Τοποθετήσεις Αλέξανδρου Σταθακιού ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ 9-11-15

1. Για το θέμα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας" Συνεχίζοντας στο σκεπτικό της κας Κυρίτση και μετά από αυτά που ακούστηκαν από τους κους Σπιλάνη και Α. Μπάλα θα ήθελα να προσθέσω τα εξής: Πρώτον είναι γνωστό ότι ακούστηκαν σκάνδαλα μεγάλα ή μικρά σε προηγούμενες πολιτιστικές πρωτεύουσες στην Ελλάδα με πιο τρανταχτή περίπτωση αυτή της Θεσσαλονίκης. Αυτό έγινε γιατί σε εκείνες τις εποχές με το κρατικό χρήμα να ρέει, υποβοηθούνταν μια άλλη άποψη για τον πολιτισμό που έλεγε ότι πολιτισμός ήταν οι παραστάσεις και οι συναυλίες με τα μεγάλα ονόματα με μετακλήσεις από το εξωτερικό, με έργα, ίσως βιτρίνας, αλλά και ίσως αναγκαία που έπρεπε όμως να κατασκευαστούν μέσα σε χρονική πίεση, ένα περιβάλλον όπου χωρούσαν ατζέντηδες και υπερτιμολογήσεις. Σήμερα είμαστε σε άλλη εποχή, όπου κανένας δήμος δεν έχει χρήματα και βέβαια δεν μπορεί να πει ότι δεν θα λειτουργήσει τα λίαν απαραίτητα και αναγκαία -γιατί με δυσκολία ανταποκρίνεται και σε αυτά- για να "προικίσει" την πολιτιστική πρωτεύουσα. Αναγκαστικά θα κινηθεί στην μεγάλη διάσταση του πολιτισμού, που είναι ότι μετασχηματίζει ο άνθρωπος στην καθημερινότητα του, η ίδια του η ζωή και όχι το ιδιαίτερο, το δήθεν "υψηλό". Εδώ έχουμε πολλά να δώσουμε γιατί έχουμε δυο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που απασχολούν τον οικουμενικό άνθρωπο. Είμαστε κοινωνίες συνόρων- ιδιαίτερα πιεσμένες αυτόν τον καιρό από αυτό το χαρακτηριστικό μας και δεν μπορεί θα βγεί- ήδη βγαίνει σε δημιουργία και είμαστε τόποι που ενώ υποφέρουμε από τον αποκλεισμό, αναζητούμε και αγωνιζόμαστε για επικοινωνία..Ναι πολλά μπορεί να πει κανείς για τις ατέλειες, ενδεχομένως για τους κρυφούς ή φανερούς στόχους του θεσμού και να ασκήσει κριτική. Και μπορούμε να τη δούμε την κριτική αυτή στην εφαρμογή. Ωστόσο ένα είναι σίγουρο: πολιτιστική πρωτεύουσα θα είναι το 2021 μια πόλη της Ελλάδας, μιας χώρας που κάθε δήμος της υποφέρει από τα μνημόνια και πουθενά δεν περισσεύουν λεφτά. Αφού λοιπόν θα είναι στην Ελλάδα γιατί να μην είναι από ένα νησί μας, για να δείξουμε το βαθύτερο κοινωνικό μας εαυτό, χωρις παράτες, εκ των ενόντων με κεντρικό άξονα την λαική δημιουργία."

2. Για το θέμα του ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ θεάτρου ΧΙΟΥ,
ψηφίζοντας ΚΑΤΑ, τονίζω ότι ανεξαρτήτως τι ψηφίσαμε όλοι, προσπαθώντας να ισορροπήσουμε ο καθένας με τον τρόπο του μέσα σε ένα ανισόρροπο μνημονακό καθεστώς,  να βγάλουμε μια ομόφωνη καταγγελία προς το Υπουργείο Πολιτισμού για το πως μεταχειρίζεται το μοναδικό αυτόν θεσμό πολιτισμού του Βορ. Αιγαίου.

3. ΓΙΑ ΤΟ "ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ"

Δείχνει τα όρια του Καλλικράτη. Οι εντολές που είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει η περιφερειακή διοίκηση στην σύνταξή του και η έλλειψη ενός διεκδικητικού πλαισίου δείχνει πως η αυτοδιοίκηση έχει μετραπεί σε ετεροδιοίκηση.

Η περριφέρεια απλά καταγράφει την υπάρχουσα κατάσταση και δείχνει πως θα κινηθεί μέσα στα όρια των περιορισμένων αρμοδιοτήτων και πόρων του Καλλικράτη, της ένδοιας που έχουν καταδικάσει και την Ελληνική Πολιτεία, άρα και την αυτοδιοίκηση τα μνημόνια.

ΘΑ ΔΩΣΩ ΔΥΟ-ΤΡΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ:

Χωροταξικός και Πολεοδομικός σχεδιασμός:Ενώ στα κρίσιμα σημεία διατυπώνεται η ανάγκη " ΠΡΟΣΤΑΣΊΑΣ, των παραδοσιακών οικισμών, αρχιτεκτονικών χαρακτηριστικών που αναδεικνύουν την αιγιοπελαγίτικη αρχιτεκτονική,
"ΟΤΙ θα πρέπει να γίνει καταγραφή και να προωθηθούν καθεστώτα προστασίας για συγκεκριμένα κτήρια και για τον περιβάλλοντα χώρο τους, "
ΟΤΙ Η προστασία του τοπίου και του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της αγροτικής υπαίθρου ΚΑΙ ΟΤΙ "οι εξωτερικές πιέσεις (πχ. από οικονομικές δραστηριότητες, από μεγάλες τουριστικές και βιομηχανικές μονάδες) μπορεί γρήγορα να οδηγήσουν στην αισθητική υποβάθμιση του τοπίου.

 ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΤΑΙ  ότι δεν υπάρχουν επαρκείς μηχανισμοί και διαδικασίες σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο θεσμοθετημένοι να προβούν σε εμπεριστατωμένες μελέτες για το σχεδιασμό και τη χωροθέτηση μεγάλων έργων ΑΠΕ, προκειμένου να εκτιμηθούν επαρκώς οι επιπτώσεις τους τόσο στο φυσικό περιβάλλον των νησιών, αλλά και στην οικονομική  τους δραστηριότητα. Περίπλοκο θεσμικό πλαίσιο στα θέματα χωροταξίας και περιβάλλοντος με συχνές επικαλύψειςΤΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ, ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΝΩ? Αν θέλουμε να έρθουμε σε ρήξη με την μιζέρια, θα έπρεπε να λέμε ότι διεκδικούμε πρόσληψη μόνιμου ειδικού προσωπικού, αλλιώς το μνημονιακό, αποικιοκρατούμενο κράτος θα έχει την ευθύνη της καταστροφής, καθώς και ότι διεκδικούμε θεσμικό πλαίσιο που θα βασίζεται στις παρατηρήσεις και το δημοκρατικό σχεδιασμό από τα κάτω και όχι αποτέλεσμα της δράσης των λόμπι των ισχυρών.

ΤΙ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΕΔΩ ΕΧΟΥΜΕ ΟΜΟΦΩΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΜΑΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΚΟΜΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΦΕΤΟΣ ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ. ΜΑΣ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΣΧΕΔΙΑΣΟΥΜΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΝΩ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΠΣΙΑ ΥΓΕΙΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ "Ο μέσος κάτοικος της Περιφέρειας σήμερα είναι εκτεθειμένος σε ένα πολύ μεγάλο εύρος νοσολογικού φορτίου στο νερό, στον αέρα, στην τροφή και σε άλλα προϊόντα που καταναλώνει. Αυτή η πολλαπλή επιβάρυνση στη δημόσια υγεία, αναδεικνύει την ανάγκη αποφυγής των αποσπασματικών μέτρων και παρεμβάσεων, αλλά της ανάπτυξης επιστημονικά τεκμηριωμένων προσεγγίσεων και πολύπλευρων συνεργασιών κοινωνικής εταιρικότητας, για την προώθηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου δράσης για την προστασία της υγείας, σε συνεργασία με συναρμόδιους, δημόσιους και κοινωνικούς φορείς. Η επικάλυψη και τα κενά αρμοδιοτήτων μπορεί να επιτευχθεί μόνο με επιστημονική τεκμηρίωση, επιτελικό σχεδιασμό με δημοκρατικό προγραμματισμό και πολύπλευρη κοινωνική διαβούλευση και συνεργασία. Σήμερα, είναι ιδιαίτερα εμφανής, η ελλιπής ανάπτυξη συνεργασιών εντός της Περιφέρειας, η απουσία ενιαίας στρατηγικής και ενός συνεκτικού σχεδίου δράσης των υπηρεσιών."Ζητείται λοιπόν από την περιφέρεια να κάνει επιχειρησιακό σχεδιασμό σε έναν χώρο που έχει πολύ μικρές αρμοδιότητες, ένας χώρος που εδώ όλοι μας έχουμε διαπιστώσει την τραγική του κατάλληξη με τους θανάτους π.χ.από την έλειψη αγροτικών γιατρών στα χωριά και ασθενοφόρων. ο τρεγάλφος λοιπόν του επιχειρησιακού προγραμματισμού συνεχίζεται. Και εμεις υποστηρίζουμε την διαβούλευση και την συνεργασία αρκεί αυτή κάπου να μπορεί να βασιστεί. βλέπετε εδώ κάτι να μπορεί να βασιστεί κάπου;

Στην κοινωνική μέριμνα και τον πολιτισμό αθλητισμό μπορεί να φαίνονται τα πράγματα καλύτερα, παρά την ένδοια πόρων κι εδώ, λόγω της δραστηριότητας πολλών εθελοντικών φορέων, όμως χερειάζεται μεγαλύτερη παρέμβαση συντονισμού. πρέπει να ζητηθούν παρεμβάσεις σε νομοθετικό επίπεδο, όπως για τα κέντρα πρόληψης και το βοήθεια στο σπίτι, πρέπει να υπάρξει ένας πολύ καλά οργανωμένος συντονισμός της πρωτοβάθμιας κοινωνικής φροντίδας που θα μπορούσε να τον κάνει η περιφέρεια, αν είχε την στελέχωση και τις αρμοδιότητες.. Ο επιχειρησιακός προγραμματισμός και σε αυτό το σημείο είναι μερικός, θα ήταν πλήρης αν συμπεριλαμβάναμε δυνατότητες που δεν υπάρχουν σήμερα, αλλά θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε μαζί με τον λαό σθεναρά από την κεντρική πολιτεία. ΔΕΝ ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΚΑΜΙΑ ΔΙΕΔΙΚΗΣΗ...

Για τον ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΤΟΜΕΑ διαπιστώνεται η γήρανση των ασχολουμένων με αυτόν, καθώς και ανάγκη απασχόλησης σε αυτόν τον τομέα νέων καινοτόμων και καλά καταρτισμένων ανθρώπων. Αναδεικνύεται λοιπόν η ανάγκη ουσιαστικής γεωργικής εκπαίδευσης, και ουσιαστικής επιστημονικής εποπτείας , από κάθε πλευρά, από τον σπόρο μέχρι την διάθεση των προϊόντων της παραγωγής. Δεν γράφεται όμως κάτι τέτοιο στις προτάσεις γιατί βέβαια θέλει την πρόσληψη αφιοσιωμένων εκπαιδευτών και  εποπτών και δεν υπάρχουν πόροι για αυτό, με πεντάμηνα και λογική εσπα, δεν μπορεί να γίνει... Επίσης όλο το παραγωγικό μέρος, άρα και αυτό διαπνέεται από την λογική της πρωτοκαθεδρίας της δήθεν "ελέύθερης" αγοράς, έτσι δεν ακούστηκαν οι προτάσεις μας που μιλούσαν για τον πρωταρχικό άξονα της διατροφικής επάρκειας στον αγροτικό τομέα, γιατί έχουν άλλη φιλοσοφία βασιζόμενη στην αλληλεγγύη και το συνεργατικό πνεύμα και τον δημοκρατικό κοινωνικό σχεδιασμό.

Μετά από αυτά δεν μπορούμε νομίζω από την πλευρά της αντιπολίτευσης να υπερψηφίσουμε αυτό το σχέδιο. Δεν μπορούμε να νομίζουμε ότι τετραγωνίζουμε τον κύκλο, προσχηματικά βέβαια και να κοροιδεύουμε τον εαυτό μας, για να είμαστε απλά εντάξει γραφειοκρατικά και βέβαια να έχουμε τα προαπαιτούμενα για το ΕΣΠΑ. Καταλαβαίνω την ανάγκη της περιφερειακής διοίκησης, αλλά νομίζω ότι την βοηθούμε να διεκδικήσει μη συνενώντας .

"Αριστερή Αντεπίθεση": Ραντεβού τον Σεπτέμβρη

 Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου Βαθαίνουν τα ρήγματα στην Ευρωζώνη - Ενδείξεις «αυτονόμησης» από ΕΚΤ και EFSF προκαλούν έκρηξη στις αγορές Διχασμένη η γερμανική ελίτ - Σε ρόλο «Ιφιγένειας» πάντα η Ελλάδα.

Μερικές φορές μας κάνουν να αναρωτιόμαστε: αληθινά, υπάρχει κανείς σε όλη την ηγεσία της Ευρωζώνης, από τους ακραιφνείς φεντεραλιστές μέχρι τους μετριοπαθείς ευρωσκεπτικιστές, που να θέλει πραγματικά τη διάσωσή της; Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό. Ένα και πλέον μήνα μετά την απόφαση της Συνόδου Κορυφής του Ιουνίου που υποτίθεται ότι «θεμελίωσε» τη διαδικασία εξέλιξης της Ευρωζώνης σε δημοσιονομική και τραπεζική ένωση, η διχοστασία διαπερνά όλους τους πόλους εξουσίας της.

Στο επίκεντρο αυτής της διχοστασίας βρίσκεται, φυσικά, η ίδια η Γερμανία. Η πολιτική και οικονομική ελίτ της χώρας, που επικρίνεται ακόμη και από τον Γιούνκερ ότι «αντιμετωπίζει την Ευρωζώνη σαν υποκατάστημά της», διατρέχεται από ένα ρητορικό εμφύλιο. Διχασμένες οι βασικές επιχειρηματικές ενώσεις, διχασμένοι οι Γερμανοί τραπεζίτες, διχασμένοι ακόμη και οι εταίροι τού κυβερνητικού συνασπισμού, διχασμένη ακόμη και η κοινή γνώμη γύρω από το αν αξίζει τον κόπο να χρηματοδοτήσει η χώρα τη διάσωση του ευρώ. Στο επίκεντρο αυτού του διχασμού βρίσκεται το δίλημμα αν θα πρέπει η Γερμανία να επιτρέψει -και άρα να χρηματοδοτήσει κατά το μερίδιο που της αναλογεί- πρώτον, τη δυνατότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να παρέμβει στην αγορά ομολόγων για να ρίξει το δυσθεώρητο κόστος δανεισμού της Ιταλίας και της Γερμανίας και, δεύτερον, αν το νέο ευρωπαϊκό ταμείο διάσωσης, ο ESM, πρέπει να αποκτήσει χαρακτηριστικά τράπεζας με δυνατότητα να δανείζει κράτη και πιστωτικά ιδρύματα και να εξοπλιστεί με μια μεγάλη «δύναμη πυρός», πολύ μεγαλύτερη από τα (θεωρητικά) 700 δισ. ευρώ που θα διαθέτει όταν ενεργοποιηθεί. Η διχοστασία γύρω από τα ζητήματα αυτά εξελίσσεται με ορίζοντα την αναμενόμενη στις 12 Σεπτεμβρίου απόφαση του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου για την ενεργοποίηση του ESM.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ: 


αριστερη αντεπιθεση: Ραντεβού τον Σεπτέμβρη:

Red NoteBook - Reuters: Οσμή σκανδάλου στην Πειραιώς

Red NoteBook - Reuters: Οσμή σκανδάλου στην Πειραιώς

Τέτοιου είδους αποκαλύψεις αναδεικνύουν τη δανειδότηση που κάνουν οι ελληνικές τράπεζες μεταξύ τους για ανακεφαλαιοποίηση.

Ο πρόεδρος της Πειραιώς και η οικογένειά του, μέσω άλλων επιχειρήσεών τους, κυρίως offshore, λάμβαναν δάνεια που στη συνέχεια κατέληγαν στην κεφαλαιακή ενίσχυση της τράπεζας, αποκαλύπτει το πρακτορείο. Οι οffshore εταιρίες τις οποίες κατέχει ο Μιχάλης Σάλλας και τα δύο παιδιά του έχουν πληρώσει για μετοχές της Πειραιώς, η οποία είναι η 4η μεγαλύτερη ελληνική τράπεζα, δανειζόμενοι από αντίπαλη τράπεζα. Συνολικά, τα μερίδια που κατέχει η οικογένεια Σάλλα την καθιστούν το μεγαλύτερο μέτοχο στην Πειραιώς, με συνολικό ποσοστό μετοχών άνω του 6%. Η αγορά των μετοχών δε δηλώθηκε ποτέ στο Χρηματιστήριο Αθηνών, όπως λέει το δημοσίευμα. Τα δάνεια του Σάλλα (που ήταν μέχρι πρότινος εκτελεστικός διευθυντής στην Πειραιώς ενώ τώρα παραμένει μη εκτελεστικός), εγείρουν νέα ερωτήματα για τη σταθερότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος σε μια περίοδο που οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι και το ΔΝΤ χρηματοδοτούν τις τράπεζες με πάνω από 30 διs.ευρώ. Το ΔΝΤ δεν έχει προχωρήσει σε κάποια δήλωση μέχρι στιγμής ενώ αξιωματούχος από την ΤτΕ αρνήθηκε να σχολιάσει τις μετοχές του Σάλλα στην Πειραιώς. ‘’Το τμήμα εποπτείας δε μπορεί να κάνει σχόλιο για συγκεκριμένη τράπεζα αφού τέτοιου είδους πληροφορίες είναι εμπιστευτικές’’, ανέφερε χαρακτηριστικά. Πάντως το Reuters, επικαλούμενο ότι έχει δει εκθέσεις που αφορούν το ζήτημα, αναφέρει ότι το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που δανείστηκαν εταιρίες που συνδέονται με το Σάλλα, χρησιμοποιήθηκαν για αγορά μετοχών που θα ενίσχυαν τα κεφάλαια της Πειραιώς. Τέτοιου είδους αποκαλύψεις αναδεικνύουν τη δανειδότηση που κάνουν οι ελληνικές τράπεζες μεταξύ τους για ανακεφαλαιοποίηση. Η έρευνα του Reuters από τον Απρίλιο ανέδειξε ότι η Τράπεζα Πειραιώς απέκρυψε να αναφέρει στους μετόχους ότι νοίκιαζε ακίνητα εταιριών που διαχειρίζεται η οικογένεια Σάλλα. Η τράπεζα μήνυσε το πρακτορείο για δυσφήμηση, απαιτώντας αποζημίωση 50 εκ. ευρώ για ζημιές που υπέστη. Ενδιάφερον έχει, το γεγονός ότι η έρευνα αυτή του Reuters δεν έχει πάρει την έκταση που θα ανέμενε κανείς από τα ελληνικά ΜΜΕ... Ολόκληρο το άρθρο του Reuters. Πηγή: Press Project

ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
 Του ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ*
Η εκλογική άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ είναι η πιο αισιόδοξη πολιτική εξέλιξη από την αρχή της γιγαντιαίας κρίσης της Ευρωζώνης. Το δίλημμα των εκλογών της 17ης Ιουνίου είναι ξεκάθαρο. Αν σχηματιστεί αριστερή κυβέρνηση που θα εφαρμόσει το ριζοσπαστικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει η δυνατότητα αφενός να βγει η Ελλάδα από την κρίση και αφετέρου να δρομολογηθεί νέα πορεία για την υπόλοιπη Ευρώπη. Αν σχηματίσει κυβέρνηση ο μετριότατος κ. Σαμαράς, η χώρα θα συνεχίσει ακάθεκτη προς την κατάρρευση, που όλα δείχνουν πως δεν θα αργήσει.
Τις τελευταίες μέρες έγινε ξεκάθαρο ακόμη και για τους πιο δύσπιστους ότι η κρίση είναι πανευρωπαϊκή και όχι απλώς ελληνική. Δεν ευθύνεται ο ελληνικός δημόσιος τομέας ούτε η ελληνική διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις για την τεράστια αναταραχή. Το πρόβλημα έχει να κάνει, πρώτον, με την παγκόσμια κρίση που ξεκίνησε το 2007 στις ΗΠΑ και, δεύτερον, με τους μηχανισμούς του ευρώ που διαμεσολάβησαν και επέτειναν την κρίση στην Ευρώπη. Μετά από δύο χρόνια συνεχούς άρνησης και θεωρητικών ακροβασιών -από τα δεξιά, αλλά δυστυχώς και από τα αριστερά- η σκληρή πραγματικότητα σταδιακά γίνεται αποδεκτή από όλους. Ο λόγος είναι απλός. Τη στιγμή αυτή η Ισπανία χρειάζεται ίσως 250-300 δισ. ευρώ τα οποία δεν θα μπορέσει να βρει στις ανοιχτές αγορές και άρα μάλλον θα μπει στο πρόγραμμα "διάσωσης".
Θα ακολουθήσει βίαιη γενίκευση της κρίσης του ευρώ που θα φέρει νέα δεδομένα στην Ευρώπη. Δύο παράγοντες έχουν καταλυτική σημασία. Ο πρώτος είναι τα συμφέροντα του χρηματοπιστωτικού τομέα και κυρίως των τραπεζών. Στην ουσία το τραπεζικό σύστημα της Ισπανίας είναι χρεωκοπημένο, αλλά και της Γερμανίας είναι κάθε άλλο παρά υγιές.
Οι δυνατότητες για τους κυβερνώντες δεν είναι πολύ μεγάλες. Η παροχή ρευστότητας από την ΕΚΤ, την οποία πολλοί θεωρούν ως ένα είδος μαγικού ραβδιού, δεν μπορεί βέβαια να λύσει το πρόβλημα της φερεγγυότητας των ευρωπαϊκών τραπεζών. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να επιτρέψει την τεχνητή αναπνοή, όπως ήδη γίνεται με τις ελληνικές τράπεζες. Οι τράπεζες χρειάζονται νέα κεφάλαια για να διορθώσουν τους ισολογισμούς τους και αυτά μπορούν να προέλθουν μόνο από το κράτος, δηλαδή από τη φορολογία.
Εδώ όμως εμφανίζεται αμέσως ο δεύτερος παράγοντας, δηλαδή η έλλειψη πανευρωπαϊκού κράτους. Ποια χώρα θα δεχτεί να χρηματοδοτήσει με τα λεφτά των φορολογουμένων της τις τράπεζες μιας άλλης, χωρίς σκληρό αντάλλαγμα; Και ποια χώρα θα δεχτεί αδιαμαρτύρητα την άφιξη κάποιου ξένου γραφειοκράτη, ο οποίος θα κομίζει εντολές για το κλείσιμο τραπεζών;
Όποιος νομίζει ότι μπορεί να φτιαχτεί ένας τέτοιος μηχανισμός στα γρήγορα, ώστε να δημιουργηθούν γεγονότα επί του εδάφους τα οποία θα ωθήσουν την Ευρώπη προς την ενοποίηση, απλώς δείχνει πόσο άσκεφτος ή πανικόβλητος είναι. Αυτός ο τυχοδιωκτισμός έστησε και το τερατούργημα της νομισματικής ένωσης που έχει φέρει την Ευρώπη στα πρόθυρα της καταστροφής. Διότι η βασική αιτία της έλλειψης ενιαίου ευρωπαϊκού κράτους είναι η έλλειψη ενιαίου ευρωπαϊκού έθνους.
Οι λαοί της Ευρώπης δεν θέλουν τη δημιουργία ενιαίου έθνους, ή ενιαίου "δήμου", ενώ βεβαίως επιθυμούν τη συνεργασία ή και τη συναδέλφωση. Ούτε και μπορούν τα έθνη να δημιουργηθούν στα κρυφά ή στους δαιδαλώδεις διαδρόμους των Βρυξελλών. Αν το επόμενο διάστημα ληφθούν βεβιασμένες αποφάσεις που θα προδικάζουν την ταχεία εμφάνιση δημοσιονομικής ένωσης, η Ευρώπη θα μπει σε εξαιρετικά επικίνδυνη πορεία που κάλλιστα μπορεί να περιλαμβάνει πολιτική, διπλωματική, ακόμη και στρατιωτική ένταση. Ο λόγος είναι, φυσικά, ότι ο τελικός λογαριασμός θα καταλήξει στη Γερμανία, είτε λόγω διάσωσης των τραπεζών είτε λόγω αθέτησης πληρωμών από πλευράς των χωρών της περιφέρειας.
Δεδομένων αυτών των συνθηκών, η Γερμανία, που είναι η πραγματική πηγή ισχύος στην ΟΝΕ, βρίσκεται ενώπιον μέγιστου προβλήματος. Η οικονομία της παρουσιάζει μέτρια εγχώρια απόδοση, αλλά μεγάλη εξαγωγική επιτυχία, κυρίως προς τις χώρες της Ασίας, τα τελευταία τρία χρόνια. Το τραπεζικό της σύστημα παραμένει εξαιρετικά επισφαλές. Η έκθεση της χώρας στο χρέος της περιφέρειας της ΟΝΕ είναι ήδη τεράστια, αν συνυπολογίσουμε τον δανεισμό της Μπούντεσμπανκ προς τις άλλες κρατικές τράπεζες. Όσο κι αν ξαφνιάζει πολλούς στην Ελλάδα, υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης της γερμανικής φερεγγυότητας, αν συνεχιστεί η μεγέθυνση της έκθεσης σε προβληματικό χρέος άλλων.
Συνεπώς καμία λύση της κρίσης που θα περιλαμβάνει νέες δαπάνες ή γενναιόδωρο δανεισμό σε πανευρωπαϊκή βάση δεν πρόκειται να γίνει εύκολα αποδεκτή από γερμανικής πλευράς. Η γερμανική άρχουσα τάξη αντιλαμβάνεται πολύ καλά το πιθανό κόστος για την ίδια. Το πιθανότερο είναι, λοιπόν, ότι θα συνεχίσει να επιμένει στην πολιτική της λιτότητας που μετακυλίει το κόστος στους άλλους.
Με την πολιτική αυτή διακινδυνεύει φυσικά την κατάρρευση της ΟΝΕ ή την έξοδο μιας ή περισσοτέρων χωρών. Το πιθανότερο όμως είναι ότι η γερμανική άρχουσα τάξη θα το ρισκάρει και, αν όντως προκύψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θα επιχειρήσει να ελαχιστοποιήσει το κόστος για την ίδια στις νέες συνθήκες. Δεν είναι ασυνήθιστο για μια άρχουσα τάξη να αντιδρά με τέτοιο τρόπο. Στο κάτω-κάτω αυτό έκανε και η ελληνική, όταν το 2010 αρνήθηκε διαρρήδην να δεχτεί την προοπτική της εξόδου, προτίμησε να ρισκάρει εντός της ΟΝΕ κι έφερε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού.
Με αυτά τα δεδομένα, μιά αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα, που θα προχωρήσει, ως οφείλει, στην κοινοβουλευτική ακύρωση των Μνημονίων και στη σταδιακή διαγραφή του χρέους, θα αποτελέσει τρομακτική πρόκληση για τη γερμανική πλευρά. Το τελεσίγραφο που θα κηρύσσει αδυσώπητο πόλεμο θα φτάσει αμέσως, πιθανώς την άλλη μέρα. Άρα τι μέλλει γενέσθαι;
Είναι απολύτως απαραίτητο να μην ενδώσει μια αριστερή κυβέρνηση στις πιέσεις, αν πραγματικά νοιάζεται την Ελλάδα και τον λαό της. Διότι η υποχώρηση θα σημάνει καταστροφή - πολιτική, κοινωνική και οικονομική. Για να το πετύχει όμως αυτό θα χρειαστεί γενική και αποφασιστική λαϊκή κινητοποίηση. Χωρίς αυτήν δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν οι πιέσεις. Θα χρειαστεί επίσης εναλλακτικό σχέδιο, το οποίο θα πρέπει να περιλαμβάνει την έξοδο από το ευρώ, που μπορεί να επιβληθεί εκ των πραγμάτων. Η έξοδος δεν είναι εμπίπτει βέβαια στην τρέχουσα στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα πρόκειται για το άκρον άωτον της ανευθυνότητας να μην υπάρξει πρόβλεψη για λειτουργικό εναλλακτικό σχέδιο. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να προετοιμάζεται η ίδια, όπως και να προετοιμάζει τον ελληνικό λαό. Μπροστά μας έχουμε βαρομετρικό χαμηλό.
Το θετικό είναι ότι υπάρχει η γνώση, η εμπειρία και η θέληση διεθνώς, αλλά και στη χώρα μας, ώστε να αντιμετωπιστεί και αυτό το ενδεχόμενο. Ό,τι και να λέει η τρομοκρατία των ΜΜΕ, όσα προχειρογραμμένα σκαριφήματα περί κόλασης της δραχμής και να δημοσιεύσουν οι οικονομολόγοι της Εθνικής Τράπεζας, η πραγματικότητα είναι ότι η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει την καταιγίδα, αρκεί να υπάρξει κοινωνική συσπείρωση και αποτελεσματική αριστερή ηγεσία.
Δεν πρόκειται ο ελληνικός λαός να μείνει ξεκρέμαστος, όσο κι αν ωρύονται αυτοί που μας έφεραν εδώ. Οι εκλογές της 17ης μπορούν να μας γλιτώσουν από την καταστροφή και να ανοίξουν καινούργιο δρόμο για τα λαϊκά στρώματα.
*Δημοσιεύθηκε στην ΑΥΓΗ το Σάββατο 9/6

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ

http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=7922:2012-05-21-18-58-47&catid=83:aristera&Itemid=200

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΠΛΗΜΜΥΡΙΔΑ ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
Πρωτοφανές δημοσιογραφικό ενδιαφέρον έχει προκαλέσει η επίσκεψη της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον πρόεδρο του Αλέξη Τσίπρα στο Παρίσι.
Ο Αλέξης Τσίπρας παραχώρησε συνέντευξη τύπου στα ΜΜΕ στο Παρίσι δίνοντας το στίγμα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ επισημαίνοντας παράλληλα τις καταστροφικές συνέπειες του μνημονίου για τη χώρα και τον Ελληνικό λαό.
Το ενδιαφέρον των μέσων ενημέρωσης για τις εξελίξεις στην Ελλάδα και την πιθανότητα εκλογικής νίκης της Αριστεράς είναι πρωτόγνωρο και η συνέντευξη τύπου καλύφθηκε από εκατοντάδες μέσα ενημέρωσης από όλο τον κόσμο ενώ η Ελληνική αντιπροσωπεία δέχτηκε καταιγισμό αιτημάτων για δηλώσεις και συνεντεύξεις από μέσα ενημέρωσης από όλο τον πλανήτη.
Στην συνέντευξη τύπου παραβρέθηκαν ο Εθνικός Γραμματέας του Γαλλικού ΚΚ και Πρόεδρο του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, Pierre LAURENT και ο επικαφαλής στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές του Μετώπου της Αριστεράς στην Γαλλία, Jean – Luc MELENCHON.
Η ελληνική αντιπροσωπεία θα αποτελείται από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Γιάννη Δραγασάκη, Παναγιώτη Λαφαζάνη και Γιώργο Σταθάκη, το μέλος της ΠΓ του ΣΥΝ, Γιάννη Μηλιό και το μέλος της Ε.Ε. του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς, Γιάννη Μπουρνού

Ακολουθεί το κείμενο της συνέντευξης τύπου του Αλέξη Τσίπρα στο Παρίσι.

Δεν ξέρω αν φοβίσαμε την Ευρώπη, αλλά μάλλον την ξαφνιάσαμε απ’ ότι φαίνεται από την παρουσία σας εδώ σήμερα και ίσως αυτός να είναι ένας από τους στόχους μας. Να αναγκάσουμε τις ευρωπαϊκές ηγεσίες να δουν το πρόβλημα. Η κρίση του χρέους δεν είναι ένα ελληνικό πρόβλημα. Αφορά όλους τους λαούς της Ευρώπης και συνεπώς πρέπει να αναζητήσουν μια κοινή ευρωπαϊκή λύση σ’ ένα κοινό ευρωπαϊκό πρόβλημα. Να τους αναγκάσουμε να συνειδητοποιήσουν ότι κανένας λαός, πουθενά στον κόσμο, πόσο δε μάλλον στην Ευρώπη, δεν μπορεί να οδηγείται εθελοντικά στην αυτοκτονία. Γιατί αυτό που συντελείται δυο χρόνια τώρα στην Ελλάδα είναι μια υποβοηθούμενη, στο όνομα μάλιστα της αλληλεγγύης, αυτοκτονία του ελληνικού λαού.

Συνηθίζουμε να μιλάμε για τα προγράμματα της λιτότητας. Αυτό που συνέβη και συμβαίνει στην Ελλάδα δεν είναι απλά ένα πρόγραμμα λιτότητας. Είναι ένα ευρωπαϊκό πείραμα εφαρμογής νεοφιλελεύθερων πολιτικών σοκ που έχει οδηγήσει τη χώρα μπροστά σε μια πρωτοφανή ανθρωπιστικών διαστάσεων κρίση. Και σήμερα βρισκόμαστε εδώ στο Παρίσι, αύριο θα βρεθούμε και στη Γερμανία για να εξηγήσουμε στους ευρωπαϊκούς λαούς, στους Γάλλους και τους Γερμανούς ότι δεν έχουμε τίποτα εναντίον τους. Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Στην Ελλάδα δίνουμε έναν αγώνα και για λογαριασμό των Γάλλων και των Γερμανών και όλων των ευρωπαϊκών λαών. Διότι, αν το πείραμα συνεχιστεί στην Ελλάδα, θα εξαχθεί και σ’ όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και γιατί ο πόλεμος που βιώνουμε στην Ευρώπη δεν είναι ανάμεσα στα έθνη και στους λαούς, αλλά από τη μια μεριά έχει τις δυνάμεις της εργασίας και από την άλλη μεριά έχει αυτό το αόρατο χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, τις δυνάμεις των αγορών, τους τραπεζίτες, τους κεφαλαιοκράτες. Και τον αληθινό μας εχθρό είναι δύσκολο να τον καταπολεμήσουμε. Τους πολιτικούς μας αντιπάλους μπορούμε να τους κερδίσουμε και αποδείχθηκε από τον αποτέλεσμα των εκλογών στην Ελλάδα, αλλά τον αληθινό μας εχθρό είναι δύσκολο να τον κερδίσουμε διότι δεν έχει πρόσωπο, δεν έχει πρόγραμμα, δεν είναι κόμμα που κατεβαίνει στις εκλογές και όμως μας κυβερνά. Είναι το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, είναι οι τραπεζίτες και οι κεφαλαιοκράτες, είναι αυτοί που έχουν συνασπιστεί σε μια ευρωπαϊκή ένωση ενάντια στους λαούς και καταπολεμάνε σήμερα τους Έλληνες, θέλουν να καταστρέψουν την Ελλάδα, προκειμένου να μπορέσουν να επιτεθούν στην Ευρώπη, στον πολιτισμό της, στις κατακτήσεις της, στη δυνατότητά της να παίξει έναν ουσιαστικό και αναντικατάστατο διεθνή ρόλο.
Εμείς, λοιπόν, μετά το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μάη βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μεγάλο βήμα που είναι έτοιμος ο ελληνικός λαός να κάνει για να ολοκληρώσει τη νίκη του. Να ολοκληρώσει μια μεγάλη ανατροπή στην Ελλάδα, δίνοντας και στέλνοντας και ένα μήνυμα ελπίδας σε όλη την Ευρώπη. Να στείλει στα αζήτητα της ιστορίας το Μνημόνιο της λιτότητας και της καταστροφής και να αναζητήσει από κοινού με τους ευρωπαϊκούς λαούς μια προοπτική επανίδρυσης της Ευρώπης σε μια νέα βάση που θα έχει σαν βασικό συστατικό την κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη. Είμαστε πολύ χαρούμενοι διότι ακόμα δεν καταφέραμε να πάρουμε την κυβέρνηση στην Ελλάδα, αλλά βλέπουμε ότι ένας άνεμος αλλαγής φυσάει στην Ευρώπη. Το βλέπουμε όχι μονάχα από το ενδιαφέρον σας, αλλά και από το γεγονός ότι όλα όσα μέχρι χθες μας έλεγαν ότι δεν γίνονται σήμερα είναι αναγκασμένοι να τα συζητήσουν. Και είναι αναγκασμένοι να τα συζητήσουν όλα και θα τα συζητήσουν όλα και θα τα αποδεχθούν όλα στο τέλος, διότι ο δικός τους εκβιασμός είναι πολύ πιο αδύναμος από τον πραγματικό τρομοκρατικό εκβιασμό, από την πιθανότητα μιας συνολικής διάλυσης του ευρώ και της Ευρώπης και της ευρωπαϊκής συνοχής.
Πιστεύουμε, λοιπόν, ότι στις 17 Ιουνίου οι δυνάμεις της ελπίδας στην Ελλάδα θα κερδίσουν τις δυνάμεις του τρόμου και του φόβου. Και η Αριστερά θα πετύχει μια σημαντική ιστορική νίκη απέναντι στον ομοϊδεάτη του κ. Σαρκοζί, στον κ. Σαμαρά που αποτελεί μια ιμιτασιόν εκδοχή του κ. Σαρκοζί στην Ελλάδα. Και πιστεύουμε ότι αυτή η νίκη θα αποτελέσει την αρχή σημαντικών ανακατατάξεων και εξελίξεων σε όλη την Ευρώπη προς όφελος όλων των ευρωπαϊκών λαών.

Ερωτήσεις – Απαντήσεις

Ερωτήσεις δημοσιογράφων

• Λέτε ότι είσαστε υπέρ της Ευρώπης, υπέρ της παραμονής στο ευρώ , αλλά την ίδια στιγμή λέτε ότι είσαστε ενάντια στο μνημόνιο που δημιουργήθηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και από την ΕΚΤ. Δεν υπάρχει αντίθεση ανάμεσα σε αυτό; Η καταγγελία του μνημονίου δεν θα οδηγήσει σε έξοδο της Ελλάδας;

Αλ. Τσίπρας: Το αντίθετο. Αντίφαση υπάρχει από αυτούς που υποστηρίζουν ότι μνημόνιο και Ευρωζώνη δεν μπορούν να προχωρήσουν μαζί. Η πολιτική της σκληρής λιτότητας που οδηγεί σε ανθρωπιστική καταστροφή την Ελλάδα είναι μια πολιτική που επιβάλλεται μεν από το μνημόνιο αλλά οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια την ίδια την Ελλάδα σε κατάρρευση χρηματοπιστωτική, σε πιθανή έξοδο από το ευρώ και μια πιθανή έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα διαλύσει συνολικά την Ευρωζώνη. Φανταστείτε την Ευρωζώνη σαν μια αλυσίδα από 17 κρίκους . Αν ένας κρίκος σπάσει, βεβαίως και θα καταστραφεί ο κρίκος αλλά θα διαλυθεί και η αλυσίδα . Συνεπώς, είναι απολύτως παράλογοι όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να συνεχίσουν να καταστρέφουν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό αλλά να διατηρούν την Ευρωζώνη ανέπαφη. Και εμείς ακριβώς επειδή πιστεύουμε ότι οφείλουμε απέναντι στην ιστορία να διατηρήσουμε τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης   και επειδή πιστεύουνε στην ιδέα της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αγωνιζόμαστε για κοινωνική συνοχή στην Ευρώπη. Διότι η ενωμένη Ευρώπη ή θα είναι κοινωνικά δίκαιη και δημοκρατική ή δεν θα υπάρχει.

• Μπορείτε να μας πείτε για την πρόταση της κ. Μέρκελ για το δημοψήφισμα. Είσαστε υπέρ ενός τέτοιου δημοψηφίσματος για την έξοδο από το ευρώ της Ελλάδας και δευτερεύοντος τι έχετε να πείτε στον Φρανσουά Ολάντ  εάν μετανιώνετε το ότι δεν σας δέχτηκε;

Αλ. Τσίπρας: Η κ. Μέρκελ πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι είναι ισότιμη εταίρος στην Ευρωζώνη που δεν έχει ιδιοκτήτες και ενοικιαστές. Και δεν μπορεί να συμπεριφέρεται σε χώρες της Ευρωζώνης σαν να πρόκειται για χώρες προτεκτοράτο των χωρών με πιστοληπτική δυνατότητα 3
Α στην Ευρωζώνη. Η Ελλάδα είναι κυρίαρχο κράτος , ο ελληνικός λαός είναι κυρίαρχος   έχουμε διαδικασίες που προβλέπει το δικό μας σύνταγμα συνεπώς δεν μπορεί η κ. Μέρκελ να ορίζει πότε θα κάνουμε και για ποιο λόγο θα κάνουμε δημοψήφισμα. Σε ότι αφορά τον νέο πρόεδρο της Γαλλίας, θεωρούμε ότι είναι δικαίωμα του να μην δέχεται με βάση το πρωτόκολλο να συναντήσει αρχηγούς κομμάτων και να θέλει να συναντά μονάχα αρχηγούς κρατών είναι απολύτως κατανοητό αλλά πρέπει και ο ίδιος να γνωρίζει ότι πολύ σύντομα θα κληθεί να απαντήσει σε κρίσιμα ερωτήματα.  Και κυρίως θα κληθεί να απαντήσει αν όλα όσα έλεγε προεκλογικά ισχύουν και μετεκλογικά διότι εάν ο γαλλικός λαός έστειλε τον κ. Σαρκοζί να κάνει διακοπές στο Μαρόκο, τον έστειλε όχι για να αντικατασταθεί από κάποιον που θα εφαρμόζει την ίδια πολιτική αλλά από κάποιον που θα την αλλάξει αυτή την  πολιτική.

• Φαίνεται ότι ήδη οι κάλπες θα είναι δημοψηφισματικές οι κάλπες κατά κάποιο τρόπο οι κάλπες; Έτσι δεν είναι; Γιατί είναι αναγκαίο να γίνει ένα επιπλέον δημοψήφισμα;

Αλ. Τσίπρας: Οι εκλογές στην Ελλάδα θα καθορίσουν την πορεία της χώρας το επόμενο διάστημα, θα εκλέξουν, θα διαμορφώσουν τους συσχετισμούς και θα εκλέξουν νέα κυβέρνηση άρα οι εκλογές είναι το αληθινό δημοψήφισμα για την  πραγματική εμπιστοσύνη που μπορεί να δείξει ο λαός στις πολιτικές δυνάμεις . Είναι σαφές για να ολοκληρώσω ότι το δίλημμα και σε αυτή την κάλπη δεν είναι το ψευδές δίλημμα ευρώ ή δραχμή, αλλά είναι το δίλημμα λιτότητα της καταστροφής ή προοπτική ελπίδας με ακύρωση του μνημονίου;

• Σχετικά με το μνημόνιο. Θέλετε να επαναδιαπραγματευθείτε το μνημόνιο; Αυτό όμως σημαίνει ότι υπάρχουν πράγματα μέσα στο μνημόνιο που θέλετε να κρατήσετε και πράγματα που θέτε να απορρίψετε; μπορείτε να μας εξηγήσετε τι θέλετε να απορρίψετε μέσα στο μνημόνιο και τι θα μπορούσατε να κρατήσετε;

Αλ. Τσίπρας: Το μνημόνιο δεν μπορεί να τεθεί υπό διαπραγμάτευση διότι η κόλαση δεν μπορεί να τεθεί υπό διαπραγμάτευση. Το μνημόνιο είναι ένα πρόγραμμα που οδηγεί τον ελληνικό λαό στην κόλαση και στην καταστροφή. Δεν έχουμε να διαπραγματευτούμε κάτι από το μνημόνιο. Ακυρώθηκε από την ψήφο του λαού στις 6 του Μάη και θα μπει οριστικά στην ιστορία από την ψήφο του ελληνικού λαού στις 17 του Ιούνη. Αυτό που χρειάζεται να συζητήσουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο, γι’ αυτό και εμείς θέλουμε να πείσουμε τους ευρωπαϊκούς λαούς και τις ηγεσίες τους είναι ότι πρέπει να διαμορφώσουμε μια διαφορετική στρατηγική, κοινή στρατηγική για όλη την Ευρώπη, να προχωρήσουμε σε μια ουσιαστική  επανίδρυση της Ευρώπης.
Αυτό που χρειάζεται να κουβεντιάσουμε σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι πως θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα του δημόσιου χρέους που δεν απειλεί μόνο την Ελλάδα αλλά όλες τις χώρες του νότου και πολύ γρήγορα και την καρδιά και τον πυρήνα της Ευρώπης.  Άρα εκεί χρειάζεται μια επαναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους και εξεύρεση κοινής λύσης απέναντι στο δημόσιο χρέος των ευρωπαϊκών χωρών.

• Θεωρείτε ότι οι προτάσεις του κόμματος σας διαστρεβλώνονται από τα μίντια;

Αλ. Τσίπρας: Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο άλλωστε το γνωρίζει πάρα πολύ καλά ο  Ζαν Λυκ Μελανσόν από τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε από τον ευρωπαϊκό αλλά και από τον γαλλικό τύπο. Όμως τώρα όταν ο λαός μας βάζει μπροστά σε αυτή την μεγάλη ευθύνη είναι αναγκασμένοι όλοι να δουν προσεκτικά τις θέσει μας και τις προτάσεις μας. Όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά γιατί οι προτάσεις αυτές είναι οι μόνες ρεαλιστικές για να αποφύγουμε μια ιστορική τραγωδία στην Ευρώπη συνεπώς κρατήστε αυτές τις προτάσεις γιατί σε λίγο θα δείτε να τις διατυπώνουν και άλλοι αλλά θα έχουν έρθει δεύτεροι.

• Ποια είναι η άποψη σας  για τις δηλώσεις  ηγετών  ευρωπαϊκών κρατών που λένε ότι όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών το μνημόνιο θα πρέπει να εφαρμοστεί. Παρ’ όλο που ο ελληνικός λαός θα έχει επιβάλλει θα έχει ζητήσει την ακύρωσή του;

Αλ. Τσίπρας: Η ουσία σε σχέση με την εφαρμογή ή όχι του Μνημονίου έχει να κάνει με το ότι πρέπει να σταματήσουν οι ηγεσίες των ευρωπαϊκών λαών να ζητούν από τους ευρωπαίους φορολογούμενους να πληρώνουν, να βάλουν τα λεφτά τους σε ένα βαρέλι δίχως πάτο. Διότι το Μνημόνιο, πέρα από απάνθρωπο και βάρβαρο, είναι και απολύτως αναποτελεσματικό. Αν συνεχίσει η εφαρμογή του σε 3-4 μήνες θα είμαστε μπροστά στην ανάγκη 3ου πακέτου στήριξης και 2ης αναδιάρθρωσης του χρέους για την Ελλάδα. Συνεπώς, αυτοί που κάνουν αυτές τις δηλώσεις πρέπει να έχουν επίγνωση ότι ζητάνε κάτι παράλογο. Ζητάνε την επιμονή στο λάθος, πόσο δε μάλλον όταν το ζητάνε ανεξάρτητα από την ετυμηγορία του ελληνικού λαού. Η Ελλάδα είναι η χώρα που έκανε δώρο στην ανθρωπότητα την αξία της δημοκρατίας και σήμερα ο ελληνικός λαός με την ψήφο και τη στάση του είναι αυτός που επαναφέρει την έννοια και την αξία της δημοκρατίας στην Ευρώπη. Συνεπώς, πρέπει οι ηγέτιδες δυνάμεις  της Ευρώπης να συνειδητοποιήσουν ότι δεν μπορούν να προχωρήσουν σε μια Ένωση χωρίς την αξία της δημοκρατίας, χωρίς να σέβονται την επιλογή των λαών.

• Η ερώτησή μου αφορά την ελληνική και ευρωπαϊκή πολιτική. Ποια είναι η στάση σας απέναντι στους μετανάστες χωρίς χαρτιά και ποια είναι πολιτική σας για μια πραγματική ευρωπαϊκή δημοκρατία, εφόσον συνεχίσουμε να υποδεχόμαστε όλους αυτούς τους ανθρώπους…

Αλ. Τσίπρας: Η στάση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων απέναντι στο υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα σήμερα του ΟΗΕ στη μετανάστευση είναι υποκριτική. Διότι προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το σύμπτωμα και μάλιστα με όρους που είναι έξω από τις ανθρωπιστικές αξίες και όχι το αίτιο που δημιουργεί το σύμπτωμα. Διότι όσο οι κυβερνήσεις της Ευρώπης επιμένουν να στέλνουν τα εκστρατευτικά σώματα και στρατό στις χώρες εκείνες που βρίσκονται σε εμπόλεμη ζώνη, τόσο θα έχουμε κατατρεγμένους ανθρώπους οι οποίοι θα ψάχνουν να βρουν διαφυγή σωτηρίας στην Ευρώπη. Και η λύση σε αυτό το μεγάλο πρόβλημα δεν είναι να πνίξουμε αυτούς τους ανθρώπους στα νερά του Αιγαίου, ούτε να τους κλείσουμε σε στρατόπεδα – φυλακές, αλλά η λύση είναι να προσπαθήσουμε να τους εντάξουμε στον κοινωνικό ιστό και να μοιραστούμε με αλληλεγγύη όλες οι χώρες της Ευρώπης αυτό το πρόβλημα. Άρα, εμείς είμαστε υπέρ της αναθεώρησης της συνθήκης του Δουβλίνο ΙΙ και υπέρ της ανάγκης να υπάρξει ένας επαναπροσδιορισμός της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής.

• Υπάρχουν από τις 6 Μάη και μετά αυτοί που λένε ότι θέλουν ανάπτυξη, αλλά μαζί με λιτότητα. Θέλετε μια διαγραφή του χρέους του τύπου του Κίρχνερ στην Αργεντινή.

Αλ. Τσίπρας: Το πρώτο σκέλος της ερώτησης είναι σαν κάποιος να θέλει να έχει ήλιο, αλλά να έχει και βροχή ταυτόχρονα. Ή ήλιο θα έχει ή βροχή. Για το δεύτερο ερώτημα που αφορά την περίπτωση της Αργεντινής πρέπει να δούμε ότι υπάρχουν ομοιότητες, αλλά και μεγάλες διαφορές ανάμεσα στην περίπτωση της Αργεντινής και της Ελλάδας. Δεν θα αναφερθώ στις ομοιότητες γιατί είναι προφανείς, αλλά οι διαφορές είναι ότι η Ελλάδα έχει αυτή τη στιγμή ως εθνικό νόμισμα το νόμισμα που έχει και η Γαλλία και η Γερμανία και η Ιταλία και η Ισπανία. Ενώ η Αργεντινή είχε το δικό της νόμισμα απλά ήταν συνδεδεμένο το πέσο με το δολάριο. Με αυτή την έννοια επαναλαμβάνω αυτό που είπα αρχικά ότι όσοι πιστεύουν ότι μπορούν να δουν το ελληνικό πρόβλημα  αυτόνομα και να βρουν λύση ξεμπερδεύοντας με το πρόβλημα που λέγεται Ελλάδα, είναι απλά ανόητοι και δημιουργούν μεγάλους κινδύνους για την κοινωνική σταθερότητα σε όλη την Ευρώπη.

• Στην περίπτωση που καταγγείλετε το Μνημόνιο και διακόψουν τη χρηματοδότηση οι πιστωτές, πως θα πληρωθούν μισθοί και συντάξεις; Και. Επίσης, με ποιον θα κυβερνήσετε σε περίπτωση που δεν υπάρξει αυτοδυναμία;

Αλ. Τσίπρας: Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα πρέπει να σας πω ότι οι μισθοί και οι συντάξεις στην Ελλάδα κινδυνεύουν αν εφαρμοστεί το Μνημόνιο. Διότι το Μνημόνιο προβλέπει ένα ειδικό ταμείο όπου όλα τα έσοδα του κράτους πηγαίνουν εκεί, προκειμένου κατά προτεραιότητα να πηγαίνουν χρήματα στους πιστωτές  και ότι περισσεύει θα πηγαίνει για τους μισούς και τις συντάξεις.
Σε ότι αφορά την αδυναμία να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις εγώ θα σας έλεγα το εξής: η απάντηση για το ότι δεν πρόκειται ποτέ με τόση μεγάλη ευκολία να σταματήσει η χρηματοδότηση στην Ελλάδα έχει δοθεί απ’ αυτά που είπε ο   Jean – Luc MELENCHON. Ο οποίος εισαγωγικά μας εξήγησε με ποιο τρόπο είναι διασυνδεδεμένο το γαλλικό τραπεζικό σύστημα με το ελληνικό τραπεζικό σύστημα , με ποιο τρόπο είναι διασυνδεδεμένη η πορεία και η μοίρα της ελληνικής οικονομίας  με την ευρωπαϊκή οικονομία. Που σημαίνει ότι στην πραγματικότητα μία ενέργεια μονομερή μάλιστα διακοπής της χρηματοδότησης προς την Ελλάδα θα σήμαινε ένα απονενοημένο διάβημα για την ίδια την ευρωζώνη και φυσικά για εκατομμύρια πολίτες σε όλη την Ευρώπη. Εμείς όμως δεν θέλουμε να φτάσουμε έως εκεί. Εμείς δεν είμαστε εδώ για να εκβιάσουμε τις ηγεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης . Είμαστε εδώ για να πείσουμε τους λαούς να αγωνιστούμε και να πιέσουμε τις κυβερνήσεις τους να δουν κατάματα την πραγματικότητα και να συνειδητοποιήσουν ότι έχουν ιστορική ευθύνη να αλλάξουν την πολιτική της λιτότητας που καταστρέφει την Ευρώπη. Και σε ότι αφορά το ερώτημα με ποιους θα κυβερνήσουμε είναι από την πρώτη στιγμή διατυπωμένη η απάντηση μας, εμείς διεκδικούμε μία κυβέρνηση της Αριστεράς. Θα απευθυνθούμε δηλαδή πρωτίστως στις δυνάμεις της Αριστεράς στις δυνάμεις εκείνες που μπορούν να υιοθετήσουν το πρόγραμμά μας.

• Υπάρχει σύμπτυξη μεταξύ Αριστερού μετώπου στην Γαλλία και του ΣΥΡΙΖΑ και πως σκοπεύετε να συνεργαστείτε στο μέλλον;

Αλ. Τσίπρας: Δεν γνωριστήκαμε σήμερα. Είμαστε πολλά χρόνια συναγωνιστές και σύντροφοι στα πλαίσια του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς .  Για εμάς ήταν μια μεγάλη χαρά η σημαντική καταγραφή του   Jean – Luc MELENCHON στις γαλλικές προεδρικές εκλογές γιατί έβαλε στη συζήτηση στην Γαλλία στην ατζέντα τις θέσεις της Αριστεράς για την έξοδο από την κρίση. Και κυρίως γιατί με αυτή τη μεγάλη δύναμη της Αριστεράς στη Γαλλία ο πρόεδρος  Ολάντ γνωρίζει ότι δεν μπορεί με ευκολία να αθετήσει τις υποσχέσεις του και να γίνει ένας Ολαντρέ-ου διότι θα έχει ως αποτέλεσμα αυτό την εξέλιξη που είχαμε και στην Ελλάδα

Οι «γύπες» κατασπάραξαν τη χώρα - Άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ

Μέσα στην πολιτική θύελλα που μαίνεται στη χώρα μας και την προκήρυξη των νέων εκλογών, πέρασε απαρατήρητο σχεδόν από τον ελληνικό λαό ένα γεγονός τεράστιας οικονομικής και πολιτικής σημασίας: την Τρίτη η κυβέρνηση Παπαδήμου πλήρωσε στο 100% της ονομαστικής αξίας τους ελληνικά κρατικά ομόλογα συνολικής αξίας 435 εκατομμυρίων ευρώ που είχαν υπαχθεί στο αγγλικό δίκαιο και τα οποία είχαν περιέλθει στα χέρια ακραία επιθετικών κερδοσκοπικών κύκλων που είχαν αρνηθεί κατηγορηματικά να δεχθούν το «κούρεμά» τους στο πλαίσιο του PSI.
Το τραγικό είναι ότι το 90% περίπου των ομολόγων αυτών βρίσκονταν στην κατοχή ενός κερδοσκοπικού οίκου ονόματι Νταρτ Μάνατζμεντ με έδρα στα νησιά Κέιμαν, ο οποίος είχε πληρώσει λιγότερα από 100 εκατομμύρια ευρώ για να αποκτήσει τα ελληνικά ομόλογα-σκουπίδια στη δευτερογενή αγορά και την Τρίτη εισέπραξε περίπου... 400 εκατομμύρια ευρώ, βγάζοντας κέρδος... 300%!!!
Ο οίκος Νταρτ Μάνατζμεντ συγκαταλέγεται στους κερδοσκόπους που ονομάζονται «γύπες». Αυτοί ειδικεύονται στην αγορά ομολόγων που έχουν εκδώσει «κράτη-ψοφίμια», τα οποία απειλούνται με χρεοκοπία. Αγοράζουν τα ομόλογα σε εξευτελιστικές τιμές, γύρω στο 10%-25% της αξίας τους.
Στη συνέχεια εκβιάζουν αδίστακτα τα κράτη. Απαιτούν να τους πληρώσουν τα ομόλογα στο 100% της ονομαστικής αξίας τους (οπωσδήποτε πάντως πάνω από 70-80%) αποκομίζοντας υπερκέρδη. Αν οι χώρες αρνηθούν να πληρώσουν, έχουν πανίσχυρες και εξαιρετικά ειδικευμένες στον τομέα αυτόν ομάδες δικηγόρων και σέρνουν τα κράτη στα δικαστήρια επί χρόνια και χρόνια, κερδίζοντας πάντα τις σχετικές δίκες!
«Οι αγοραστές είναι βέβαιοι πως θα πάρουν τελικά τουλάχιστον τριπλάσια λεφτά ανά ομόλογο από τους ''επενδυτές-κορόιδα'' που συμφώνησαν ''οικειοθελώς'' στο ''κούρεμα''» γράφαμε στη σελίδα αυτή στις 9 Απριλίου, αναφερόμενοι στους κερδοσκόπους «γύπες». Δυστυχώς, οι εκτιμήσεις εκείνες επιβεβαιώθηκαν στο ακέραιο. Οι «γύπες» κατασπάραξαν την Ελλάδα και κέρδισαν 300% από το «οικονομικό κουφάρι» της!
Εγινε μια πολύ κακή αρχή. Ομόλογα αξίας 434 εκατομμυρίων ευρώ που υπάγονται σε ξένο δίκαιο και βρίσκονται στα χέρια «γυπών» πρέπει να πληρωθούν από τη νέα κυβέρνηση φέτος, τον Σεπτέμβριο και τον Δεκέμβριο.
Κι αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στον εφιάλτη που την απειλεί του χρόνου.
 Μέσα σε λιγότερους από τρεισήμισι μήνες (από τις 26 Μαρτίου ως τις 5 Ιουλίου του 2013 συγκεκριμένα) πρέπει να πληρωθούν τέσσερα μη «κουρεμένα» ομόλογα υπό ξένο δίκαιο που βρίσκονται στα χέρια επιθετικών κερδοσκόπων, συνολικής αξίας... 2 δισεκατομμυρίων ευρώ! Το 1,4 δισ. ευρώ μάλιστα πρέπει να πληρωθεί σε ένα... δεκαήμερο, στις 25 Ιουνίου και στις 5 Ιουλίου του 2013! Ο απόλυτος εφιάλτης... Υπάρχουν και χειρότερα όμως, τα οποία αποδεικνύουν πόσο εγκληματική από πολιτική σκοπιά πράξη ήταν η αποδοχή του αγγλικού δικαίου στα δάνεια που χορήγησε η ΕΕ στην Ελλάδα.
Τα δάνεια αυτά έχουν ρήτρες «διασταυρούμενης χρεοκοπίας (cross default)».
Σε απλά ελληνικά, αυτό σημαίνει ότι αν η κυβέρνηση δεν πλήρωνε το ομόλογο της Τρίτης, είχαν το νομικό δικαίωμα όλοι οι άλλοι κερδοσκόποι «γύπες» που κατέχουν ακόμη ελληνικά ομόλογα συνολικής αξίας 6 δισεκατομμυρίων ευρώ, να ζητήσουν αμέσως τώρα (!) την πληρωμή χωρίς να περιμένουν τη λήξη των δικών τους ομολόγων, ακόμη κι αν είναι ύστερα από δέκα χρόνια!
Στο ίδιο πλαίσιο, μπορούσαν και τα... κράτη της Ευρωζώνης να ζητήσουν να τους δώσουμε αμέσως τώρα πίσω τα... 100 και πλέον δισεκατομμύρια ευρώ που είχαν δώσει ως δάνεια στην Ελλάδα και τα έχουν πάρει όλα οι ευρωπαϊκές τράπεζες! Αυτά προβλέπει το ξένο δίκαιο!
Ζήτησε η απελθούσα κυβέρνηση της Αθήνας γραπτές εγγυήσεις ότι τουλάχιστον οι κυβερνήσεις των χωρών της Ευρωζώνης δεν θα συμπεριφέρονταν ως «γύπες» και δεν θα ζητούσαν πίσω τα δάνεια, αν η Ελλάδα δεν πλήρωνε τους κερδοσκόπους, αλλά... καμία κυβέρνηση δεν της έδωσε τέτοια εγγύηση! Υπέροχοι οι εταίροι της...
ΨΥΧΡΟΛΟΥΣΙΑ
«Νταηλίκια» χωρίς αντίκρισμα
ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να πληρώσει η κυβέρνηση τους κατόχους ελληνικών ομολόγων που υπόκεινται σε ξένο δίκαιο και αρνήθηκαν να δεχθούν το «κούρεμά» τους στο πλαίσιο του PSI, διαβεβαίωνε προ μηνός ως υπουργός Οικονομικών ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Εχει διασφαλίσει την πλήρη στήριξη των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης στο θέμα αυτό, μας έλεγε. Αποδείχθηκε όμως ότι η κυβέρνηση τα «έσκασε» ωραία και καλά τα 435 εκατομμύρια στους αιμοδιψείς κερδοσκόπους που τα είχαν αγοράσει μάλιστα στο ένα τέταρτο της αξίας τους και έτσι έβγαλαν κέρδος 300% (!) «στην υγειά των κορόιδων» - δηλαδή του ελληνικού λαού. Οι Ευρωπαίοι εταίροι της κυβέρνησης την άφησαν γυμνή στις ορέξεις των κερδοσκόπων.
Πηγή: www.ethnos.gr

ΔΝΤ: ''ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ''!

ΔΝΤ: ΜΕΓΑΛΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ! ''ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ''! ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ ΟΜΟΛΟΓΕΙ ΚΥΝΙΚΑ ΟΣΑ ΚΡΥΒΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!
ΔΝΤ: ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΩΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΔΑΝΕΙΟ «ΒΡΑΧΝΑ» 28 ΔΙΣ
ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΒΡΑΖΙΛΙΑ, ΡΩΣΙΑ, ΙΝΔΙΑ, ΕΛΒΕΤΙΑ!
Ενέκρινε το δ.σ. του ΔΝΤ το δάνειο θηλειά στο λαιμό της χώρα μας, ύψους 28 δισ. ευρώ στο πλαίσιο της ''στήριξης'' της Ελλάδας. Επίσης ανακοίνωσε πως είναι άμεσα διαθέσιμα προς εκταμίευση 1,65 δισ. ευρώ.
Ειδικότερα, η συνεισφορά του ΔΝΤ θα είναι 19,8 δισ. ευρώ στο δεύτερο πακέτο ''στήριξης'' από κοινού με την Ευρωζώνη ύψους 130 δισ. ευρώ έως το 2014 (τα 109,2 δισ θα είναι δάνεια βραχνάς από την Ε.Ε.) και επιπλέον 8,2 δισ. ευρώ το 2015, όταν δηλαδή θα έχει λήξει το νέο πρόγραμμα ''στήριξης'' της Ελλάδας.

Σε σχετική ανακοίνωσή του, το Ταμείο υπογραμμίζει ότι ακύρωσε το προηγούμενο πρόγραμμα ''βοήθειας'' για την Ελλάδα, το οποίο είχε εγκριθεί τον Μάιο του 2010. Τα 20,3 δισεκατομμύρια ευρώ που η Αθήνα είχε λάβει στο πλαίσιο της πρώτης δανειακής σύμβασης, τα οποία αντιστοιχούν στο μεγαλύτερο δάνειο που έχει καταβληθεί απο ΔΝΤ, παραμένουν οφειλόμενα στο Ταμείο: η Αθήνα θα πρέπει να τα επιστρέψει μεταξύ 2013 και 2015.

Στη σχετική του έκθεση, που τέθηκε υπ' όψιν του δ.σ. του Ταμείου, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην τρόικα, Πολ Τόμσεν, σημείωνε:

- Να δοθεί το προτεινόμενο ποσό για τη συμμετοχή του ΔΝΤ στη νέα δανειακή σύμβαση, κατανέμοντας τα 28 δισ. σε 17 ισόποσες δόσεις του 1,65 δισ. για κάθε τρίμηνο, αφού όμως προηγουμένως υλοποιούνται τα συμφωνηθέντα (έτσι οι δόσεις θα συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται για ωμό εκβιασμό). Επίσης, αν στην πορεία εφαρμογής του προγράμματος εμφανιστούν «χρηματοδοτικά κενά», τότε θα καλυφθούν από την Ε.Ε.

- Χωρίς αυστηρή εφαρμογή του προγράμματος (κυρίως στους τομείς της φοροδιαφυγής, των αποκρατικοποιήσεων, των δημοσιονομικών προσαρμογών και της αυστηρής περικοπής δαπανών), υπάρχουν μεγάλοι κίνδυνοι για αποτυχία, ακόμη και για έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.Με λίγα λόγια ο Πολ Τόμσεν περίπου προδιαγράφει την αποτυχία, μια και οι στόχοι που τίθενται είναι μάλλον ανέφικτοι!

- Θα χρειαστούν δέκα και πλέον χρόνια για να λειτουργήσει ουσιαστικά η ανταγωνιστικότητα και η συνολική επίτευξη του στόχου θα συμβεί εάν η Ελλάδα πετύχει «μεγάλη εσωτερική υποτίμηση».

- Καλωσορίζεται η «αφοσίωση» (!) των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση για να εφαρμόσουν το πρόγραμμα με αυστηρότερο έλεγχο από τους δανειστές.

Να σημειώσουμε ότι η έγκριση των 28 δισ. για την Ελλάδα από το Δ.Σ. του ΔΝΤ πραγματοποιήθηκε σε μια θυελλώδη πολύωρη συνεδρίαση, κατά την οποία υπήρξαν σφοδρότατες αντιδράσεις όχι τόσο κατά της Ελλάδας αλλά κυρίως εναντίον της πολιτικής και των προγραμμάτων που εφαρμόζει το ΔΝΤ στη χώρα μας.

Συγκεκριμένα, στις αντιδράσεις πρωτοστάτησαν η Βραζιλία, η οποία και δεν ψήφισε τη δανειοδότηση, η Ρωσία, η Ινδία και η Ελβετία, που δήλωσε ότι ψηφίζει απρόθυμα!

Πέμπτη 14 Μαρτίου

Πηγή: ISKRA 

Kυβερνούν τον κόσμο 147 εταιρίες! Του Γιώργου Δελαστίκ

Από το TVXS
Ποιος κυβερνά τον κόσμο; Το κλασικό και σχεδόν γραφικό αυτό ερώτημα, που σε κάθε εποχή δέχεται διαφορετικές απαντήσεις, έχει την απάντησή του και στις μέρες μας: μόλις 147 επιχειρήσεις! Μπορείτε να απαντήσετε και 737 επιχειρήσεις, καθώς οι 147 πρώτες ελέγχουν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ οι 737 (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι 147) ελέγχουν το 80% της οικονομίας του πλανήτη!
Είναι απίστευτη πραγματικά η συγκέντρωση του κεφαλαίου και η αλληλοδιασύνδεση των κολοσσιαίων επιχειρήσεων που κυριαρχούν στην υδρόγειο.Οι πάντες υπέθεταν ισχυρότατη συγκέντρωση ελέγχου, αλλά τέτοιο πράγμα, μερικές εκατοντάδες επιχειρήσεις αλληλοδιαπλεκόμενες να έχουν συμμετοχή σε εταιρείες που εκπροσωπούν το 80% της παγκόσμιας οικονομίας από πλευράς κύκλου εργασιών, κανένας δεν το φανταζόταν. Γι’ αυτό και έχει προκαλέσει παγκόσμιο σάλο, αίσθηση και συζητήσεις η πρωτοποριακή μελέτη τριών Ελβετών ερευνητών του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης, που αποκάλυψε τα στοιχεία αυτά.
Ο Τζέιμς Γκλάτφελντερ, ο Στέφανο Μπατιστόν και η Στεφανία Βιτάλι, ειδικοί στα σύνθετα δίκτυα, ανέλαβαν ένα εξαιρετικής σημασίας και τεράστιου όγκου δουλειάς έργο. Αντλησαν τα στοιχεία της βάσης δεδομένων του ΟΟΣΑ για τις επιχειρήσεις (Οτβίς) για το έτος 2007, το οποίο τότε περιλάμβανε στοιχεία για 37 εκατομμύρια επιχειρήσεις σε όλον τον κόσμο (σήμερα περιλαμβάνει 44 εκατομμύρια εταιρείες).
Από αυτά τα 37.000.000 ξεχώρισαν 43.060 επιχειρήσεις, οι οποίες ανταποκρίνονται στα κριτήρια που θέτει ο ΟΟΣΑ για να οριστούν ως πολυεθνικές. Από εκεί και πέρα άρχισε η κοπιαστική και πρωτότυπη δουλειά των ερευνητών: ερεύνησαν τι ποσοστό συμμετοχής έχει η καθεμιά από τις μεγάλες αυτές επιχειρήσεις παγκόσμιας κλίμακας σε άλλες επιχειρήσεις, μικρές ή μεγάλες.
Εκπληκτοι διαπίστωσαν ότι κάθε μία από αυτές τις 43.000 επιχειρήσεις είχε κατά μέσο όρο πακέτα μετοχών (όχι πλειοψηφικά, εννοείται) σε άλλες 20 επιχειρήσεις αυτής της κατηγορίας! Η αλληλοδιαπλοκή μεταξύ τους δηλαδή ήταν τεράστιας έκτασης, πέρα φυσικά από τις μετοχές εταιρειών μικρότερου μεγέθους που κατείχαν και οι οποίες αποκάλυψαν ένα δίκτυο 600.000 αλληλεξαρτώμενων εταιρειών.
Η περαιτέρω επεξεργασία των στοιχείων αυτών έφερε στο φως τις 147 προαναφερθείσες επιχειρήσεις (τα τρία τέταρτα των οποίων ανήκουν στον χρηματοπιστωτικό τομέα, με πρώτη στον κόσμο τη βρετανική τράπεζα Μπάρκλεϊς) που εκπροσωπούν το 40% της παγκόσμιας οικονομίας. Διαπιστώνεται έτσι η ύπαρξη «μιας οικονομικής υπερ-οντότητας στο παγκόσμιο δίκτυο των μεγάλων εταιρειών», όπως επισημαίνουν οι Ελβετοί ερευνητές.
Η αλληλοδιασύνδεση αυτών των πανίσχυρων επιχειρήσεων ενισχύεται ακόμη περισσότερο από δάνεια που χορηγούν η μία στην άλλη, από ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) και από άλλα υψηλού κινδύνου χρηματοοικονομικά προϊόντα εντελώς αδιαφανή.
Το πολύ σημαντικό όμως στοιχείο επίσης είναι ότι αυτή η στενότατη αλληλοδιασύνδεση αυξάνει τρομερά τους κινδύνους μετάδοσης σε περιόδους οικονομικών κρίσεων, γιατί «σε άσχημες εποχές οι επιχειρήσεις εμφανίζουν ταυτόχρονα προβλήματα» και έτσι δρουν άκρως αποσταθεροποιητικά για το σύστημα.
Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα το φθινόπωρο του 2008 με την κατάρρευση της επενδυτικής τράπεζας Λίμαν Μπράδερς. Ετσι εξηγείται γιατί η χρεοκοπία μίας και μόνης τράπεζας (34ης στη λίστα των Ελβετών ερευνητών το 2007) πυροδότησε μια παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση – ακριβώς λόγω της ισχυρότατης αλληλοδιασύνδεσης αυτών των γιγαντιαίων επιχειρήσεων.
Η μελέτη των ερευνητών του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης δεν μετράει φυσικά την τρομερή πολιτική ισχύ που δίνει σε αυτές τις 147 εταιρείες η κολοσσιαία οικονομική τους δύναμη. «Στις ΗΠΑ κατόρθωσαν πάνω απ’ όλα οι πρώην συνεργάτες της τράπεζας Γκόλντμαν Σαξ που βρίσκονται στην αμερικανική κυβέρνηση και στο Κογκρέσο καθώς και οι λομπίστες της Γουόλ Στριτ να εμποδίσουν κάθε πραγματικό έλεγχο του χρηματοπιστωτικού τομέα… Επίσης στην Αγγλία, στην Ελβετία ή στη Γερμανία πολύ λίγα έχουν γίνει στο θέμα αυτό», έγραφε η συντηρητική γερμανική εφημερίδα «Ντι Βελτ».
Σκάνδαλο -Αντί για φόρους επιδοτήσεις
Ισχύς χωρίς οικονομικά ανταλλάγματα δεν σημαίνει τίποτα στην εποχή μας. Γι’ αυτό και οι κολοσσιαίες επιχειρήσεις που προαναφέραμε δεν πληρώνουν ουσιαστικά φόρους. Οπως γράφουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», η Τζένεραλ Ελέκτρικ για παράδειγμα, με κέρδη μέσα στις ΗΠΑ το 2010 ύψους 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όχι μόνο δεν πλήρωσε ούτε ένα δολάριο φόρο, αλλά πήρε κι από πάνω προνομιακές επιδοτήσεις τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων!
Σκανδαλώδες, αλλά συνηθισμένο πλέον. Αρκεί να φανταστεί κανείς ότι στις ΗΠΑ της δεκαετίας του 1950, το κράτος εισέπραττε από τις επιχειρήσεις το 30% των εσόδων του, ενώ το 2009 εισέπραξε μόλις το… 6,6%! Τώρα τα κράτη «γδέρνουν» φορολογικά τους πολίτες τους. Οι εταιρείες κάνουν πάρτι.
Πηγή: ΕΘΝΟΣ