλιππινών, με την τελευταία να πιέζει για την αναίρεση της αποκλειστικότητας δικαιωμάτων της πρώτης επί του Terminal III.

·         Παρά τις ευάριθμες συναντήσεις, δεν υπήρξε συμφωνία και στις 10 Δεκεμβρίου του 2002, η κυβέρνηση των Φιλιππινών (το Υπουργείο Δικαιοσύνης) κηρύσσει τα συμβόλαια της Fraport άκυρα, λόγω ποικίλων παραβάσεων της νομοθεσίας της χώρας (μεταξύ άλλων, για λόγους εθνικής ασφάλειας, καθώς και λόγω εξαγοράς κυβερνητικών αξιωματούχων).

·         Το Διαιτητικό Δικαστήριο (ICSID) παρατήρησε ότι αυτή η απόφαση (10 Δεκεμβρίου του 2002) ήταν εντυπωσιακά διαφορετική σε σχέση με σχετικές ανακοινώσεις (που άφηναν περιθώρια διαπραγματεύσεων) επίσημων κρατικών φορέων των Φιλιππινών, του ίδιου έτους (Μαίου και Σεπτεμβρίου).

·         Το Ανώτατο Δικαστήριο των Φιλιππινών, αποφάσισε ότι είχαν διαπραχθεί σοβαρές παραβάσεις της νομοθεσίας των Φιλιππινών και κήρυξε την όλη συμφωνία άκυρη.

·         Στις 17 Σεπτεμβρίου του 2003, η Fraport προσέφυγε στη διαιτησία του ICSID (International Centre for the Settlement of Investment Disput - ∆ιεθνές κέντρο για τον διακανονισµό των διαφορών εξ επενδύσεων), βασισμένη στη σχετική διακρατική συμφωνία (BIT - 1997) μεταξύ Φιλιππινών και Γερμανίας (on the Promotion and Reciprocal Protection of Investments, ενεργή από τις 2 Φεβρουαρίου 2000).

·         Τον Δεκέμβριο του 2004 και ενώ οι διαδικασίες διεθνούς διαιτησίας ήταν υπό εξέλιξη, η κυβέρνηση των Φιλιππινών προχώρησε σε δικαστική κατάληψη και απαλλοτρίωση του Terminal ΙΙΙ.

·         Στα διεθνή όργανα διαιτησίας, η κυβέρνηση των Φιλιππινών υποστήριξε ότι ο ενάγων δεν μπορούσε να επικαλεστεί την BIT, επειδή είχε παραβιάσει τη νομοθεσία της χώρας. Η Fraport υποστήριξε ότι η κυβέρνηση των Φιλιππινών γνώριζε τα δεδομένα της συμφωνίας με την PIATCO και ποτέ δεν κατήγγειλε κάτι τέτοιο κατά τον χρόνο της σύναψής της.

·         Το Διαιτητικό Δικαστήριο αποδέχτηκε τη δυνατότητα ισχύος των ισχυρισμών των Φιλιππινών και, περαιτέρω, εξετάζοντας τον φιλιππινέζικο νόμο, βρήκε ότι, αν και σε επίπεδο μετοχικού κεφαλαίου η επένδυση ήταν νόμιμη, σε επίπεδο ελέγχου και διαχείρισης είχε ξεφύγει από τα όρια της νομιμότητας (ιδιαίτερα αναφορικά με την παράκαμψη της νομοθεσίας για την προστασία του δημόσιου συμφέροντος, μέσω κρυφών συμφωνιών με κατόχους μετοχών). Το Δικαστήριο ήταν πεπεισμένο από τα ίδια τα εσωτερικά έγγραφα της Fraport ότι καθ' όλη τη διάρκεια της επένδυσης η εταιρεία γνώριζε πως παραβίαζε συγκεκριμένη νομοθεσία των Φιλιππινών και γι' αυτό προσπαθούσε να κρατά κρυφό κάθε σχετικό διακανονισμό.

·         Έτσι, το Διαιτητικό Δικαστήριο, στις 16 Αυγούστου 2007, έκανε δεκτή την ένσταση των Φιλιππινών και απέριψε την προσφυγή της Fraport, θεωρώντας ότι το ίδιο ήταν αναρμόδιο να αποφασίσει για την υπόθεση (γιατί η διακρατική συμφωνία BIT ήταν ανενεργή, λόγω της παραβίασης του φιλιππινέζικου νόμου από την Fraport).

·         Στη συνέχεια η Fraport, στις 6 Δεκεμβρίου του 2007, προσέβαλε την απόφαση, καταθέτοντας αίτηση ακύρωσής της, η οποία εξετάστηκε από ειδική (ad hoc) επιτροπή του ICSID, η οποία βρήκε το σκεπτικό του Διαιτητικού Δικαστηρίου σωστό και απέρριψε το εν λόγω αίτημα της Fraport (κοινοποίηση απόφασης στους αντίδικους: 23 Δεκεμβρίου 2010). Είναι σημαντικό το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν επιδίκασε την εις βάρος της Fraport πληρωμή των εξόδων της κυβέρνησης των Φιλιππινών (US$ 5,672,667), όπως η τελευταία είχε αιτηθεί.

·         Σημειωτέον, ότι η κυβέρνηση των Φιλιππινών δικαιώθηκε για την ίδια υπόθεση στις 22 Ιουλίου 2010 από το Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο (International Chamber of Commerce).

·         Τον Απρίλιο του 2011 η Fraport επανήλθε, για να ξεκινήσει έναν καινούργιο κύκλο προσπαθειών επικράτησης στο ICSID, που κατέληξε στην τρίτη, ουσιαστικά, ήττα της, στις 10 Δεκεμβρίου του 2014, με την απόρριψη του αιτήματός της για αποζημίωση ύψους 510 εκ. US$ και την εις βάρος της επιδίκαση δικαστικών εξόδων ύψους 5 εκ. US$ υπέρ της κυβέρνησης των Φιλιππινών.

Να λοιπόν μια διαφορετική ιστορία της Fraport AG που κάλλιστα θα μπορούσε να απασχολήσει τόσο την κυβέρνηση Τσίπρα και τον πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ, όσο και τους τελευταίους καθ' ύλην αρμόδιους τ. υπουργούς κ.κ. Γ. Σταθάκη και Α. Φλαμπουράρη οι οποίοι ενδελεχώς είχαν ενημερωθεί από την “Κοινή Πρωτοβουλία Ενάντια στην Ιδιωτικοποίηση των Αεροδρομίων”, από τον Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων Θ. Γαλιατσάτο και από τα σωματεία των εργαζομένων.

Άρα λοιπόν το μόνο που κάποιος λογικός νους θα κράταγε από τις δηλώσεις του πρόεδρου του ΤΑΙΠΕΔ κ. Στέργιου Πιτσιόρλα, είναι η ζέση με την οποία υπερασπίζεται τις πραξικοπηματικές διαταγές των δανειστών σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου, για την ολοκλήρωση του ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΣΚΝΔΑΛΟΥ της εκποίησης των Περιφερειακών Αερολιμένων της Ελλάδας. Είναι η υπεράσπιση της πελατειακής λογικής, της συγκάλυψης και της παραποίησης της αλήθειας, προς εξυπηρέτηση συμφερόντων. 

Η απάντηση όμως έχει ήδη δοθεί. Η ελληνική κοινωνία και σύσσωμη η αντιμνημονιακή αριστερά με τα κινήματα και τους φορείς στο πλευρό της, θα αποτρέψει το εν λόγω πολιτικό και οικονομικό σκάνδαλο. Θα ανατρέψει τους δολοπλόκους ακόμα και αυτούς που φορούν την προσωπίδα της “αριστεράς”.


(ΥΓ. Τη μετάφραση του δημόσιου εγγράφου (ICSID Case No. ARB/03/25) του INTERNATIONAL CENTRE FOR SETTLEMENT OF INVESTMENT DISPUTES WASHINGTON D.C. έκανε ο Αργύρης Γεωργούλης). 

ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ Η ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΣΑΜΟ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΑΝ ΜΕΛΗ ΤΟΥ  (ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΕΝΙΑΙΟΥ) ΣΥΡΙΖΑ ΣΑΜΟΥ, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ  ΩΣ ΑΠΟΚΟΜΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗΣ ΔΙΟΡΙΣΕ ΚΑΙ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΪΠΕΔ...

ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΑ

ΣΤΗΝ ΕΡΑ ΑΙΓΑΙΟΥ : "Οι κάτοικοι των νησιώννα κινητοποιηθούν άμεσα αντιδρώντας κατά της ιδιωτικοποίησης των αεροδρομίων"

ΕΡΑ ΑΙΓΑΙΟΥ:

 

Όχι στην ιδιωτικοποίηση των αεροδρομίων λένε 161 φορείς από όλη την Ελλάδα

Σύνταξη: Αναστασία Σπυριδάκη

Τετάρτη, 20 Μάιος 2015 11:03

Την ακύρωση της "άκρως επιζήμιας για την οικονομία", δρομολογούμενης αποκρατικοποίησης των 14 Περιφερειακών Αερολιμένων, ζητούν από τον Πρωθυπουργό, 161 φορείς από όλη την Ελλάδα που συμμετέχουν στην "Κοινή Πρωτοβουλία ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των Περιφερειακών Αεροδρομίων". Ακόμη ζητούν την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ ή οποιουδήποτε παρόμοιου θεσμού αναλάβει το ίδιο έργο εφαρμογής των μνημονιακών νόμων, καθώς και την άμεση αναβάθμιση των Περιφερειακών Αερολιμένων για την εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας τους.

Συγκεκριμένα αναφέρουν, ότι οι περισσότεροι Κρατικοί Αερολιμένες, βρίσκονται στις νησιωτικές Περιφέρειες της Ελλάδας, «γεγονός που τους καθιστά άκρως αναγκαίους για την ενδοπεριφερειακή κοινωνική συνοχή, την αναπτυξιακή προοπτική των νησιών και την εθνική ασφάλεια. Είναι απόλυτα κερδοφόρες και βιώσιμες επιχειρήσεις υπό δημόσιο έλεγχο και διοίκηση, ενισχύουν σημαντικά τον κρατικό προϋπολογισμό, δεν επιβαρύνουν τον Έλληνα φορολογούμενο και έχουν άμεσες δυνατότητες αύξησης της αποδοτικότητας - κερδοφορίας τους». Παράλληλα τονίζουν, ότι οποιαδήποτε μορφή ιδιωτικοποίησης υπό τη μορφή κοινοπρακτικού σχήματος ΣΔΙΤ, τόσο λόγω της υπάρχουσας νομοθεσίας όσο και λόγω της ουσιαστικής πρόθεσης της FRAPORT για εύκολο και γρήγορο κέρδος, δεν θα μας αποτρέψει από την μονοπωλιακή πρακτική της περικοπής εργαζομένων και της αύξησης των ναύλων. Τέλος, ζητούν από την Κυβέρνηση να μην προβεί σε μονομερείς ενέργειες «εις βάρος της ρητά διατυπωμένης βούλησης της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού για την ακύρωση της ιδιωτικοποίησης των αεροδρομίων. Το αδικαιολόγητο και αδιανόητο ξεπούλημα των αεροδρομίων αποτελεί την κόκκινη γραμμή της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, των κινημάτων και των φορέων». Η νέα αυτή παρέμβαση στον Πρωθυπουργό έρχεται μετά από απάντηση του ΤΑΙΠΕΔ, ότι το Ταμείο ακολούθησε «αυστηρά την προβλεπόμενη διαγωνιστική διαδικασία, η οποία περιλαμβάνει σειρά ανεξάρτητων ελεγκτικών μηχανισμών σύμφωνα με τα υψηλότερα διεθνή πρότυπα και τις αρχές διαφάνειας», μετά από δημοσιεύματα ότι για τον συγκεκριμένο διαγωνισμό έχει ξεκινήσει έρευνα. Η συγκεκριμένη απάντηση του ΤΑΙΠΕΔ ενεργοποίησε εν νέου τους 161 φορείς, ενώ μιλώντας στην ΕΡΑ ΑΙΓΑΙΟΥ, ο περιφερειακός σύμβουλος Αλέξανδρος Σταθακιός, προέτρεψε τους κατοίκους των νησιών να βρίσκονται σε εγρήγορση και να κινητοποιηθούν άμεσα αντιδρώντας κατά της ιδιωτικοποίησης των αεροδρομίων.

ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΣ: Ένα βίντεο που θα δουν όλοι

Ένα βίντεο που θα δουν όλοι

Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο τάχθηκε κατά της προβολής από την τηλεόραση του τηλεοπτικού σποτ του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων που γυρίστηκε στο πλαίσιο της διεθνούς καμπάνιας του για την προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. (σ.σ. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το βίντεο είναι σπουδαίο και απόλυτα εύστοχο. Βέβαια, είναι πολύ καλό για την ελληνική τηλεόραση.)

Επιστολή της κυρίας Δέσποινας Κουτσούμπα, προέδρου του ΣΕΑ:
Σας έχει τύχει ποτέ να αισθάνεστε ότι ζείτε μια εξωπραγματική στιγμή, μια στιγμή που ενώ είστε εκεί είναι σαν να μη βρίσκεστε στη θέση σας, αλλά να πετάτε σαν ένα πουλί και να βλέπετε τον εαυτό σας από ψηλά και να πιστεύετε ότι όσα διαδραματίζονται υπάρχουν σε ένα παράλληλο σύμπαν; Έτσι ακριβώς αισθάνθηκα καθισμένη στα πρώτα έδρανα πίσω από το τραπέζι του ΚΑΣ, καθώς υποβλήθηκα σε ένα νέου τύπου μαρτύριο, το μαρτύριο μην πεις αυτά που πραγματικά πιστεύεις, δείξε την καλή σου διαγωγή όσο κι αν εδώ μέσα ποδοπατούν τη λογική. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…
Εν αρχή ην η διεθνής καμπάνια του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς από τις περικοπές σε κονδύλια και προσωπικό. Η καμπάνια ξεκίνησε μετά το χτύπημα στο παλαιό Μουσείο της αρχαίας Ολυμπίας, τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υποβάθμισης της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, της μη αναγνώρισης του αναντικατάστατου της πολιτιστικής κληρονομιάς, της άγνοιας κινδύνου που οδηγούσε τον πρώην Υπουργό ΥΠΠΟΤ κο Γερουλάνο να επαίρεται (σε εγχώρια και διεθνή μίντια) ότι το Υπουργείο του λειτουργεί με τον μισό προϋπολογισμό. Επειδή οι αρχαιολόγου που εργαζόμαστε στο Υπουργείο Πολιτισμού αναγνωρίζουμε ότι η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν γίνεται για μας, αλλά για το σύνολο της κοινωνίας, θελήσαμε να γυρίσουμε ένα τηλεοπτικό σποτ με το απλό μήνυμα ότι η ίδια η κοινωνία πρέπει να ευαισθητοποιηθεί για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, της ίδιας της ιστορίας της, κόντρα στις σειρήνες «τώρα κρίση έχουμε, λεφτά για μάρμαρα θα δίνουμε»;
Το σενάριο πάει κάπως έτσι: ένα κοριτσάκι επισκέπτεται με τη μητέρα του το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, απομακρύνεται από κοντά της, περιφέρεται στις αίθουσες του Μουσείου, βρίσκεται μπροστά στην Κόρη Φρασίκλεια, υπάρχει μια κρυφή συνομιλία μεταξύ τους, το κοριτσάκι χαμογελά. Ένα χέρι απότομα τραβά το κορίτσι σαν να το απαγάγει. Πέφτει καρτέλα: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΛΛΟΝ. Στην επόμενη σκηνή, το κορίτσι είναι στη θέση του, λείπει όμως από τη βάση της η Φρασίκλεια, που τελικά έχει «απαχθεί». Επόμενη καρτέλα: ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΕΛΘΟΝ. Και καταλήγει: Τα μνημεία δεν έχουν φωνή, εσύ έχεις. Ο συμβολισμός εύληπτος: το κοριτσάκι συμβολίζει το μέλλον, το άγαλμα συμβολίζει το παρελθόν, την ιστορική μνήμη. Αν σου στερήσουν το παρελθόν, θα πρέπει να πονέσεις σαν να σου στερούν το μέλλον. Οι φιλόξενες αίθουσες του Μουσείου (στην πρώτη σκηνή) έχουν γίνει απόκοσμες (στην τελευταία σκηνή) για να είναι προφανές ότι η σκηνή απαγωγής του κοριτσιού και του αγάλματος είναι συμβολική.
Η προβολή του σποτ στην τηλεόραση απαγορεύτηκε χτες από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (κατά πλειοψηφία). Δεν ξέρουμε ακόμη την επίσημη αιτιολογία ή το τελικό «σκορ» υπέρ-κατά, άλλωστε ήταν αργά και οι δημοσιογράφοι είχαν ήδη εγκαταλείψει την αίθουσα. Αυτά που γνωρίζουμε όμως είναι οι ερωτήσεις που έγιναν στα μέλη του ΔΣ που παραβρέθηκαν στη συνεδρίαση για να παρουσιάσουν το σποτ.
Ούτε λίγο ούτε πολύ τα μέλη του ΚΑΣ που πήραν το λόγο είχαν «διαβάσει» μόνο την κυριολεξία της εικόνας (βία στο παιδί, εξαφάνιση αγάλματος, δεν υπάρχουν φύλακες στην αίθουσα -sic!…) και είχαν «δει» το ανάποδο μήνυμα. Τον διασυρμό της χώρας, το μήνυμα ότι στα ελληνικά μουσεία ο καθένας μπορεί ανενόχλητος να κλέψει ένα άγαλμα ή να απαγάγει ένα παιδί (θυμήθηκα το μπαμπά μου, που πίστευε ότι οι δίσκοι του heavy metal αν παιχτούν ανάποδα μεταδίδουν σατανιστικά μηνύματα, αλλά ο μπαμπάς μου τουλάχιστον δεν μυρίζει μούχλα και καμαρίλα, αφήστε που μου μαθε να λέω την αλήθεια κι αυτό με κυνηγάει σε όλη μου τη ζωή…). Αιώνες συμβολισμού στην τέχνη έχουν πάει περίπατο, τα πάντα είναι «κυριολεκτικά». Επίσης, αλγεινή εντύπωση τους προξένησε το γεγονός ότι το μήνυμα είναι σοκαριστικό, μιας και η κοινωνία που ζούμε είναι αγγελικά πλασμένη κι όταν με απειλή όπλων έδεσαν τη φύλακα και άδειασαν το παλαιό Μουσείο της Ολυμπίας, δεν αισθανθήκαμε όλοι σοκαρισμένοι αλλά απολύτως ψύχραιμοι συνεχίσαμε να πίνουμε το τσάι μας. Ούτε είναι ευρέως διαδεδομένο στην κινηματογραφική παιδεία (και στην τηλεοπτική μας εποχή) το εύρημα μιας δυνατής εικόνας που τραβάει την προσοχή προκαλώντας ένα έντονο συναίσθημα για να μπορέσει να περάσει το μήνυμα που θέλει. Όλα αυτά διανθισμένα με πολλή ξινίλα για το ότι δεν είναι μόνο ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων που ενδιαφέρεται για την πολιτιστική κληρονομιά –μα δεν απαγόρευσε ο ΣΕΑ σε όλους τους υπόλοιπους να βγάλουν άλλα 10 σποτ και 200 αφίσες για το ίδιο θέμα, το ΚΑΣ απαγόρευσε στον Σύλλογο να προβάλλει το μήνυμά του!
Πράγματι, το συγκεκριμένο μήνυμα και τηλεοπτικό σποτ θα μπορούσε και θα έπρεπε να ήταν παραγωγή του ίδιου του Υπουργείου Πολιτισμού (νυν Γραμματείας), που γνωρίζει πολύ καλά την αύξηση των λαθρανασκαφών σε όλη τη χώρα, που έχει ευθύνη για την προστασία της κληρονομιάς, που θα ‘πρεπε να έχει ως πρώτο μέλημα να διατηρεί ζωντανή την ιστορική μνήμη σε αυτή την παράξενη (να το πω κομψά) εποχή. Σε μια άλλη χώρα, όχι πολύ διαφορετική από τη δική μας, το Ιταλικό Υπουργείο Πολιτισμού ανέλαβε το ίδιο καμπάνια ευαισθητοποίησης του κοινού ενάντια στην αρχαιοκαπηλία, παρουσιάζοντας σημαντικά αγάλματα από Μουσεία της Ιταλίας με κάποια μέλη τους να έχουν εξαφανιστεί (παραποίηση αρχαιοτήτων και ασέβεια στα μνημεία, άραγε;). Ακόμη και στη δική μας χώρα, η εξαίρετη περιοδική έκθεση «Αρχαιοκαπηλία ΤΕΛΟΣ» που παρουσιάζεται και αυτές τις μέρες στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, δεν διστάζει να δείξει αγάλματα με καλυμμένα μάτια, ή μέσα σε σακιά, δείχνοντας τη βία που συνιστά η αρχαιοκαπηλία (ευτυχώς πήρε έγκριση από το Κεντρικό Συμβούλιο Μουσείων, χωρίς να θεωρηθεί σοκαριστική).
Αν δεν θεωρήσουμε λοιπόν ότι άνθρωποι εγγράμματοι δεν γνωρίζουν την έννοια της καλλιτεχνικής σύμβασης ή του συμβολισμού, τι μένει; Η «κατηγορία» ότι το τηλεοπτικό μήνυμα του ΣΕΑ ήταν «πολιτικό» -και ως γνωστόν δεν επιτρέπεται να μπλέκονται οι αρχαιότητες με πολιτικά παιχνίδια (εξαιρούνται οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες μάλλον). Ωχ, μας πιάσανε! Πράγματι, το μήνυμα ήταν πολιτικό: Χωρίς παρελθόν δεν υπάρχει μέλλον. Όχι κομματικό, όχι συνδικαλιστικό, αλλά βαθιά πολιτικό. Γιατί είναι όντως πολιτικό θέμα το αν προστατεύεις και πώς την πολιτιστική κληρονομιά, το αν θεωρείς ότι η κοινωνία είναι κοινωνός αυτής της προστασίας, ή το αν κλείνεσαι στο καβούκι σου, διεκπεραιώνεις τα έγγραφα που σου ζητάνε για αν είσαι «παραγωγικός» υπάλληλος και δεν ανακατεύεσαι εκεί που δεν σε σπέρνουνε, περιμένοντας ότι όσο πιο λίγο ενοχλείς τόσο λιγότερο θα σε ενοχλήσουν. Είναι πολιτικό θέμα εντέλει, αν έχεις άποψη για το αντικείμενο της εργασίας σου όντας δημόσιος υπάλληλος, αν πιστεύεις ότι η παραγω γή πολιτισμού σε αυτή τη χώρα δεν είναι κάτι που τέλειωσε το 1830, αν πιστεύεις (και το κάνεις πράξη) ότι ο πολιτισμός χρειάζεται στην ολότητά του πνοή και ορμή και μπορεί να αλλάξει την κοινωνία, την οικονομία, τον κόσμο ολόκληρο. Πράγματι, πρόκειται για μια βαθιά πολιτική διαφωνία. Κι αυτή είναι που ενοχλεί.
Και μια βαθιά υποκρισία, όμως. Για όλους αυτούς που κατηγορούν όποιον έχει αιτήματα που αφορούν το μισθό του ως «συνδικαλιστική συντεχνία», όταν όμως ένας Σύλλογος πάει να μιλήσει για το περιεχόμενο της δουλειάς του, τότε του το απαγορεύουν. Γιατί αυτό, είναι ακόμη πιο επικίνδυνο. Γιατί αν μαθευτεί ότι τα αρχαία κινδυνεύουν (από το σποτ του ΣΕΑ θα μαθευτεί, γιατί δεν το ‘μαθε ο κόσμος όλος όταν κλέψανε την Πινακοθήκη μες στη μέση της Αθήνας…), πώς θα προχωρήσουμε στις επόμενες εφεδρείες, απολύσεις, εξωθήσεις; Οι αρχαιολόγοι είναι «καλοί» όταν μπορούν να γίνονται εύκολος στόχος: οι κολλημένοι, οι άρρωστοι, οι παρωχημένοι, που βάζουν εμπόδια στην «ανάπτυξη» του τόπου (λέγε με: τσιμέντο να γίνει και το φυσικό και το πολιτιστικό περιβάλλον). Τότε, όποτε θέλουμε τους βγάζουμε μπροστά (άμα χρειάζεται μια εργολαβία να καθυστερήσει τάχα μου για να ζητήσει παραπάνω λεφτά από το δημόσιο: φταίνε οι αρχαιολόγοι) κι όταν δεν χρειάζεται τους κάνουμε πέρα (όταν εγκαθιστούμε ξενοδοχεία, λιμάνια, δρόμους, ανεμογεννήτριες, Ολυμπιακά έργα μέσα ή δίπλα σε αρχαιολογικούς χώρους, τότε είναι περιττοί). Ποιος ο λόγος λοιπόν να χαλάσουμε στην κοινωνία την εικόνα των «χρήσιμων ηλίθιων» που έχουμε εντέχνως καλλιεργήσει επί χρόνια;
Δεν αξίζει, παρά μόνο για την ιστορία, να αναφερθούμε σε παρατηρήσεις περί εικόνων άσκησης βίας σε παιδιά και της σχετικής νομοθεσίας, μιας και το αρμόδιο ΕΣΡ είχε ήδη εγκρίνει το σποτ από τη σκοπιά της νομοθεσίας αυτής (όπως έχει εγκρίνει και πολύ πιο «βίαια» σποτ της UNICEF, της Διεθνούς Αμνηστίας κ.λπ.) και είχε κατανοήσει το νόημά του, αφού έδινε άδεια να προβληθεί δωρεάν ως τηλεοπτικό μήνυμα που «ευαισθητοποιεί την κοινή γνώμη για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς». Όπου όμως δεν φτάνει η λογοκρισία του ΕΣΡ, φτάνει η υποκρισία του ΚΑΣ…
Κα Πρόεδρε του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και ΓΓ Πολιτισμού κα Μενδώνη, κάντε κάτι καλό για το κύρος του Συμβουλίου. Τουλάχιστον γράψτε στην αιτιολογία απόρριψης στου σποτ το ότι «εμπεριέχει πολιτικό μήνυμα». Έτσι τουλάχιστον θα γλιτώσετε τα παρόντα μέλη του ΚΑΣ από το να πρέπει να υπερασπιστούν την έλλειψη καλλιτεχνικής παιδείας που επιμελώς εμφάνισαν για τις ανάγκες αυτής της απόφασης.
Ζητώ δημόσια συγνώμη από όλους τους συντελεστές του σποτ, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, μέλη και φίλους του ΣΕΑ, που δούλεψαν αφιλοκερδώς και με όλη τους την καρδιά για να δημιουργηθεί ένα τόσο άρτιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα χωρίς λεφτά και χωρίς ανταλλάγματα. Για τη χαρά της δουλειάς και γιατί πίστεψαν ότι με αυτόν τον τρόπο βοηθούσαν σε έναν κοινό σκοπό. Κοινό για ποιους; αναρωτιέμαι πλέον…
Δέσποινα Κουτσούμπα
μέλος του ΣΕΑ και Πρόεδρος του ΔΣ
ΥΓ. Όλα τα παραπάνω απηχούν προσωπικές απόψεις (γι΄ αυτό άλλωστε και είναι ενυπόγραφα) και όχι τις απόψεις κάθε μέλους του ΔΣ του Συλλόγου, μέλη που και εγγράμματα είναι και τις απόψεις τους μπορούν να διακινήσουν προφορικά ή γραπτά

ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΣ

πατερας: "Εκτός παιδικών σταθμών 53.000 παιδιά"

Αναδημοσιεύω ένα νέο που θα συγκλονίσει:
"πατερας": Εκτός παιδικών σταθμών 53.000 παιδιά, σε τραγικό αδιέξοδο χιλιάδες νέα ζευγάρια!

Εκτός βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών, κέντρων φροντίδας Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες και Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης (ΚΔΑΠ) θα μείνουν χιλιάδες παιδιά τη σχολική χρονιά 2012 - 2013, με τραγικές επιπτώσεις στις λαϊκές οικογένειες. Συγκεκριμένα, περίπου 53.000 παιδιά δε θα φιλοξενηθούν την επόμενη σχολική χρονιά στις δομές του προγράμματος «Εναρμόνιση Οικογενειακής και Επαγγελματικής Ζωής» του υπουργείου Εργασίας που χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ.
 Τα στοιχεία που δημοσίευσε η Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), που διαχειρίζεται το πρόγραμμα, επιβεβαιώνουν την ανέχεια στην οποία βρίσκονται οι λαϊκές οικογένειες, καθώς οι αιτήσεις γονέων είναι σημαντικά αυξημένες, κατά 43%, σε σχέση με πέρσι. Ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος, αφού τα στοιχεία αφορούν μόνο σε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα του υπουργείου Εργασίας που δε συμπεριλαμβάνει το σύνολο των δήμων της χώρας.
Πρέπει να σημειώσουμε ότι ο συγκεκριμένος αριθμός δείχνει μόνο ένα μέρος του προβλήματος, αφού υπάρχουν ακόμα χιλιάδες παιδιά που θα μείνουν εκτός είτε γιατί οι γονείς δεν μπήκαν στη διαδικασία να κάνουν αίτηση είτε γιατί έχουν κοπεί απευθείας από τους δήμους που δεν έχουν ενταχθεί στο παραπάνω πρόγραμμα και λειτουργούν μόνοι τους τους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς.
Σε ό,τι αφορά στο πρόγραμμα της ΕΕΤΑΑ, περίπου το 55% των αιτήσεων απορρίφθηκαν και λόγω των κριτηρίων που θέτει το πρόγραμμα για τη φιλοξενία των παιδιών, αλλά κυρίως λόγω της χρηματοδότησης, η οποία μειώθηκε σημαντικά σε σχέση με πέρσι. Αλλά και χωρίς αυτή τη μείωση, το πρόβλημα θα παρέμενε σοβαρό. Συγκεκριμένα, η χρηματοδότηση του προγράμματος ανέρχεται στα 125 εκατομμύρια ευρώ, από 175 εκατομμύρια που ήταν την προηγούμενη σχολική χρονιά, ενώ για την κάλυψη των αναγκών απαιτούνται άλλα 125 εκατομμύρια ευρώ.

Την ίδια ώρα, οι δήμοι αδυνατούν να λειτουργήσουν το σύνολο των παιδικών σταθμών, καθώς προσωπικό δεν υπάρχει και η τακτική χρηματοδότηση έχει μειωθεί σημαντικά. Η παράθεση των στοιχείων μόνο των τελευταίων μηνών είναι χαρακτηριστική. Από 135 εκατ. ευρώ τον Ιούνη, η χρηματοδότηση τον Ιούλη μειώθηκε σε 96 εκατ. ευρώ και από τον Αύγουστο μέχρι και το Δεκέμβρη υπολογίζεται να προσγειωθεί στα περίπου 70 εκατ. ευρώ. Πολλοί δήμοι δεν μπορούν να πληρώσουν καν τη μισθοδοσία του προσωπικού.

Ας δούμε όμως αναλυτικά κάποια στοιχεία.
1. Ο αριθμός των ωφελούμενων γυναικών ανέρχεται σε 34.693, μειωμένος κατά 13,5% σε σχέση με το 2011, οπότε ήταν 40.125. Η μεγαλύτερη μείωση σε σχέση με τις αιτήσεις, δηλαδή τις γυναίκες που ωφελούνται από το πρόγραμμα, σημειώνεται στη Στερεά Ελλάδα, όπου ο αριθμός των αιτήσεων που εγκρίθηκαν είναι μειωμένος κατά 95%. Ακολουθούν η περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου με μείωση 87,3%, η Αττική με 61,7%, η Κεντρική Μακεδονία με 25,7%. Ο αντίστοιχος αριθμός των αιτήσεων ενδιαφερόμενων γυναικών ήταν 78.348 το 2012, ενώ το 2011 ήταν 54.954.
2. Από τις αιτήσεις των γυναικών που έγιναν δεκτές, το 47,2% είναι μισθωτές, το 14,6% είναι αυτοαπασχολούμενες εκτός πρωτογενούς τομέα, το 11,1% είναι αυτοαπασχολούμενες στον πρωτογενή τομέα και το 23,3% άνεργες. Το 25,5% αυτών έχει εισόδημα μέχρι 6.000 ευρώ. Το 22% από 6 έως 12.000 ευρώ. Το 38,6% από 12 έως 26 χιλιάδες ευρώ και το 13,9% από 26.000 και πάνω.
 Ο δε αριθμός των παιδιών που τοποθετούνται στις δομές είναι 43.060, μειωμένος κατά 11% σε σχέση με το 2011. Η μεγαλύτερη μείωση παρατηρείται στη Στερεά Ελλάδα, όπου τα παιδιά που θα φιλοξενηθούν είναι μειωμένα κατά 94% σε σχέση με πέρσι. Ακολουθεί η περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, με τον αριθμό των παιδιών να είναι μειωμένος κατά 86,5%, η Αττική με 59,5% μείωση και η Κεντρική Μακεδονία με 22,1%. Ο αντίστοιχος αριθμός αιτήσεων τέκνων ήταν 96.130, ενώ το 2011 ήταν 67.311.
3. Από τα 43.060 παιδιά, τα 5.859 θα φιλοξενηθούν σε βρεφικούς σταθμούς, τα 26.303 σε παιδικούς σταθμούς, 172 σε κέντρα φροντίδας ΑμΕΑ, τα 9.330 σε Κέντρα Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ) και τα 1.396 σε ΚΔΑΠ-ΜΕΑ. Από τις δομές που θα φιλοξενηθούν, το 38% είναι ΝΠΔΔ, το 27,6% είναι ΝΠΙΔ, το 34,4% είναι επιχειρήσεις ιδιωτικού τομέα.
Θυμίζουμε ότι Στερεά Ελλάδα και Νότιο Αιγαίο είχαν αρχικά αποκλειστεί από τη χρηματοδότηση με το σκεπτικό ότι είναι περιφέρειες με υψηλό επίπεδο.


«Σφαγή» στην Αττική
Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στην Αττική. Χαρακτηριστικά, ο αριθμός των αιτήσεων των ενδιαφερόμενων γυναικών ήταν 19.108, αυξημένος κατά 67,6% σε σχέση με πέρσι. Ο αριθμός των αιτήσεων για την τοποθέτηση παιδιών το 2012 ήταν 22.309, αυξημένος κατά 66,4% σε σχέση με πέρσι. Από αυτές τις αιτήσεις ικανοποιήθηκαν οι 3.790, που σημαίνει ότι μόνο στην πρωτεύουσα 18.519 παιδιά δε θα φιλοξενηθούν στις δομές του προγράμματος. Πέρσι είχαν φιλοξενηθεί 9.367 παιδιά.

"Αριστερή Αντεπίθεση": Ραντεβού τον Σεπτέμβρη

 Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου Βαθαίνουν τα ρήγματα στην Ευρωζώνη - Ενδείξεις «αυτονόμησης» από ΕΚΤ και EFSF προκαλούν έκρηξη στις αγορές Διχασμένη η γερμανική ελίτ - Σε ρόλο «Ιφιγένειας» πάντα η Ελλάδα.

Μερικές φορές μας κάνουν να αναρωτιόμαστε: αληθινά, υπάρχει κανείς σε όλη την ηγεσία της Ευρωζώνης, από τους ακραιφνείς φεντεραλιστές μέχρι τους μετριοπαθείς ευρωσκεπτικιστές, που να θέλει πραγματικά τη διάσωσή της; Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό. Ένα και πλέον μήνα μετά την απόφαση της Συνόδου Κορυφής του Ιουνίου που υποτίθεται ότι «θεμελίωσε» τη διαδικασία εξέλιξης της Ευρωζώνης σε δημοσιονομική και τραπεζική ένωση, η διχοστασία διαπερνά όλους τους πόλους εξουσίας της.

Στο επίκεντρο αυτής της διχοστασίας βρίσκεται, φυσικά, η ίδια η Γερμανία. Η πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας, που επικρίνεται ακόμη και από τον Γιούνκερ ότι «αντιμετωπίζει την Ευρωζώνη σαν υποκατάστημά της», διατρέχεται από ένα ρητορικό εμφύλιο. Διχασμένες οι βασικές επιχειρηματικές ενώσεις, διχασμένοι οι Γερμανοί τραπεζίτες, διχασμένοι ακόμη και οι εταίροι τού κυβερνητικού συνασπισμού, διχασμένη ακόμη και η κοινή γνώμη γύρω από το αν αξίζει τον κόπο να χρηματοδοτήσει η χώρα τη διάσωση του ευρώ. Στο επίκεντρο αυτού του διχασμού βρίσκεται το δίλημμα αν θα πρέπει η Γερμανία να επιτρέψει -και άρα να χρηματοδοτήσει κατά το μερίδιο που της αναλογεί- πρώτον, τη δυνατότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να παρέμβει στην αγορά ομολόγων για να ρίξει το δυσθεώρητο κόστος δανεισμού της Ιταλίας και της Γερμανίας και, δεύτερον, αν το νέο ευρωπαϊκό ταμείο διάσωσης, ο ESM, πρέπει να αποκτήσει χαρακτηριστικά τράπεζας με δυνατότητα να δανείζει κράτη και πιστωτικά ιδρύματα και να εξοπλιστεί με μια μεγάλη «δύναμη πυρός», πολύ μεγαλύτερη από τα (θεωρητικά) 700 δισ. ευρώ που θα διαθέτει όταν ενεργοποιηθεί. Η διχοστασία γύρω από τα ζητήματα αυτά εξελίσσεται με ορίζοντα την αναμενόμενη στις 12 Σεπτεμβρίου απόφαση του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου για την ενεργοποίηση του ESM.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ: 


αριστερη αντεπιθεση: Ραντεβού τον Σεπτέμβρη:

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΕ 2 ΛΕΠΤΑ! ΔΕΣ ΤΟ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ!

ΠΌΣΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΛΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΜΙΖΑΣ ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕΣ ΤΙΡΑΜΟΛΑ ?

ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
 Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ*
Η εκλογική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ είναι η πιο αισιόδοξη πολιτική εξέλιξη από την αρχή της γιγαντιαίας κρίσης της Ευρωζώνης. Το δίλημμα των εκλογών της 17ης Ιουνίου είναι ξεκάθαρο. Αν σχηματιστεί αριστερή κυβέρνηση που θα εφαρμόσει το ριζοσπαστικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει η δυνατότητα αφενός να βγει η Ελλάδα από την κρίση και αφετέρου να δρομολογηθεί νέα πορεία για την υπόλοιπη Ευρώπη. Αν σχηματίσει κυβέρνηση ο μετριότατος κ. Σαμαράς, η χώρα θα συνεχίσει ακάθεκτη προς την κατάρρευση, που όλα δείχνουν πως δεν θα αργήσει.
Τις τελευταίες μέρες έγινε ξεκάθαρο ακόμη και για τους πιο δύσπιστους ότι η κρίση είναι πανευρωπαϊκή και όχι απλώς ελληνική. Δεν ευθύνεται ο ελληνικός δημόσιος τομέας ούτε η ελληνική διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις για την τεράστια αναταραχή. Το πρόβλημα έχει να κάνει, πρώτον, με την παγκόσμια κρίση που ξεκίνησε το 2007 στις ΗΠΑ και, δεύτερον, με τους μηχανισμούς του ευρώ που διαμεσολάβησαν και επέτειναν την κρίση στην Ευρώπη. Μετά από δύο χρόνια συνεχούς άρνησης και θεωρητικών ακροβασιών -από τα δεξιά, αλλά δυστυχώς και από τα αριστερά- η σκληρή πραγματικότητα σταδιακά γίνεται αποδεκτή από όλους. Ο λόγος είναι απλός. Τη στιγμή αυτή η Ισπανία χρειάζεται ίσως 250-300 δισ. ευρώ τα οποία δεν θα μπορέσει να βρει στις ανοιχτές αγορές και άρα μάλλον θα μπει στο πρόγραμμα "διάσωσης".
Θα ακολουθήσει βίαιη γενίκευση της κρίσης του ευρώ που θα φέρει νέα δεδομένα στην Ευρώπη. Δύο παράγοντες έχουν καταλυτική σημασία. Ο πρώτος είναι τα συμφέροντα του χρηματοπιστωτικού τομέα και κυρίως των τραπεζών. Στην ουσία το τραπεζικό σύστημα της Ισπανίας είναι χρεωκοπημένο, αλλά και της Γερμανίας είναι κάθε άλλο παρά υγιές.
Οι δυνατότητες για τους κυβερνώντες δεν είναι πολύ μεγάλες. Η παροχή ρευστότητας από την ΕΚΤ, την οποία πολλοί θεωρούν ως ένα είδος μαγικού ραβδιού, δεν μπορεί βέβαια να λύσει το πρόβλημα της φερεγγυότητας των ευρωπαϊκών τραπεζών. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να επιτρέψει την τεχνητή αναπνοή, όπως ήδη γίνεται με τις ελληνικές τράπεζες. Οι τράπεζες χρειάζονται νέα κεφάλαια για να διορθώσουν τους ισολογισμούς τους και αυτά μπορούν να προέλθουν μόνο από το κράτος, δηλαδή από τη φορολογία.
Εδώ όμως εμφανίζεται αμέσως ο δεύτερος παράγοντας, δηλαδή η έλλειψη πανευρωπαϊκού κράτους. Ποια χώρα θα δεχτεί να χρηματοδοτήσει με τα λεφτά των φορολογουμένων της τις τράπεζες μιας άλλης, χωρίς σκληρό αντάλλαγμα; Και ποια χώρα θα δεχτεί αδιαμαρτύρητα την άφιξη κάποιου ξένου γραφειοκράτη, ο οποίος θα κομίζει εντολές για το κλείσιμο τραπεζών;
Όποιος νομίζει ότι μπορεί να φτιαχτεί ένας τέτοιος μηχανισμός στα γρήγορα, ώστε να δημιουργηθούν γεγονότα επί του εδάφους τα οποία θα ωθήσουν την Ευρώπη προς την ενοποίηση, απλώς δείχνει πόσο άσκεφτος ή πανικόβλητος είναι. Αυτός ο τυχοδιωκτισμός έστησε και το τερατούργημα της νομισματικής ένωσης που έχει φέρει την Ευρώπη στα πρόθυρα της καταστροφής. Διότι η βασική αιτία της έλλειψης ενιαίου ευρωπαϊκού κράτους είναι η έλλειψη ενιαίου ευρωπαϊκού έθνους.
Οι λαοί της Ευρώπης δεν θέλουν τη δημιουργία ενιαίου έθνους, ή ενιαίου "δήμου", ενώ βεβαίως επιθυμούν τη συνεργασία ή και τη συναδέλφωση. Ούτε και μπορούν τα έθνη να δημιουργηθούν στα κρυφά ή στους δαιδαλώδεις διαδρόμους των Βρυξελλών. Αν το επόμενο διάστημα ληφθούν βεβιασμένες αποφάσεις που θα προδικάζουν την ταχεία εμφάνιση δημοσιονομικής ένωσης, η Ευρώπη θα μπει σε εξαιρετικά επικίνδυνη πορεία που κάλλιστα μπορεί να περιλαμβάνει πολιτική, διπλωματική, ακόμη και στρατιωτική ένταση. Ο λόγος είναι, φυσικά, ότι ο τελικός λογαριασμός θα καταλήξει στη Γερμανία, είτε λόγω διάσωσης των τραπεζών είτε λόγω αθέτησης πληρωμών από πλευράς των χωρών της περιφέρειας.
Δεδομένων αυτών των συνθηκών, η Γερμανία, που είναι η πραγματική πηγή ισχύος στην ΟΝΕ, βρίσκεται ενώπιον μέγιστου προβλήματος. Η οικονομία της παρουσιάζει μέτρια εγχώρια απόδοση, αλλά μεγάλη εξαγωγική επιτυχία, κυρίως προς τις χώρες της Ασίας, τα τελευταία τρία χρόνια. Το τραπεζικό της σύστημα παραμένει εξαιρετικά επισφαλές. Η έκθεση της χώρας στο χρέος της περιφέρειας της ΟΝΕ είναι ήδη τεράστια, αν συνυπολογίσουμε τον δανεισμό της Μπούντεσμπανκ προς τις άλλες κρατικές τράπεζες. Όσο κι αν ξαφνιάζει πολλούς στην Ελλάδα, υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης της γερμανικής φερεγγυότητας, αν συνεχιστεί η μεγέθυνση της έκθεσης σε προβληματικό χρέος άλλων.
Συνεπώς καμία λύση της κρίσης που θα περιλαμβάνει νέες δαπάνες ή γενναιόδωρο δανεισμό σε πανευρωπαϊκή βάση δεν πρόκειται να γίνει εύκολα αποδεκτή από γερμανικής πλευράς. Η γερμανική άρχουσα τάξη αντιλαμβάνεται πολύ καλά το πιθανό κόστος για την ίδια. Το πιθανότερο είναι, λοιπόν, ότι θα συνεχίσει να επιμένει στην πολιτική της λιτότητας που μετακυλίει το κόστος στους άλλους.
Με την πολιτική αυτή διακινδυνεύει φυσικά την κατάρρευση της ΟΝΕ ή την έξοδο μιας ή περισσοτέρων χωρών. Το πιθανότερο όμως είναι ότι η γερμανική άρχουσα τάξη θα το ρισκάρει και, αν όντως προκύψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θα επιχειρήσει να ελαχιστοποιήσει το κόστος για την ίδια στις νέες συνθήκες. Δεν είναι ασυνήθιστο για μια άρχουσα τάξη να αντιδρά με τέτοιο τρόπο. Στο κάτω-κάτω αυτό έκανε και η ελληνική, όταν το 2010 αρνήθηκε διαρρήδην να δεχτεί την προοπτική της εξόδου, προτίμησε να ρισκάρει εντός της ΟΝΕ κι έφερε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού.
Με αυτά τα δεδομένα, μιά αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα, που θα προχωρήσει, ως οφείλει, στην κοινοβουλευτική ακύρωση των Μνημονίων και στη σταδιακή διαγραφή του χρέους, θα αποτελέσει τρομακτική πρόκληση για τη γερμανική πλευρά. Το τελεσίγραφο που θα κηρύσσει αδυσώπητο πόλεμο θα φτάσει αμέσως, πιθανώς την άλλη μέρα. Άρα τι μέλλει γενέσθαι;
Είναι απολύτως απαραίτητο να μην ενδώσει μια αριστερή κυβέρνηση στις πιέσεις, αν πραγματικά νοιάζεται την Ελλάδα και τον λαό της. Διότι η υποχώρηση θα σημάνει καταστροφή - πολιτική, κοινωνική και οικονομική. Για να το πετύχει όμως αυτό θα χρειαστεί γενική και αποφασιστική λαϊκή κινητοποίηση. Χωρίς αυτήν δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν οι πιέσεις. Θα χρειαστεί επίσης εναλλακτικό σχέδιο, το οποίο θα πρέπει να περιλαμβάνει την έξοδο από το ευρώ, που μπορεί να επιβληθεί εκ των πραγμάτων. Η έξοδος δεν είναι εμπίπτει βέβαια στην τρέχουσα στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα πρόκειται για το άκρον άωτον της ανευθυνότητας να μην υπάρξει πρόβλεψη για λειτουργικό εναλλακτικό σχέδιο. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να προετοιμάζεται η ίδια, όπως και να προετοιμάζει τον ελληνικό λαό. Μπροστά μας έχουμε βαρομετρικό χαμηλό.
Το θετικό είναι ότι υπάρχει η γνώση, η εμπειρία και η θέληση διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας, ώστε να αντιμετωπιστεί και αυτό το ενδεχόμενο. Ό,τι και να λέει η τρομοκρατία των ΜΜΕ, όσα προχειρογραμμένα σκαριφήματα περί κόλασης της δραχμής και να δημοσιεύσουν οι οικονομολόγοι της Εθνικής Τράπεζας, η πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει την καταιγίδα, αρκεί να υπάρξει κοινωνική συσπείρωση και αποτελεσματική αριστερή ηγεσία.
Δεν πρόκειται ο ελληνικός λαός να μείνει ξεκρέμαστος, όσο κι αν ωρύονται αυτοί που μας έφεραν εδώ. Οι εκλογές της 17ης μπορούν να μας γλιτώσουν από την καταστροφή και να ανοίξουν καινούργιο δρόμο για τα λαϊκά στρώματα.
*Δημοσιεύθηκε στην ΑΥΓΗ το Σάββατο 9/6

Red NoteBook - Νόαμ Τσόμσκι,: «Ιστορικής σημασίας το τι θα επιλέξουν οι Έλληνες»

Red NoteBook - «Ιστορικής σημασίας το τι θα επιλέξουν οι Έλληνες»

«Ιστορικής σημασίας το τι θα επιλέξουν οι Έλληνες»

Μήνυμα του καθηγητή του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), Νόαμ Τσόμσκι, εν όψει των εθνικών εκλογών της 17ης Ιουνίου

Από το οικονομικό κραχ του 2008 μέχρι σήμερα, οι Ευρωπαίοι ηγέτες εμμένουν στην εφαρμογή πολιτικών λιτότητας, τορπιλίζοντας με αυτόν τον τρόπο την προοπτική να υπάρξει ανάκαμψη και τιμωρώντας τους πληθυσμούς τους. Οι εφαρμοζόμενες πολιτικές θα υπονομεύσουν το κοινωνικό συμβόλαιο που κατακτήθηκε ύστερα από πολύχρονους λαϊκούς αγώνες. Αυτή η έκβαση άλλωστε – όπως έχουν παραδεχθεί κατά καιρούς κι ανοικτά – μπορεί να αποτελεί και το κυρίαρχο κίνητρο για το όλο εγχείρημα. Η Ελλάδα υπήρξε το κύριο θύμα αυτών των καταστρεπτικών κι από πολλές απόψεις βάρβαρων προγραμμάτων. Την ίδια στιγμή, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των εξελισσόμενων κινημάτων σε όλη την Ευρώπη που αμφισβητούν τα συγκεκριμένα προγράμματα κι επιδιώκουν την ανατροπή τους. Οι επιλογές που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες είναι δύσκολες κι οδυνηρές. Πλην όμως είναι ιστορικής σημασίας, όχι μόνο για το μέλλον της Ελλάδας, αλλά για το σύνολο της Ευρώπης και για ολόκληρο τον κόσμο.

Χρήσιμος

Χρήσιμος

 

Ο Γρηγόρης Ψαριανός είναι αυτό το είδος του βαθύτατα συστημικού «αριστερού» που ευδοκίμησε κατά τη διάρκεια της παντοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ και του ΚΛΙΚ. Ντεμέκ αιρετικός και εναλλακτικός δημοσιογράφος που «αμφισβητούσε» το σύστημα -πάντα από μέσα- και διασκέδαζε τα λαμόγια και τις χαζογκόμενες που τον παρακολουθούσαν.
Τις τελευταίες δεκαετίες, υπήρξαν πολύ «αριστεροί» και «αναρχικοί» που έκαναν επάγγελμα τον αριστεροαναρχισμό τους. Πλήρωνε καλά η «επανάσταση».
Ήταν πολύ σημαντικό για τους νταβατζήδες της διαπλοκής να διαθέτουν στα ΜΜΕ τους μερικούς χαριτωμένους και ακίνδυνους «επαναστάτες». Το τέλειο άλλοθι για τις κομπίνες τους.
Άκουγε στο αυτοκίνητο ο πασόκος τον σύντροφο Ψαριανό, αισθανόταν πάρα πολύ επαναστάτης και ξεχνούσε πως ο ίδιος κάνει εμπόριο λευκής σαρκός και φέρνει Βουλγάρες για τα κωλόμπαρα.
Ήταν πάρα πολλοί αυτοί οι επαναστάτες ακροατές και έπρεπε να εκφραστούν κι αυτοί οι καημένοι, οπότε ο Ψαριανός βρέθηκε στη Βουλή.
Κι επειδή ο Ψαριανός είναι παντογνώστης και παντός καιρού , συνέχισε την καριέρα του στα κανάλια των νταβατζήδων.
Ψευτομαγκιές, φωνές, τσαμπουκάδες και -γενικά- μια γηπεδική κατάσταση που τόσο γοητεύει τους Νεοέλληνες.
Βέβαια, το σύστημα που ανέδειξε όλους αυτούς τους αριστερούς που νοιάζονταν μόνο για την πάρτη τους κατέρρευσε και οι Ψαριανοί βρίσκονται ξαφνικά μπροστά στον κίνδυνο να γίνει κυβέρνηση η Αριστερά. Τρομακτικό για έναν αριστερό να γίνει κυβέρνηση η Αριστερά.
Έξαλλος ο Ψαριανός που την πάτησε και βρέθηκε έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ (επειδή ονειρευόταν να γίνει υπουργός σε συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ) έχει φρικάρει εντελώς. Και δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο. Που θυμίζει τραμπούκο της Δεξιάς. Τύφλα να έχει ο Βορίδης.
Διαφωνώ με όσους κατηγορούν τον Γρηγόρη Ψαριανό για την στάση του.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Γρηγόρης Ψαριανός είναι πάρα πολύ χρήσιμος τόσο για την ελληνική κοινωνία όσο και για την Αριστερά.
Τον βλέπεις, τον ακούς και καταλαβαίνεις τι δεν είναι ένας αριστερός – ένας αριστερός δεν μπορεί να είναι ιδιωτεία, έπαρση και ψευτομαγκιά.
Τον βλέπεις και ξέρεις τι δεν θέλεις να γίνεις στη ζωή σου.
Όταν πεθάνει ο Ψαριανός, να του κάνουν άγαλμα. Για να μαθαίνουν τα παιδιά τι δεν πρέπει να γίνουν στη ζωή τους.
(Στην παιδική μου φίλη, την Αλίκη, που γούσταρε Ψαριανό. Αλίκη, δεν ξέρω αν το κατάλαβες αλλά μόλις σε είπα «χαζογκόμενα»

ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΣ: "Η φαντασία στην εξουσία"

  

Η φαντασία στην εξουσία. 
Δεν έχω καμία αμφιβολία πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο νικητής των εκλογών της 17ης Ιουνίου. Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά. Η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές οφείλεται στο ένστικτο της επιβίωσης που διαθέτει η ελληνική κοινωνία.
Δεν ξέρω ποιοι είναι αυτοί που θα ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ σε αυτές τις εκλογές αλλά αυτό που ξέρω είναι πως είναι τελειωμένοι. Είναι τελειωμένοι σαν άνθρωποι.
Δεν ερωτεύτηκαν ξαφνικά οι Έλληνες τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Δεν μπορούν, όμως, να ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ.
Δεν μπορεί μια γυναίκα να ερωτευτεί και να παντρευτεί τον βιαστή της. Ή μάλλον, μπορεί. Αλλά αυτή τη γυναίκα θα την αποκαλούν όλοι «καριόλα». Το χειρότερο είναι πως θα ξέρει και η ίδια ότι είναι καριόλα.
Όποιος Έλληνας διαθέτει έστω και λίγη αξιοπρέπεια δεν πρόκειται να ψηφίσει Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, μετά τη χρεοκοπία και τον εξευτελισμό της χώρας. Είναι σαν να παραδέχεται πως δεν είναι ελεύθερος άνθρωπος. Είναι σαν να παραδέχεται πως είναι δούλος. Ακόμα χειρότερα: σαν να παραδέχεται πως είναι δούλος και το γουστάρει κιόλας.

Τον ΣΥΡΙΖΑ τον σπρώχνει στην εξουσία η ανάγκη των Ελλήνων για αξιοπρέπεια και σεβασμό – όχι τα χρήματα. Αυτό θα πρέπει να το θυμούνται τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ – αν και δεν θα τους επιτρέψουμε στιγμή να το ξεχάσουν.
Και θα μπορέσει να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Ναι. Ίσως όχι τόσο καλά και πετυχημένα όσο το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία αλλά θα καταφέρει.
Σε κάθε περίπτωση, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει πραγματικότητα ένα από τα κύρια συνθήματα του γαλλικού Μάη του ’68: «Η φαντασία στην εξουσία».
Βέβαια, θα έρθει η φαντασία στην εξουσία όχι επειδή τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διαθέτουν καμιά αχαλίνωτη φαντασία αλλά επειδή -για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση- θα πρέπει να επιστρατεύσουν όλη τη φαντασία που διαθέτουν.
Μετά από 38 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, αυτό που θα έχουν να αντιμετωπίσουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ξεπερνάει και την πιο τρελή τους φαντασία.