"Ποιητικά Σταυροδρόμια: Η άνοιξη" - 05 Μαΐου 2022

Δύο μικρές επιφυλλίδες

 

 

 https://www.facebook.com/alstathakios

18.2.2022

(Για την Γιαγιά που έκλεψε την Μπριζόλα)

Λοιπόν , θα γράψω κάτι εδώ να δω πόσο ισχύουν τα περί Εχελον κλπ (παρακολούθηση) .

Αντί για την γιαγιά, αν μπορούσε να στείλει κάνεις πενήντα άτομα που είναι όχι μόνο παμφτωχα , αλλά ανήκουν στην λεγόμενη ζώνη της επισφαλείας σε ένα μεγάλο πολυεθνικό σούπερ μάρκετ, "να κάνουν απαλλοτρίωση" σε γάλα, μπριζόλες και κοτόπουλα και φρέσκα λαχανικά. Τίποτα παραπάνω.. και εμφανιζόταν όλοι μαζί στο ταμείο και λέγαν "άντε γεια" και απέξω είχες δικό σου συνεργείο να καταγράψει για διαδικτυακά κανάλια και αύριο πάλι αλλού (σε άλλη φτηνή δήθεν γαλέρα σκλάβων) και μεθαύριο αλλού τι θα ξεκίναγε? Τελικά θέλεις και λίγο φαντασία κ ρήξη για να ξεκινήσει κάτι! Και βέβαια συμμετοχή, γιατί άλλο 5 και άλλο 50 σήμερα και 100 αύριο.

 

20 .2.2022

("Τσιμπημένος" με την Κατάσταση)

Έχω "τσιμπηθεί" δύο φορές με μοντέρνα και μια με μπάιοντεκ , αλλά είμαι και νοσήσας από κορώνα και νοσηλευθείς και με διαπιστωμένο σύμπτωμα long "βασιλογιού" .

Σας το γράφω για να δείτε από πια θέση μιλάω.

Διαβάζω σήμερα σε πολλά site (και για να υπάρχει καπνός , έστω ως σχεδιασμός υπάρχει και φωτιά), ότι η Κυβέρνηση ψάχνει τον τρόπο μετά τις 31 Μάρτη να απολύσει μόνιμα τους υγειονομικούς σε αναστολή.

Όταν για να δουλέψουν τα μαγαζιά καταργεί πρόωρα κάποιες βασικές ρυθμίσεις προστασίας.

Όταν για να κάνει οικονομία έχει αφήσει στην πάντα κάθε άλλο μέτρο Πρόληψης. ( 'Έχω προσωπική πείρα, αφού καθυστέρησα όταν νόσησα να κάνω δωρεάν μοριακό τεστ και η αυτοδιαγνωση δεν έδειχνε επί επτά μέρες, ενώ είχα συμπτώματα. )

Όταν έχει καταργηθεί ουσιαστικά κάθε προφύλαξη των ευάλωτων ομάδων (και των φροντιστών ευάλωτων ομάδων) , ακόμα και στο Δημόσιο.

Όταν επαναφέρουν την τηλεργασία σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα, είναι αίσχιστος κυνισμός μόνο και να σκέφτονται τέτοιες λύσεις..

Όταν ξεκίνησε αυτό το θέμα με τους" αρνητές " το έβλεπα , πιστέψτε με λίγο πολύ ως γραφικό και από την πλευρά αυτών και από την πλευρά της Κυβέρνησης, που θα μπορούσε να βρει άλλους τρόπους, όπως βρήκε στην εκπαίδευση (εννοείται χωρίς τη τιμωρία της πληρωμής των τεστ)

Σήμερα όμως από την πλευρά της Κυβέρνησης βλέπω ότι είναι πρόβα τζενεράλε σε Πινοσετικές πολιτικές, οικονομικές και θεσμικές , που ήταν να έρθουν και άργησαν λόγω της Πανδημίας και αξίζει να κάνουμε σοβαρό αγώνα από τώρα , ακόμα και αν αυτό τον αγώνα τον προκάλεσαν υποθετικά "τρελοί" ..

https://www.facebook.com/groups/939026826307017/user/576192723/

Ούτε Λέοντες, ούτε Κρέοντες... μάλλον Κλέοντες

 Τις τελευταίες μέρες έχω κατακλειστεί και στο μεγάλο πεδίο και στο ..μικρό,  από πρακτικές ανθρώπων που πραγματικά είχαν τα φόντα να γίνουν "οι άνθρωποι που χρειαζόταν οι καιροί", αλλά δεν τα κατάφεραν γιατί "κόλλησαν" σε μιαν ιδέα, μια άποψη, ένα στόχο, που θα μπορούσε να είναι ο "κεντρικός", αλλά όχι ο μόνος και επί του παρόντος "σκοτεινός", ενώ μπορούσαν να προσπαθήσουν να δοκιμάσουν και εναλλακτικές πορείες. Σκέφτομαι μάλλιστα ότι και εγώ ο ίδιος έπεσα σε ένα κρίσιμο διάστημα σε τέτοια "λούμπα". Έτσι θυμήθηκα το κείμενο που είχα γράψει στο πρώτο μου Blog Tsouknida . Το έψαξα και είπα να το αναρτήσω ξανά εδώ. 

Τους ανθρώπους αυτούς τους ξεχωρίζω από τους άλλους , που ποτέ δεν παίρνουν χαμπάρι ... Που δεν έχουν στόχους με αυτούς "κολλάω" κι εγώ Αριστοφάνης απέναντι στον Κλέωνα.  Βέβαια αν δεν υπήρχε αυτό το κόλλημα ίσως να μην υπήρχε ο Συγγραφέας Αριστοφάνης:  Ἀχαρνῆς (425), Ἱππῆς (424)- όπου ο Κλέων  εμφανίζεται επί σκηνής ως Παφλαγόνας- Νεφέλες (423) και  Σφῆκες (422) είναι η πολιτική κριτική του Αριστοφάνη απέναντι στην δημαγωγία του Κλέωνα και των ομοίων του. Είναι γνωστό ότι ο τελευτάιος είχε μηνύσει τον ποιητή " ότι δυσφημούσε τους άρχοντες και τον αθηναϊκό λαό " , αλλά ο Αριστοφάνης αθωώθηκε....

Τέλος πάντων κάποιοι έχουν τον χρόνο για να μετανοήσουν , έτσι ώστε να τους θυμόμαστε ως Κρέοντες και όχι ο Κλέοντες.. (Με έπιασε το θεολογικό μου!). Τέλος πάντων διαβάστε το άρθρο μου προ δεκαπενταετίας:  

Σάββατο, Απριλίου 21, 2007

ΠΑΝΤΑ ΚΡΕΩΝ

Σήμερα είπα να ασχοληθώ με τους Κρέοντες, διότι βλέπω διαρκώς στην εμπειρία μου, πολιτική και κοινωνική να ευδοκιμούν τελευταία αυτές οι προσωπικότητες.

Και λέγοντας κανείς Κρέων, μπορεί να βάλει μαζί και τον Οιδίποδα, τον Οθέλο και όποια άλλη τραγική μορφή Εξουσίας, που η Δραματογραφία από τ’ αρχαία χρόνια φρόντισε να μας περιγράψει.

Όλοι αυτοί οι Ήρωες έχουν το εξής κοινό στοιχείο: Είναι ηττημένοι άνθρωποι.

Πρόσωπα έξυπνα και δυναμικά που ηττήθηκαν μέσα στην Εξουσία και δια της Εξουσίας.

Τι κι αν ο Οιδίποδας, έλυσε το περίφημο αίνιγμα της Σφίγγας. Είχε μπροστά του την τραγική αλήθεια και δεν μπορούσε να τη δει.

Όσοι προσπαθούσαν να τον συμβουλέψουν, ώστε να αποχωρήσει πιο ομαλά σε μια πιο γόνιμη μοναξιά –πάντα μια τέτοια ισχύς κρύβει πολλή μοναξιά, που άλλος την αντέχει κι άλλος όχι- ήταν εχθροί, έκαναν σκοτεινές συνομωσίες, ή ήταν απλά αφελείς.

Κι ο άλλος ο Κρέων, πεπεισμένος ότι η δική του λύση στο πρόβλημα της Πόλεως (να θανατώσει την Αντιγόνη) ήταν η μόνη δίκαιη και σωστή, δεν άκουγε ούτε τον Λαό, ούτε τους δικούς τους ανθρώπους (τον γιο του).

Μόνος, κατάμονος στην κρίση του. «Είμαι αυτός που αποφασίζει κι εγώ έτσι αποφάσισα..» σκεφτόταν.

Κι ο άλλος, έπρεπε να σκοτώσει πρώτα την γυναίκα του, για να αναφωνήσει:

«Αχ, έπρεπε να σε είχα ακούσει!»

Σε εκείνες τις εποχές, αν δεν ήθελαν να ακούν, σκότωναν. Βλέπετε δεν είχε έρθει ακόμα ο Γκέμπελς, για να μας μάθει την δύναμη της προπαγάνδας. Να μην μπορεί να γίνει διάλογος δηλαδή, φιμώνοντας ηθικά, όποιον πάει ν’ αρχίσει την κουβέντα.

«Κατηγορείτε, κατηγορείτε, κάτι πάντα θα μείνει», έλεγε ο γκαουλάϊτερ στους Ναζήδες.

Κι έτσι κάποια έσχατη, τραγική στιγμή άκουγαν.

Κι έλεγαν «Ήμουν τυφλός, στα μάτια, στ΄ αφτιά και στο μυαλό».

Κι έτσι διέσωζαν την υστεροφημία τους. Ότι ήταν δηλαδή, καλοί και δίκαιοι άρχοντες, που κάποιο ξαστόχημα του μυαλού τους νίκησε.

Γιατί αυτή είναι και η έννοια της αμαρτίας σε τέτοιες πράξεις, η αρχαιοελληνική, δηλαδή το ξαστόχημα του νου, που βέβαια μετά πρέπει να έχεις σθένος και προσωπική καλλιέργεια για να το αντέξεις.

Και οι άνθρωποι αυτοί ήταν τραγικοί και όχι κωμικοί ήρωες, γιατί είχαν τέτοια καλλιέργεια.

Οι κωμικοί ήταν κάτι δικτατορίσκοι του συρμού, που άφηναν απομνημονεύματα, όπου για όλα έφταιγαν οι άλλοι που δεν είχαν Ηθική (Χριστιανική ή άλλη), ή ήταν βλάκες που δεν μπορούσαν να καταλάβουν το μεγαλείο της στρατηγικής και τακτικής τους.

Και βέβαια όσα λέγανε δεν είχανε νόημα γιατί δεν ήταν άνθρωποι ούτε Ηθικοί, ούτε Πολιτικοί.

ΝΟΜΙΖΑΝ ότι ήταν Λέοντες, αλλά τελικά ούτε Κρέοντες κατόρθωσαν να υπάρξουν...

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Χρήσης και Παράνομης Διακίνησης Ναρκωτικών 2021

Παγκόσμια Ημέρα κατά της Χρήσης και Παράνομης Διακίνησης Ναρκωτικών 2021: Με αφορμή την 26η Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών, το Σωματείο εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης των εξαρτήσεων και Προαγωγής της...

«Παγκόσμια μέρα κατά της Χρήσης και Παράνομης Διακίνησης Ναρκωτικών 2021. "Δημιουργώντας ένα ασφαλές πλαίσιο αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων".

Από το 1987 που με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ καθιερώθηκε η 26 Ιουνίου ως «Παγκόσμια μέρα κατά της Χρήσης και Παράνομης Διακίνησης Ναρκωτικών», οι κοινωνίες κάθε χρόνο έρχονται να διαπιστώσουν μια δομική τους αντίφαση.

Ενώ ασχολούνται διεθνώς, υπερεθνικά και διακρατικά και οπωσδήποτε έντονα με την καταστολή της διακίνησης, δηλαδή την λεγόμενη «μείωση της προσφοράς», ολοένα και περισσότερο με την «μείωση της ζήτησης» (Πρόληψη και Θεραπεία) , αλλά και την «μείωση της βλάβης» από την κατάχρηση , οι ουσιοεξαρτήσεις, αλλά και νέες εξαρτητικές συνήθειες συνεχίζουν να ορίζουν ένα έντονο επιδημικό παγκόσμιο φαινόμενο.

Ασφαλώς όλα αυτά τα χρόνια υπήρξε και πρόοδος και κάποιες επιμέρους επιτυχίες στην αντιμετώπιση του προβλήματος, αλλά οι περισσότεροι αναγνωρίζουν ότι δεν φτάνουν. Όπως παρατηρείται από πολλούς κοινωνικούς αναλυτές, η Εξάρτηση είναι σύμφυτη με τον έντονα ανταγωνιστικό και εστιασμένο στην φαινομενική «επιτυχία» τρόπο της ζωής μας. Οι «συνδέσεις» των ανθρώπων μειώνονται και τελικά αυτό που κυριαρχεί πολιτισμικά -για έχοντες και μη έχοντες- είναι η επιδίωξη αύξησης των δυνατοτήτων κατανάλωσης.

Τελικά όμως υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που πνίγονται μέσα στην στη μοναξιά και την αποξένωση…

Άλλοι πνίγονται μέσα στην φαινομενική «αποτυχία» τους να πιάσουν τα πρότυπα ατομικής και κοινωνικής «ευεξίας» που επιβάλλονται..

Άλλοι καθίστανται πραγματικά απόκληροι που πρέπει να «σβήσουν» με ουσίες τον πόνο και άλλοι κυριαρχούνται από την ανία, λόγω της απουσίας βαθύτερων διαπροσωπικών σχέσεων.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση, εδώ και 15 σχεδόν χρόνια βάρυνε ακόμα περισσότερο την κατάσταση, ενώ η πανδημία και η αναγκαία «κοινωνική αποστασιοποίηση» θα διαπιστωθούν ως ακόμα κάποιοι εκλυτικοί παράγοντες εκτίναξης του προβλήματος.

Εφόσον η Κοινωνία αναγνωρίσει ότι το φαινόμενο της Εξάρτησης είναι πολυπαραγοντικό και βαθιά δομικό, τότε το πλαίσιο αντιμετώπισης του σταματά να είναι «φιλανθρωπία», ή απλά «τιθάσευση των συμπτωμάτων του» και καθίσταται αναγκαία επανορθωτική λειτουργία όλης της Κοινωνίας.

Τότε σταδιακά μπορεί να γίνει «ασφαλές».

Ξεκινώντας από την Πρόληψη. Ξεκινώντας από την Χώρα μας.

Πρόσφατα ανανεώθηκε η χρηματοδότηση των Κέντρων Πρόληψης για άλλα εφτά χρόνια. Ωστόσο το θεσμικό πλαίσιο παραμένει ακόμα ad hoc, όπως πειραματικά ξεκίνησε.

Ούτε έναν Ενιαίο Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας των Κέντρων Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας του άρθρου 61 του ν.3459/2006 (ΦΕΚ Α` 103) δεν έχει κατορθώσει η Πολιτεία εδώ και 10 χρόνια να εισαγάγει (παρόλο που προβλέπεται από τον αναφερόμενο νόμο). Υπάρχουν φωνές που συνεχίζουν να θεωρούν ότι η Πρόληψη είναι επιφανειακό, συμπτωματικό και άρα «εποχιακό» εργαλείο και έτσι δεν παίρνει την θεσμική προτεραιότητα που χρειάζεται.

Το «ασφαλές πλαίσιο» είναι σημαντικό να έχει στην βάση του την Πρωτοβάθμια Πρόληψη, μια διαδικασία που αφορά όλη την Κοινότητα. Η επιμονή μας σε ένα ασφαλές, κοινοτικό, ολιστικό και πλουραλιστικό πλαίσιο θεωρούμε ότι επιβραβεύτηκε από τους συναδέλφους μας στην Εθνική Συντονιστική Επιτροπή Αντιμετώπισης των εξαρτήσεων που επέλεξαν το σύνθημα μας ως σύνθημα όλων των φορέων για τις 26 Ιουνίου 2021. Τους ευχαριστούμε!

Το Σωματείο μας, με ενεργή παρουσία και αναγνώριση σε συλλογικούς αγώνες της κοινωνίας έχει ήδη πείσει περί της αναγκαιότητας για έναν, εθνικό, ολοκληρωμένο, θεσμικά ισότιμο Οργανισμό πρωτογενούς Πρόληψης, ώστε να μπορέσουν να «εγερθούν» τα Κέντρα Πρόληψης ως ο πρώτος Πυλώνας του «ασφαλούς πλαισίου αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων».

Περιμένουμε τα βήματα της Πολιτείας.»

ΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ: Ο ΑΓΙΟΣ ΒΟΚΑΚΙΟΣ

https://www.facebook.com/aparsispublications/posts/1303989276467156?__tn__=K-R
ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΗΛΚΕΤΡΟΝΙΚΑ  ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ "ΑΠΑΡΣΙΣ" : ΤΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ


Του Αλέξανδρου Σταθακιού
17/4/2020

Δέκατη μέρα καραντίνας !
Του το έφερε ο Ψάλτης από τους .. Αγίους Τόπους.
Μέσα στο άγχος μην εκδηλωθούν συμπτώματα…..
«Το είδες, πεθαίνουν και νέοι!»
Ο αρχιμανδρίτης Ακάκιος κλεισμένος στο «Κάθισμα του Αγίου Μερκουρίου», όπου του είπε ο Μητροπολίτης να παραμείνει, όταν μαθεύτηκαν τα νέα..
Στα χώματα της Ιεράς Μητροπόλεως πηγαινοέρχονταν o Πανοσιολογιότατος για τα εκκλησιαστικά του καθήκοντα. Έμενε με την μαμά καμιά πενηνταριά χιλιόμετρα μακριά, σε γειτονική μεγαλύτερη πόλη και εκκλησιαστική επαρχία. Εκεί, ο δέσποτας ήταν πολύ συντηρητικός και «δεν μπορούσε να κάνει χωριό» μαζί του.
Είχε γυρίσει απογοητευμένος από το εξωτερικό. Τέλειωσε το διδακτορικό του στην Καινή Διαθήκη και ξαφνικά σε μια μέρα εκάρει Μοναχός και μετά χειροτονήθηκε Αρχιμανδρίτης του Πατριαρχείου.
Μάλλον δεν άντεξε στα ξένα. Έπιασε κι ο καρκίνος τον πατέρα του…
Ήθελε να γυρίσει. Πίστευε τότε πως ο διπλανός Επίσκοπος είναι έξω από τον βάλτο της «Ελλαδικής θεσμικής Εκκλησίας».. αλλά μάλλον απογοητεύτηκε.
Δεν ήταν ο δεσπότης κανένα «ανέκδοτο», αλλά μεγάλος ισορροπιστής.
Σιγά- σιγά ο ρηξικέλευθος Ακάκιος, σιωπηρά βέβαια, πλην όμως έπεσε σε δυσμένεια..
Δεν βαριέσαι ο δικός μας βρήκε τρόπο.. παρουσιάσεις βιβλίων, κύκλοι χριστιανών νέων , μοντερνίζοντες θεολόγοι και θεολογούντες, έφτιαξε το εκκλησίασμα του .
Αρκετά επαρχιακά ΜΜΕ είχαν ζητήσει τη γνώμη του για διάφορα διφορούμενα και αυτός ευγενικά τα «έχωνε» στο «κατεστημένο»..
Είχαν πάρει κάποιοι «μεγαλόσχημοι» τον δεσπότη ακόμα και για «να τον ξυρίσει», αλλά είπαμε, δεν ήταν βλάξ ο «Άγιος», απλά ισορροπιστής. Τους έλεγε ότι θα τον «συμμορφώσει».. τον έστειλε και σε χωριό , αλλά πάντα ο δικός μας κατάφερνε να έχει τον κύκλο του..
Η σχέση τους όμως ήταν εκρηκτική. Μόλις μαθεύτηκε ότι ήταν ύποπτο κρούσμα, τον πήρε τηλέφωνο και τον διέταξε να κάνει την καραντίνα του στην ενορία του και μη υπάρχουσας οικίας, τον έκλεισε στο παρακείμενο «Κάθισμα του Αγίου Μερκουρίου».
« Μπορεί να τον φωτίσει ο Θεός εκεί στην ησυχία», σκέφτηκε..

Η αλήθεια είναι, ότι ο Ακάκιος από την αρχή, μόλις κλείστηκε, προσπάθησε να κάνει αυτό που υποσχέθηκε στον Θεό. Να είναι Μοναχός και Ασκητής. Προσευχόταν πολύ και νήστευε – Μεγάλη Σαρακοστή γαρ.
Κι όταν λέμε νήστευε , νήστευε. Όχι σαν πολλούς «Αδελφούς» που αφανίζουν το Αιγαίο από τα θαλασσινά του κάθε Άνοιξη..
«Ποία δόξα ἕστηκεν ἐπὶ γῆς ἀμετάθετος;
Πάντα σκιὰς ἀσθενέστερα, πάντα ὀνείρων ἀπατηλότερα.
μία ῥοπὴ καὶ ταῦτα πάντα θάνατος διαδέχεται»
Η προοπτική να αρρωστήσει βαριά δεν ήταν αμελητέα..
Δεν ήταν μόνο αυτό βέβαια..
Όχι δεν ήταν θεομπαίχτης ο Ακάκιος .
Ήταν «περίπτωση» ..
Δεν έγινε μοναχός για να καλύψει την ομοφυλοφιλία του .
Όχι ότι τον τράβαγε συνεχώς το φουστάνι, αλλά αν ήταν κάτι εξαίσιο του γούστου του, η στύση του ήταν μεγαλοπρεπής. Και τώρα που έγινε παππάς, υπήρχαν πολλές ευκαιρίες..
«Να ξέρετε πάντα υπάρχουν αυτές που έχουν φετίχ με τα ράσα. ″Δουλειά δεν έχει ο διάολος, απαυτώνει τα παιδιά του″»
Δυστυχώς με τις γυναίκες πιο μπροστά δεν είχε επιτυχία. Έλεγε ότι έφταιγε η μεγάλη του εσωστρέφεια.
Είχε εντρυφήσει σε όλα τα βιβλία κι είχε μάθει τι ήταν: Ήταν βαθιά ψυχαναγκαστικός.
Δεν είχε άλλη «νόσο».
Ούτε φετίχ με τα λιβάνια και τα λείψανα, ούτε καμιά παραφροσύνη , «μου μίλησε ο Θεός» και τα τοιαύτα.
Η αλήθεια είναι, επιτέλους επέτρεπε στον εαυτό του να το παραδεχτεί , ότι ήταν ένα εκρηκτικό μίγμα ναρκισσισμού και ακηδίας.
Πέθαινε για να είναι αναγνωρίσιμος, αλλά ήταν λίγο, μέχρι αρκετά τεμπελάκος.
Η γιαγιά του το έλεγε, όταν δεν στρωνόταν στο διάβασμα: «Ο τεμπέλης κι ο φαγάς, ή χωροφύλακας, ή παππάς»..
Του το «καθρέφτισε»..
Την Θεολογική την έβαλε εσκεμμένα στο μηχανογραφικό.
Δεν φανταζόταν βέβαια ότι θα μείνει άγαμος , αλλά θέλεις η αποτυχία του να προχωρήσει στην Επιστήμη, η οποία ακολούθησε τον επώδυνο χωρισμό με την μοναδική γυναίκα που είχε, τον έκανε μια δύσκολη νύχτα να πάρει την απόφαση: «Από του Άμβωνος ! »
Η πλάκα ήταν πως του δώσανε ένα καλογερικό όνομα που δεν του άρεσε: «Ακάκιος».
«Μου θυμίζει τα μακαρόνια!» είπε..
«Γι’ αυτό ! για ταπείνωση..», είπε ο «γέροντας» που τον είχε αναλάβει..

Αυτές τις δέκα μέρες προσευχήθηκε πολύ και ειλικρινά. Προσπάθησε να θυμηθεί κάθε αδικία που διέπραξε. Κάθε φορά που εξαπάτησε τους ανθρώπους, τον εαυτό του και τον Θεό. Όσο και να «χτυπήθηκε», δεν βρήκε ότι ήταν χειρότερος από τον Τελώνη!
Όχι , όχι Φαρισαίος δεν ήταν ποτέ! (και το πλήρωσε..)
«Γιατί δεν μου φανερώνεις τον δρόμο; Πραγματικά «τα’ χω παίξει». Δεν ξέρω τι κάνω εδώ! Δεν ξέρω να κάνω και κάτι άλλο..»
Αυτή την δέκατη νύχτα δεν μπορεί να κλείσει μάτι.
«Τόνε παλεύει ο διάολος.. Μα, αν τον παλεύει ο Θεός;
Τι δυαλιστικές σκέψεις είναι αυτές; Αυτός, δεν είχε γράψει ένα εμπρηστικό άρθρο στο περιοδικό της Μητροπόλεως: ″Από τον δυαλισμό στη διαλεκτική″;»
Το έβαλαν, γιατί δεν ήξεραν τι έλεγε και μετά έγινε πανικός.
«Τι είναι πάλι; Άλλη μια λαγνεία της σκέψης; Ή μήπως είναι η πάλη του Ιακώβ με τον Θεό στη σπηλιά, εκεί, όπου μέσα από το βαθύ τραύμα κατάλαβε ποιος είναι;»
Δέκα η ώρα! έκλεισε όλα τα παράθυρα και τις κουρτίνες. Κοιμήθηκε λίγο..

Δεκαπέντε μέρες καραντίνας.
Δεν παρουσίασε συμπτώματα. Τώρα κόλλησε και δεν αρρώστησε, ή απλά, παρά τους αδελφικούς ασπασμούς, ο ψάλτης δεν τον κόλλησε;
Θα περιμένει μήπως γίνουν τα τεστ αντισωμάτων, που λέει και ο αδελφός καθηγητής Σωτήριος, αν και δεν πιστεύει ότι θα τα κάνουν όλα πραγματικά.
Θα ΄ρθει η ανάγκη του Τουρισμού και του ρευστού, το καλοκαιράκι και θα ξεχαστούν όλα.. Κατά τον Οκτώβρη μας περιμένει θανατικό κάτσε να δεις..
«Πάλι σκανδαλίστηκες;
Πάλι καχύποπτος με τους αδελφούς;
Δέκα μέρες σε περιτριγύριζε το κακό! Δεν έμαθες;»
«Έλα καλά Κύριε, θέλω να ξέρω αν έγινα Μόρτης, δηλαδή απόλοιμος. Αν έπαθα ανοσία στην αρρώστια, για να βοηθήσω την Εκκλησία στο μέλλον!»
Και εκεί του ήρθε ο Βοκάκιος και το «Δεκαήμερο» και από κει ο αγαπημένος Πιερ Πάολο, το «Μακεδονικόν» στην φοιτητική Θεσσαλονίκη, οι μεταμεσονύχτιες προβολές και η Φανή η μοναδική του σχέση, που δεν πήγε καλά.
Τον Παζολίνι τον έμαθε στη Θεολογική: «Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο», στο μάθημα «η Αγία Γραφή στην Σύγχρονη Τέχνη»..
Αλλά είπαμε ρεβιζιονιστής από κούνια. Της «Ερμηνείας Μάγιστρος», έτσι τον αποκαλούσε ο «γέροντας». Πήγε και είδε και άλλες ταινίες του και κόλλησε.
Εκεί ήταν που χτύπησε το τηλέφωνο από την Μητρόπολη:
«Λες να ήρθε η λύτρωση;»
Το σήκωσε. Ήταν το διακάκι.
«Πάτερ, σας θέλει ο Άγιος Παρνασίδος και Δωρίδος»
Μετά ακούστηκε ένα βήξιμο..
Ο «Άγιος» άρχισε να του λέει ότι καλό είναι να κάτσει καμία βδομάδα ακόμα μέσα , αλλά δεν θα φύγει από το χωριό !
Και τότε, τι αμαρτία:! Στο νου του, σαν σινεμά, άρχισε να προβάλλεται «Δεκαήμερο». Πρωταγωνιστής ο Δέσποτας!
Όπως συχνά του συνέβαινε σε τέτοιες περιπτώσεις, να μιλάει δηλαδή μηχανικά και να σκέφτεται άλλα, όταν ο Σεβασμιότατος του έδωσε τις τελευταίες εντολές, του απάντησε :
«Μάλιστα Άγιε Βοκάκιε!»

«Στη Μνήμη του Περικλή Κοροβέση»
.....................

* Ο Αλέξανδρος Δ. Σταθακιός γεννήθηκε το 1970 στην Πόλη της Σάμου, με καταγωγή από τους Σπαθαραίους Σάμου, όπου έκανε και τα πρώτα βήματα της ζωής του. Σπούδασε Θεολογία και Κοινωνιολογία. Είναι Στέλεχος Πρόληψης των Εξαρτήσεων με κατάρτιση στην Συμβουλευτική και την εμψύχωση ομάδων.
Από το 2001, στελεχώνει την επιστημονική ομάδα του Κέντρου Πρόληψης και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Σάμου «Φάρος». Έχει αποσπαστεί στο Παρελθόν και στον ΟΚΑΝΑ. Μάλλον τον απασχόλησε πολύ ο Συνδικαλισμός και ο Ακτιβισμός. Κατά καιρούς έχει δημοσιεύσει άρθρα επιστημονικού, κοινωνικού και πολιτικού περιεχομένου και λίγα ποιήματα.

Συνέντευξη στο ergasianet.gr του γενικού γραμματέα Σωματείου Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης, Αλεξάνδρου Σταθακιού

Γα την απαξίωση εργαζομένων και Κέντρων Πρόληψης και από τη σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ, που κλείνει το μάτι στους ιδιώτες, όσο και από την προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ, για τον κίνδυνο απόλυσής τους, μιας και οι συμβάσεις τους λήγουν στο τέλος του έτους, τον κίνδυνο λουκέτου σε δομές κτλ., μιλά με συνέντευξή του στο ergasianet.gr ο γενικός γραμματέας του Σωματείου Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας, Αλέξανδρος Σταθακιός. Μιλά για τις εργασιακές συνθήκες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, για τις παρεμβάσεις και όπως επισημαίνει:

«Συλλογική Σύμβαση Εργασίας δεν έχουμε, γιατί έχει χαθεί η μπάλα με το ποιος είναι εργοδότης. Αν είναι τα Δ.Σ. των αστικών εταιρειών, δεν μπορεί να δεσμευτούν σε συγκεκριμένους όρους γιατί δεν είναι δικά τους τα χρήματα. Άλλο ένα μεγάλο πρόβλημα. Ούτε Σύμβαση, ούτε ενιαίο εσωτερικό κανονισμό. Για παράδειγμα με τις άδειες ανατροφής παιδιού υπάρχει αλαλούμ. Οι τοπικές υπηρεσίες του ΟΑΕΔ απαντούν διαφορετικά. Άλλες θεωρούν ότι ανήκουμε στον ιδιωτικό τομέα, άλλες μας θεωρούν ΝΠΙΔ του Δημοσίου και άρα πρέπει να ισχύσουν οι προβλέψεις του Δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα».

---

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Αλέξανδρε Σταθακιέ, ας ξεκινήσουμε με το βασικό που νομίζω πως πρέπει να επικοινωνηθεί με τους αναγνώστες και την κοινωνία: τι είναι τα κέντρα πρόληψης και πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος τους και η αποστολή τους για το λαό, τη νεολαία κτλ., τι μορφή έχουν κι από ποιον εποπτεύονται;

Βασικός Πυλώνας της αντιμετώπισης της Εξάρτησης είναι η Πρόληψη η οποία ως στρατηγική που σχετίζεται με δράσεις ανασχετικές των αιτιών εγκατάστασης της εξάρτησης  ταυτίζεται με τη συνολική Προαγωγή της Ψυχοκοινωνικής Υγείας. Οι βασικές δράσεις σε αυτό το πλαίσιο σταχυολογούνται ως εξής:

• Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της τοπικής κοινωνίας σχετικά με την αιτιολογία των εξαρτήσεων, και γενικότερα των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων. Ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ όλων των θεσμών και φορέων για την προάσπιση της ψυχοκοινωνικής υγείας στον χώρο τους, έτσι ώστε να υπάρξει ή να γίνει πιο αποτελεσματικό ένα «δίχτυ προστασίας» γύρω από τους νέους ανθρώπους και κάθε κοινωνική ομάδα υψηλού κινδύνου σχετικά με την εμφάνιση ψυχο-κοινωνικών διαταραχών, όπως επίσης να δημιουργεί ένα δίκτυο έγκαιρης παρέμβασης στο επίπεδο  της κοινότητας σχετικά με τα προβλήματα αυτά.
• Εκπαίδευση και υποστήριξη γονέων με στόχο την ενίσχυση του γονεϊκού ρόλου και τη βελτίωση της επικοινωνίας μέσα στην οικογένεια.
• Ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών σε θέματα πρόληψης,  ενίσχυση του παιδαγωγικού τους ρόλου, καθώς και την εκπαίδευση και υποστήριξή τους για την εφαρμογή παρεμβάσεων πρόληψης σε μαθητές .
• Υποστήριξη και ενίσχυση εσωτερικών διεργασιών των παιδιών, των εφήβων και των νέων ώστε να αναπτύξουν προσωπικές και κοινωνικές δεξιότητες οι οποίες αποτελούν την ‘’ασπίδα’’ ενάντια στην ‘’υιοθέτηση» οποιασδήποτε εξαρτητικής συμπεριφοράς
• Ευαισθητοποίηση- εκπαίδευση ειδικών ομάδων πληθυσμού (π.χ. ιερείς, αστυνομικοί, επαγγελματίες υγείας, στρατευμένοι, αιρετοί αυτοδιοίκησης, δημοσιογράφοι, προπονητές, κ.λ.π) οι οποίοι είτε εμπλέκονται μέσα από τους επαγγελματικούς τους ρόλους στα προαναφερόμενα προβλήματα, είτε συνδιαμορφώνουν το κοινωνικό γίγνεσθαι συνθέτοντας το κοινωνικό δίκτυο των τοπικών κοινωνιών.
•  Ανταπόκριση σε ατομικά αιτήματα βοήθειας, ενίσχυση των αιτημάτων αυτών και διασύνδεση των αιτούντων με τις κατάλληλες γι αυτούς δημόσιες δομές θεραπείας, αλλά και την ατομική συμβουλευτική ατόμων που παρουσιάζουν ορισμένες ψυχο-κοινωνικές δυσκολίες οι οποίες ενδεχομένως να οδηγήσουν, αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα σε μόνιμη «εγκατάσταση» εξαρτητικών συμπεριφορών ή ψυχολογικών διαταραχών.

Τα Κέντρα Πρόληψης στελεχώνονται από ειδικούς της Ψυχικής  Υγείας και κοινωνικούς επιστήμονες (ψυχίατροι, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, κοινωνιολόγοι, κοινωνικοί ανθρωπολόγοι, εκπαιδευτικοί, κ.α.) και διοικητικό προσωπικό.

Η Νομική Μορφή των Κέντρων Πρόληψης είναι ΑΜΚΕ ειδικού σκοπού, για τις οποίες υπάρχουν σαφείς εξαιρέσεις από τις διατάξεις για τις ΑΜΚΕ της Τοπικής και Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης. ,

Το ειδικό πλαίσιο που λειτουργούν, ο τρόπος συγκρότησής τους καθώς και η εποπτεία τους από την πολιτεία, σύμφωνα με αρκετές απόψεις υπηρεσιακών παραγόντων και εμπλεκόμενων φορέων, χρειάζεται περαιτέρω αποσαφήνιση αλλά και ενδυνάμωση του δημοσίου χαρακτήρα τους.

Τα Κέντρα Πρόληψης εποπτεύονται επιστημονικά από τον ΟΚΑΝΑ, ο οποίος ασκεί και τον διαχειριστικό έλεγχο, αλλά και τον εν γένει συντονισμό τους δυνάμει άρθρων του «Κώδικα Νόμων για τα Ναρκωτικά», αλλά και της 7ετούς προγραμματικής σύμβασης 2104-2021.

Τα προγράμματα των Κέντρων Πρόληψης συντάσσονται κάθε (5) πέντε χρόνια με κάθε επιστημονική λεπτομέρεια (θεωρητικό υπόβαθρο, στόχοι, χρονοδιάγραμμα, τρόπος αξιολόγησης) και κατατίθενται στον ΟΚΑΝΑ προς έγκριση. Το γενικό πλαίσιο της επιστημονικής εποπτείας και συντονισμού αυτών των προγραμμάτων από το ΟΚΑΝΑ, την χρηματοδότησή τους από την πολιτεία και των αναμενόμενων αποτελεσμάτων της δράσης τους καθορίζονται από την κείμενη νομοθεσία (ο Ν.4139/2013 «Νόμος περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις») καθώς και από την από 16 Μάιου 2014 νέα προγραμματική σύμβαση 7ετούς διάρκειας (2014-2020) για τα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας ανάμεσα στα Υπουργεία Υγείας & Εσωτερικών, τον ΟΚΑΝΑ, την ΚΕΔΕ και την ΕΕΤΑΑ Α.Ε»

Η σημερινή κυβέρνηση αλλά και οι προηγούμενες στηρίζουν τα κέντρα πρόληψης και τους εργαζομένους; Βοηθά το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο; Υπάρχει υποχρηματοδότηση; Υποστελέχωση; Εργασιακή ομηρία και εργασιακή ανασφάλεια; Απληρωσιά; Υπάρχει κίνδυνος να κλείσουν δομές;

Το όλο πλαίσιο έχει διαμορφωθεί ad hoc μετά από συνεχόμενους αγώνες των εργαζομένων και πολλών υποστηριχτών από τις τοπικές κοινωνίες που είδαν αποτελέσματα από την δουλειά μας. Αρχικά (πριν το 2002) ήταν απλές αστικές μη κερδοσκοπικές εταιρείες χωρίς ορίζοντα, που θα λειτουργούσαν ως υπεργολάβοι του ΟΚΑΝΑ για μια τριετία . Με συνεχόμενους αγώνες έχει γίνει σταδιακά έστω αυτό το «υβριδικό» και στρεβλό πλαίσιο που παραθέτω παραπάνω.

Αυτή την στιγμή με δεδομένο το παρόν νομικό πλαίσιο απαιτείται να ξεκινήσουν οι διαδικασίες για την Ανανέωση Προγραμματικής Σύμβασης μεταξύ Υπ. Εσωτερικών, Υγείας, ΟΚΑΝΑ, ΚΕΔΕ και ΕΕΤΑΑ που λήγει στις 31.12.2020. Διαφορετικά απαιτείται νέος νόμος και άρδην Αλλαγή του Πλαισίου με δημιουργία Εθνικού Φορέα Πρόληψης των Εξαρτήσεων που έχει προτείνει και το Σωματείο. Εάν δεν γίνει ούτε το ένα ούτε το άλλο , θα κλείσουμε λόγω μη χρηματοδότησης.

Επίσης άμεση Κάλυψη των 55 και πλέον κενών Θέσεων στα Κέντρα Πρόληψης. Υπάρχουν αρκετά κέντρα που λειτουργούν με 1-2 εργαζομένους.

Επίλυση του Θεσμικού που ταλανίζει επί σειρά ετών τους εργαζόμενους και, θεωρούμε, πολλές φορές και τις διοικήσεις που επιθυμούν να λειτουργούν με έναν ορθολογικό τρόπο .

Υπενθυμίζουμε ότι σήμερα λειτουργούν 75 Κέντρα Πρόληψης Πανελλαδικά με 75 ξεχωριστές Διοικήσεις, χωρίς κάποιον ιδιαίτερο συντονισμό μεταξύ τους, πέραν του ΟΚΑΝΑ, που και αυτός λόγω του θεσμικού, δεν μπορεί να ασκήσει συχνά τον επιστημονικό και διοικητικό του ρόλο. Δεν υπάρχουν Υπηρεσιακά Συμβούλια στα οποία μπορεί να απευθυνθεί ένας εργαζόμενος, αν αισθάνεται ότι έχει αδικηθεί από τη Διοίκησή του και δεν υπάρχει Εθνικός Επιστημονικός Σχεδιασμός που να διατρέχει και τα 75 Κέντρα Πρόληψης Πανελλαδικά.

Η σημερινή κυβέρνηση, στο πλαίσιο της πολιτικής της, της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της, όπου τα πάντα ιδιωτικοποιούνται προς χάριν της κερδοφορίας του κεφαλαίου, βλέπει και κλείνει το μάτι στους ιδιώτες, όσον αφορά και στην πρόληψη. Θέλω ένα σχόλιο για αυτό… Είναι η πρόληψη, η καταπολέμηση των ναρκωτικών, αλλά και ο τομέας της ψυχικής υγείας, μιας και αυτά τα δύο είναι αλληλοεξαρτώμενα, αποκλειστικά και μόνον ευθύνη του κράτους; Και γιατί;

Η σημερινή κυβέρνηση και η προηγούμενη και οι προηγούμενες κλείνουν το μάτι στους ιδιώτες, όχι τόσο για την δική μας περίπτωση με κερδοσκοπικούς οργανισμούς , αλλά με δήθεν «μη κυβερνητικές οργανώσεις».

Είναι εξάλλου οι κατευθύνσεις της Ε.Ε. αυτές: Οι τομείς αυτοί πρέπει να λειτουργούν με την συνεπικουρία της «Κοινωνίας των Πολιτών», όταν ως λένε.. Μεταφράζεται στην πράξη «με την συνεπικουρία της Κοινωνίας των Κερδοσκόπων», που συχνά αναζητούν έναν είδος «ηθικοποιητικής of shore».

Δυστυχώς το τι είναι Δημόσιος χώρος, αν θέλετε την γνώμη μου έχει υποστεί τριάντα χρόνων επιθέσεις και στο αξιακό κομμάτι. Έχουμε μπερδέψει τα πράγματα .

Τώρα νομίζω ότι και αυτό που λέμε Κράτος, εγώ προτιμώ Πολιτεία, θα πρέπει σε αυτούς τους τομείς να δράσει με λιγότερη γραφειοκρατία και περισσότερο κοινωνικό έλεγχο, αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα, δεν ταυτίζεται με το ποιος χρηματοδοτεί.

Για να είμαι δίκαιος όμως στην περίπτωσή μας τα λεφτά σχεδόν υπάρχουν. Με αυτά τα λεφτά θα μπορούσε να γίνει τρεις φορές καλύτερη δουλειά, αν πραγματικά ήμασταν διασυνδεδεμένοι με σχολεία, πανεπιστήμια, αθλητισμό, κοινωνικούς χώρους γενικότερα.

Γιατί δεν έχει γίνει αυτό; υπάρχουν «πολυπαραγοντικά συμφέροντα». Είναι και το Ευρωπαϊκό Παράδειγμα.

Να ξέρετε ότι η Ελλάδα είναι μπροστά στην Πρόληψη των Εξαρτήσεων. Αυτό που γενικά υπάρχει στην Ε.Ε. Είναι υπηρεσίες «επιτελικές» λένε είτε στο Υπουργείο Υγείας, είτε στο Παιδείας και από εκεί υπάρχουν ΜΚΟ, ή άλλοι φορείς, ακόμα και εταιρείες που συνεργάζονται σε «καμπάνιες». Αυτό το μοντέλο υπάρχουν ισχυρές πιέσεις να εγκαθιδρυθεί και εδώ… Δείτε τι έχει γίνει με το προσφυγικό. Αυτό θα είναι το μοντέλο των Κοινωνικών Υπηρεσιών του Μέλλοντος.

Βέβαια, μέχρι τώρα η Κυβέρνηση , όπως και η προηγούμενη, μας λέει ότι επειδή είμαστε πολλαπλώς χρήσιμοι, θέλει να μας εντάξει στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας με κάποιον τρόπο. Όχι εμφατικά βέβαια… Διερευνητικά και από την πλευρά τους. Η αλήθεια είναι ότι περιμένουμε ένα συγκεκριμένο σχέδιο. «Στις λεπτομέρειες κρύβεται ο Διάβολος», έλεγαν οι Καλόγεροι. Ως οδηγό έχουμε το δικό μας σχέδιο, δεν είναι ευγγέλιο, αλλά δείχνει το «περίγραμμα θέσης» που θέλουμε να έχουμε σε ένα εθνικό σύστημα πρόληψης- αντιμετώπισης των εξαρτήσεων που πλέον πρέπει να αφορά και την ΠΦΥ.

Τέλος για το καθαρά οικονομικό κομμάτι, οφείλω να πω ότι τα Κ.Π. και το προσωπικό τους στο Λεκανοπέδιο Αττικής πρέπει να πενταπλασιαστεί, αν θέλουμε να υπάρχει η αντιπροσωπευτικότητα των παρεμβάσεων που υπάρχει σε ένα μέσο επαρχιακό νομό. Το λέω αυτό με στοιχεία. Πέντε χρόνια να φανταστείτε γίνονται προσπάθειες να γίνει Κ.Π. στον Πειραιά και την Ανατολική Αττική και δεν καρποφορούν. Υπάρχουν ολόκληροι Δήμοι που ενώ υπάρχει σχεδιασμός δεν έχει γίνει Κ.Π. Στο Χαλάνδρι έκλεισε. Στην Καισαριανή δεν ξεκίνησε ποτέ..

Αντιεπιστημονικές παρεμβάσεις γίνονται στο έργο των εργαζομένων. Και μιας και μιλάμε για κέντρα πρόληψης, φαντάζομαι πως μία από τις σημαντικότερες αποστολές σας είναι η προστασία, η ενημέρωση της μαθητικής κοινότητας, μιας και το δόγμα «νόμος και τάξη» της ΝΔ δεν έχει αγγίξει καν τους διακινητές ναρκωτικών ουσιών που κυριολεκτικά κάνουν «πάρτι» έξω από τα σχολεία. Έχετε πρόσβαση, λοιπόν, στα σχολεία ή μπαίνουν εμπόδια από το κράτος, τους «αρίστους» της σημερινής κυβέρνησης;

Κοιτάξτε, δεν θέλουμε να ασχοληθώ εδώ με το θέμα της διακίνησης. Είναι πολύπλοκο και θα το αδικήσουμε. Επίσης η νεολαία δεν κινδυνεύει μόνο από τα παράνομα ναρκωτικά, οι νόμιμες εξαρτήσεις είναι το ίδιο καταστροφικές και αφορούν πολύ περισσότερο κόσμο. Αλκοόλ και οδήγηση ας πούμε.. Να μην αναφέρουμε το διαδίκτυο..

Σαφώς υπάρχουν συνέχεια αντιεπιστημονικές παρεμβάσεις. Ξέρετε η «πρόληψη» των εκδηλώσεων και των πανηγυριών μαζεύει ψήφους σε τοπικό επίπεδο. Έχουν αποπεμφθεί επιστημονικά υπεύθυνοι και μάλιστα πρόσφατα, που αντιστάθηκαν σε αυτό. Από την άλλη ακόμα και να θέλει ο ΟΚΑΝΑ, δεν μπορεί να κάνει και σπουδαία πράγματα, γιατί οι ΑΜΚΕ είναι οι εργοδότες και μάλιστα χωρίς ενιαίο εσωτερικό κανονισμό. Προσωπικά για μένα είναι ένα κεντρικό σημείο αυτού που λέμε «θεσμικό πρόβλημα των Κ.Π.”.

Και μια τελευταία ερώτηση: η υπάρχουσα ΣΣΕ λήγει το 2020, τι γίνεται με αυτό το ζήτημα, ποιες οι κινήσεις του Σωματείου σας, κι ερωτώ μιας και έχετε και την ιδιότητα του γενικού γραμματέα του Σωματείου Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας.

Συλλογική Σύμβαση Εργασίας δεν έχουμε, γιατί έχει χαθεί η μπάλα με το ποιος είναι εργοδότης. Αν είναι τα Δ.Σ. των αστικών εταιρειών, δεν μπορεί να δεσμευτούν σε συγκεκριμένους όρους γιατί δεν είναι δικά τους τα χρήματα. Άλλο ένα μεγάλο πρόβλημα. Ούτε Σύμβαση, ούτε ενιαίο εσωτερικό κανονισμό. Για παράδειγμα με τις άδειες ανατροφής παιδιού υπάρχει αλαλούμ. Οι τοπικές υπηρεσίες του ΟΑΕΔ απαντούν διαφορετικά. Άλλες θεωρούν ότι ανήκουμε στον ιδιωτικό τομέα, άλλες μας θεωρούν ΝΠΙΔ του Δημοσίου και άρα πρέπει να ισχύσουν οι προβλέψεις του Δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα.

Αγροτική Ανάπτυξη στο Βόρειο Αιγαίο μια νέα Διέξοδος.

Του Αλέξανδρου Σταθακιού , Περιφερειακού Συμβούλου, μέλους της Περιφερειακής Επιτροπής Τουριστικών Θεμάτων και Θεμάτων Αγροδιατροφής

          Σε όλο το Βόρειο Αιγαίο η αγροτική οικονομία βασίζεται στην κατατεμαχισμένη  μικρή ιδιοκτησία , στην οικογένεια ως μονάδα παραγωγής και στην πολυκαλλιέργεια.  Υπάρχουν βέβαια κυρίαρχες καλλιέργειες όπως το μαστίχι στη Χίο,  η αμπελοκαλλιέργεια στη Σάμο, η ελιά στη Λέσβο, αλλά στο παρελθόν καλλιεργούνταν πολύ πιο πολλά κτήματα με μεγγαλύτερη γκάμα προϊόντων με παραλληλη ισχυρή παρουσία σε όλα τα νησιά της κτηνοτροφίας και της αλιείας. Αυτή η παράδοση δείχνει και τις σημερινές δυνατότητες, εφόσον υπάρξει άλλη αντίληψη και «άλλο σχέδιο» στον πρωτογενή τομέα. 
Ας σημειώσουμε ότι όσες υπάρχουν δυναμικές επιχειρήσεις στον τομέα, αυτές βασίστηκαν, αν δεν ήταν κραταιές από πολύ παλιά κυρίως σε ιδιωτικές επενδύσεις με μεταφορά χρημάτων από άλλες πηγές. Αυτό το γεγονός δείχνει και το πρόβλημα της αγροτικής πίστης που υπάρχει σήμερα, όταν ακόμα και στις περισσότερες περιπτώσεις ενίσχυχης από τα ευρωπαϊκά προγράμματα απαιτείται υψηλή “ίδια συμετοχή”.
Ας αναγνωριστεί  επιτέλους  ότι τα μικρά αγροτικά νοικοκυριά  «στάθηκαν»  σε όλη την μεταπολεμική περίοδο χάριν στους  συνεταιρισμούς. Η ύπαρξη και ο τρόπος λειτουργίας των οποίων βέβαια διαμόρφωσε εν πολλοίς και την σχετική «καλλιεργητική κουλτούρα» στους γεωργούς μας.
Οι συνεταιρισμοί όμως δεν μπόρεσαν να εξελιχθούν σε αυτοδύναμους πόλους οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης των αγροτών και παρέμεναν εν πολλοίς μεταβιβαστές της όποιας κρατικής πολιτικής και δια της γραφειοκρατικής τους οργάνωσης, αλλά και δια της τοπικής κομματοκρατίας, η οποία συνέδραμε τις εκάστοτε κυβερνητικές πολιτικές με πελατειακό τρόπο μέσα από και από την αξιοποίηση των συνεταιριστικών οργανώσεων.
Συνεπώς εργαλείο μιας πραγματικά ριζοσπαστικής περιφερειακής πολιτικής μπορεί να γίνει η ύπαρξη των μεγάλων συνεταιριστικών οργανώσεων που υπάρχουν στον τόπο μας, αλλά μέσα από την αναμόρφωση της λειτουργίας τους.
Εκεί το συλλογικό πνεύμα, η παραγωγική καινοτομία, η στροφή από την καταστροφική μονοκαλλιέργεια σε ολοκληρωμένες μορφές γεωργικής εκμετάλλευσης (από το αμπέλι π.χ. μέχρι την μικρή οικόσιτη κτηνοτροφία και τον αγροτουρισμό) είναι το μεγάλο στοίχημα.
Η αναζήτηση εναλλακτικών τρόπων διάθεσης των προϊόντων και η εκπαίδευση - επιμόρφωση είναι το έμπρακτο πεδίο βοήθειας από την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου στους Αγρότες. Ξεκινά από τον τον συντονισμό  όλων των παραγωγικών παραγόντων και την απο κοινού αναζήτηση αγορών και δικτύων διανομης,  συνεχίζει στο στρατηγικό σχέδιο ανάπτυξης  κατόπιν διαβούλευσης. Η μεταφορά τεχνογνωσίας και διαρκούς επιμόρφωσης όχι μόνο σε πρακτικά θέματα, αλλά και στο μάνατζμεντ, σε προωθημένα επιστημονικά πεδία εφαρμογών δεν είναι ο Στόχος, αλλά το Καθήκον της Περιφέρειας με βάση τις αρμοδιότητες της. Εφόσον τα Μνημόνια βέβαια αφήσουν να στελεχωθούν οι Υπηρεσίες Αγροτικής Ανάπτυξης ανάλογα και εφόσον υπάρξει μια Πολιτική Ηγεσία που θα εμπνεύσει κατάλληλα.
Μια Περιφερειακή κυβέρνηση πρέπει να υποστηρίξει και να προωθήσει τέτοιες πρωτοβουλίες χρησιμοποιώντας ότι εργαλείο έχει από την Ελληνική Πολιτεία και την Ε.Ε., αλλά εκεί που βρίσκει δυσκολία να καταθέτει τα αδιέξοδα, να προτείνει τροποποιήσεις σε νόμους και ντιρεκτίβες (ακόμα και με την χρήση της «νησιωτικότητας») και να κινητοποιεί τον λαό για την επίτευξη τους. Παράλληλα να υποστηρίξει την ύπαρξη των υπαρχόντων Συνεταιριστικών ενώσεων υπομοχλεύοντας όμως την δυναμική της παραγωγικής ανασυγκρότησης και σε αυτές.  Για παράδειγμα μπορεί να υπάρξει μια συνεργασία ανάμεσα στην Περιφέρεια, τους Δήμους, τις σχετικές ενώσεις συνεταιρισμών, το ξενοδοχειακό επιμελητήριο και τους συλλόγους ενοικιαζομένων για ένα ενιαίο εναλλακτικό «πακέτο τουρισμού», το οποίο θα συνδέει τα μαστιχοχώρια της Χίου με τα αμπελοχώρια της Σάμου  και τα Λαδοχώρια  της Λέσβου, το ψαροχώρι των Φούρνων.... Να εξεταστεί το ενδεχόμενο προγραμματικής συνεργασίας ανάμεσα στις  συνεταιριστικές οργανώσεις (μαστίχα λάδι και κρασί) με διαμεσολαβητή και κινητοποιητή την Περιφερειακή αυτοδιοίκηση σχετικά με την προώθηση υπαρχόντων προϊόντων ή και την συμπαραγωγή νέων.
Χρειάζονται βέβαια παρεμβάσεις και σε θεσμικό επίπεδο κεντρικής πολιτικής, τις οποίες  ένα ενωτικό και δυναμικό κίνημα των καλλιεργητών μπορεί να επιβάλλει, αλλά και μια μαχητική αυτοδιοίκηση μπορεί να συνδράμει αποφασιστικά.
Για να πετύχουμε να εμπνεύσουμε τους Αγρότες χρειαζόμαστε μια νέα φιλοσοφία, διαφορετική συχνά -πυκνά από αυτή που επιβάλλει η εισαγόμενη κυρίαρχη σκέψη: 
ü Κάθε νησί είναι και μια διαφορετική περίπτωση, με διαφορετική κοινωνική σύνθεση, δημογραφία, δυνατότητες και πόρους. Άρα, η ανάγκη είναι, το πρώτο επίπεδο σχεδιασμού μας, σε οτιδήποτε να είναι το νησί. Αυτός ο σχεδιασμός είναι αναγκαίο εκτός από τις οικονομικές παραμέτρους να βασίζεται σε ανθρωπολογικές και πολιτισμικές καταγραφές. Το “ανθρώπινο κεφάλαιο” σε όσα σχέδια έχουμε δει έχει χαθεί.
ü Όταν μιλάμε για νωπά προϊόντα θα πρέπει να σκεφτούμε την προτεραιότητα στην κατανάλωση εντός των νησιών, αφού δεν έχουμε ακόμα απαντήσει στις δυσκολίες μετακίνησης των προϊόντων εκτός των νησιών μας. Θα μπορούσαμε να απαντήσουμε στο γιατί  όταν έχει απαγορευτικό, δεν υπάρχει γάλα στα μαγαζιά στη Λέσβο, όταν η Λέσβος έχει τόσο μεγάλη παραγωγή σε γάλα;
ü Ένα μεγάλο πρόβλημα των νησιών μας είναι η συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής, η εγκατάλειψη μεγάλων εκτάσεων που στο παρελθόν ήταν χώροι καλλιέργειας με αρνητικά αποτελέσματα όχι μόνο στον οικονομικό τομέα, αλλά μακροπρόθεσμα στο περιβάλλον και στην κοινωνική συνοχή.  Η διευκόλυνση , λοιπόν, νέων ανθρώπων να ασχοληθούν με τη γη και με δυναμικές καλλιέργειες σε αρμονία με το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον, θα πρέπει να γίνει βασικός στόχος ενός προγράμματος παραγωγικής ανασυγκρότησης του τόπου.
ü Ο στόχος μας είναι ένα μοντέλο Αγροτικού Τομέα που θα είναι συνδεδεμένο με τη συγκεκριμένη περιφέρεια με στόχο μια βιώσιμη γεωργία σε όφελος των κοινωνικών αναγκών , δηλαδή δεν θα ευνοεί την δημιουργία εταιρειών συσσώρευσης κεφαλαίου, αλλά αντίθετα θα στοχεύει στην εκ βάθρων ανασυγκρότηση και εξυγίανση των συνεταιρισμών και την έμπνευση για μια νέα συνεταιριστική κουλτούρα.
ü Παράλληλα στις παρούσες συνθήκες άμεσος στόχος πρέπει να είναι η  ενίσχυση των φτωχοποιημένων  νοικοκυριών με το  όποιο μικρό εισόδημα προέρχεται από γεωργικές καλλιέργειες, φροντίζοντας τονώνοντας εναλλακτικά δίκτυα διάθεσης προϊόντων και την συνεργασία σε όλο το Βόρειο Αιγαίο σε αυτή την κατεύθυνση.
ü Εννοείται ότι ένα τέτοιο εγχείρημα πρέπει να υποστηριχθεί και από παρεμβάσεις σε άλλους τομείς όπως π.χ. την επαρκή λειτουργία των «αγροτικών» ιατρείων και την ενίσχυση τους με ειδικευμένους γιατρούς και άλλο προσωπικό, επαρκές δίκτυο δημόσιων υπεραστικών και αστικών συγκοινωνιών και βεβαίως σύγχρονων, επαρκών και οικονομικών ακτοπλοϊκών και αεροπορικών, αλλά και οργάνωση μονίμων πολυμορφικών στεκιών πολιτισμού διάσπαρτων σε όλα τα χωριά μας.
ü Η ιστορική εμπειρία της οικόσιτης κτηνοτροφίας των προηγούμενων δεκαετιών είναι χρήσιμο να επανέλθει, όχι μόνο για την ενίσχυση των φτωχοποιημένων νοικοκυριών, αλλά και για την διατροφική ασφάλεια με παραγόμενες ποσότητες σε γάλα, αυγά, τυρί, γιαούρτι για την κάλυψη των οικογενειακών αναγκών μεγάλης μερίδας του πληθυσμού, κυρίως σε αγροτικές και ημιαστικές περιοχές . Μόνο που για να γίνει αυτό χρειάζεται να επαν- εκπαιδευτεί ο πληθυσμός.
Τέλος για όλο αυτό το εγχείρημα μια εμπνευσμένη περιφερειακή αρχή, μαζί με τους δήμους και τους συνεταιρισμούς και το πανεπιστήμιο θα μπορούσε να ιδρύσει ένα Ινστιτούτο Επιστημονικών Εφαρμογών. Μια περιφερειακή δομή με τμήματα σε όλα τα νησιά που θα βοηθά: α) στην κατάρτιση και επιμόρφωση σε σύγχρονους μεθόδους καλλιέργειας και σε επιτυχημένα παραδείγματα μικρής κλίμακας εκμεταλλεύσεων συμβατών με τις ιστορικές καταβολές χωρικής εξειδίκευσης του νησιών μας β) στην αξιολόγηση των υφιστάμενων αγορών γ)  στην υπόδειξη νέων ευκαιριών σε αγορές και νέων δυναμικών προϊόντων δ) στην λειτουργία γραφείων προσανατολισμού, συμβουλευτικής και υποστήριξης για την τυποποίηση και την προώθηση των τοπικών προϊόντων.
Οι υπηρεσίες αυτές θα μπορούσαν να δίνονται χωρίς επιβάρυνση,  εφόσον ο παραγωγός συμμορφώνεται σε ένα κοινά συμφωνημένο πρωτόκολλο συνεργασίας.

«Αν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.»
Οδυσσέας Ελύτης

https://allosdromos-stratos.blogspot.com/2019/05/blog-post_9.html

Η Ψυχοκοινωνική Υγεία στην Κοινότητα: Κέντρα Πρόληψης και Εκκλησία - Γραφείο Νεότητας Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών

Η Ψυχοκοινωνική Υγεία στην Κοινότητα: Κέντρα Πρόληψης και Εκκλησία - Γραφείο Νεότητας Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών: 

H Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών και ο Οργανισμός Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ), κατόπιν πρωτοβουλίας του ΟΚΑΝΑ, διοργανώνουν την Πρώτη Ανοιχτή Συνάντηση Συνεργασίας – Ημερίδα μεταξύ Στελεχών του ΟΚΑΝΑ, Στελεχών των Κέντρων Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Αττικής και Ιερέων της Αρχιεπισκοπής, που ασχολούνται με την Ψυχοκοινωνική Υγεία, την Οικογένεια και τη Νεότητα, με την Ψυχοκοινωνική Υγεία, την Οικογένεια και τη Νεότητα, με στόχο τη διασύνδεση και τις δυνατότητες συνεργασίας στην κοινότητα.

Η Ημερίδα με τίτλο «Η Ψυχοκοινωνική Υγεία στην Κοινότητα: Κέντρα Πρόληψης και Εκκλησία», την έναρξη της οποίας θα κηρύξει ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κ.κ. Ιερώνυμος Β’, θα πραγματοποιηθεί στις 11 Μαΐου 2017 και ώρα 10:00 π.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών Κεραμεικός).
Εκ μέρους της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, την ευθύνη της συνάντησης έχει αναλάβει η Διεύθυνση Ψυχοκοινωνικής Αγωγής και Στήριξης του Ιδρύματος Nεότητος και Οικογένειας.

Ημερίδα

«Η ψυχοκοινωνική υγεία στην Κοινότητα: Κέντρα Πρόληψης και Εκκλησία»

Πρόγραμμα

9:30 – 10:00 Προσέλευση – Εγγραφές
10:00 – 10:30 Προσφώνηση Πρωτοσυγκέλλου Ι.Α.Α., Αρχιμ. Συμεών Βολιώτη
Χαιρετισμοί:
– Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κ.κ. Ιερωνύμου Β ́
– Προέδρου ΔΣ ΟΚΑΝΑ, Ευ. Καφετζόπουλου, Νευρόλογου – Ψυχιάτρου
– Συντονίστριας Ομάδας Εργασίας, Στ. Γάκη, Κοινωνιολόγου, Επιστ. Στελέχους Τμήματος Σχεδιασμού Πρόληψης
10:00 – 10:45 «Εκκλησία και Πρόληψη»
Αρχιμ. Χρύσανθος Παπαποστόλου, Διευθυντής Ψυχοκοινωνικής Αγωγής & Στήριξης Ιδρ. Νεότητος και Οικογένειας Ι.Α.Α.
10:45 – 11:00 «ΟΚΑΝΑ και Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας»,
Ν. Γεωργαλά, Κοινωνιόλογος, Προϊστ. Τμήματος Εφαρμογών Πρόληψης
11:00 – 11:20 «Χτίζοντας σχέσεις ζωής – για μια ζωή που αξίζουμε», Δρ. Χ. Καραμπέτσος, Ψυχίατρος Παιδιών και Εφήβων, Επιστημονικά Υπεύθυνος ΚΠ Δήμου Παπάγου – Χολαργού – Αγ. Παρασκευής «Αργώ»
11:20 – 11:30 «Η διεργασία της ομάδας στην κοινότητα», Γ. Λεχουρίτης, Ψυχολόγος, Επιστημονικό Στέλεχος ΚΠ Δήμου Αθηναίων «Α-θηνά Πολιάς»
11:30 – 11:45 Διάλειμμα
11:45 – 12:30 Ομάδες συζήτησης
12:30 – 13:00 Ολομέλεια – Συζήτηση – Κλείσιμο

Ομάδα εργασίας ΟΚΑΝΑ
– Γάκη Σταυρούλα, Κοινωνιολόγος, Επιστ. Στέλεχος Τμήματος Σχεδιασμού Πρόληψης ΟΚΑΝΑ
(Συντονίστρια Ομάδας Εργασίας)
– Γεωργαλά Νικολέττα, Κοινωνιολόγος, Προϊσταμένη Τμήματος Εφαρμογών Πρόληψης ΟΚΑΝΑ
– Σταθακιός Αλέξανδρος, Θεολόγος, Επιστημονικό Στέλεχος Τμήματος Σχεδιασμού Πρόληψης ΟΚΑΝΑ
– Κλεφτοδήμου Μελίνα, Κοινωνική Επιστήμων, Υπεύθυνη Κέντρου Εκπαίδευσης και Εποπτείας ΟΚΑΝΑ
– Καραμπέτσος Χαρίλαος, Ψυχίατρος Παιδιών και Εφήβων, Επιστημονικά Υπεύθυνος ΚΠ του Δήμου Παπάγου – Χολαργού και Αγίας Παρασκευής «Αργώ»
– Λεχουρίτης Γεώργιος, Ψυχολόγος, Επιστημονικό Στέλεχος του Κέντρου Πρόληψης του Δήμου Αθηναίων «Αθηνά Πολιάς»
– Μαμιδάκη Μαρία, Ψυχολόγος, Επιστημονικό Στέλεχος του Κέντρου Πρόληψης του Δήμου Ζωγράφου

Τα Κέντρα Πρόληψης και ο σοφός Σολομώντας

Χρειάζεται οριστική λύση στο προβληματικό θεσμικό πλαίσιο

του Αλέξανδρου Σταθακιού*

Όπως έχουμε ξανασημειώσει στις στήλες αυτής της εφημερίδας, στην Ελλάδα η πρόληψη των εξαρτήσεων (νόμιμες και παράνομες ουσίες, Διαδίκτυο, τζόγος κ.λπ.) και η προαγωγή της ψυχοκοινωνικής Yγείας (π.χ. ενίσχυση της αποδοχής της διαφορετικότητας, κινητοποίηση σε σχέση με την ψυχική Υγεία σε κοινοτικό επίπεδο) υλοποιείται κυρίως από τα Κέντρα Πρόληψης και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας, τα οποία από άποψη θεσμική είναι ιδιόμορφες, «υβριδικές» συνεργασίες του Κεντρικού Κράτους (υπουργείο Υγείας – ΟΚΑΝΑ) κυρίως με την Τοπική Αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού και όλη αυτή η συνεργασία επενδεδυμένη με τη μορφή της ιδιωτικής, πολύ «χαλαρής» από άποψη θεσμική Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρίας (ΑΜΚΕ), ενώ πρόκειται για συνεργασία δημόσιων φορέων κατά συντριπτικό ποσοστό.

Ιδιοφυές από την πλευρά μιας πολιτείας που θέλει να παρουσιάσει έργο, αλλά μην αναλάβει την ευθύνη: Με αυτή τη δομή, αφενός με τη χρήση του «δίπολου» η ευθύνη γίνεται μπαλάκι ανάμεσα σε δημόσιους φορείς και υπουργεία, αλλά και η «χαλαρή» μορφή επιτρέπει την ανά πάσα ώρα εύκολη «εκκαθάριση» αυτών των… «εταιριών». Και αυτό δεν είναι θεωρία, είναι η βιωμένη εμπειρία δεκαετιών για τους εργαζόμενους στα Κ.Π.

Με τον πολύχρονο αγώνα τους αυτοί οι εργαζόμενοι κατάφεραν να υπάρχουν πλέον αρκετές δημόσιες «δικλείδες ασφαλείας» ενάντια στην «ιδιωτική ασάφεια» των Κέντρων Πρόληψης. Από την άλλη, η πολυπόθητη «ευελιξία» κάποιων παλιών δημάρχων ή παρελθουσών ηγεσιών του ΟΚΑΝΑ έχει σαρωθεί από ένα κράτος που θέλει τώρα να ελέγχει ασφυκτικά και την τελευταία δεκάρα που δίνει. Ας συνυπολογιστεί, επίσης, πως οι επιζητούμενες χορηγίες ή εισφορές κοινωνικών εταίρων δεν μπορούν να έλθουν τώρα – δεν ήρθαν στις καλές εποχές.

Παρ’ όλα αυτά, το «θεσμικό κουφάρι» μιας άλλης εποχής παραμένει και δεν έχει προχωρήσει η ολοκλήρωση-απαρτίωση-πλήρης αποσαφήνιση του δημόσιου χαρακτήρα των Κ.Π., την ίδια στιγμή που η δημόσια χρηματοδότηση μέχρι το 2021, έστω «μνημονιακή», έχει συμφωνηθεί με προγραμματική σύμβαση ανάμεσα σε κεντρικό κράτος και Αυτοδιοίκηση. Σύμβαση μάλιστα που έχει προβλεφτεί σε νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση Σαμαρά.

Η σαφής θέση του ΣΥΡΙΖΑ, όταν ήταν αντιπολίτευση και ο σημερινός πρωθυπουργός περιόδευε σε αρκετά Κέντρα Πρόληψης, θέση που είχε αποτυπωθεί σε πρόταση νόμου, ήταν οι εταιρίες-Κέντρα Πρόληψης υπό την ασαφή, ασυνεχή και εκ των πραγμάτων τα περισσότερα χρόνια προβληματική εποπτεία του ΟΚΑΝΑ για λογαριασμό της πολιτείας, να μετατραπούν σε δίκτυο καθαρά δημόσιων περιφερειακών δομών. Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση, διά του σημερινού υπουργού Υγείας ήταν: «Περιμένετε λίγους μήνες να ρυθμιστεί συνολικά το σύστημα και η λειτουργική διασύνδεση όλων των δομών αντιμετώπισης των εξαρτήσεων και μέσα στο πλαίσια αυτό θα ρυθμιστεί και το δικό σας θεσμικό, με άξονα τη βασική φιλοσοφία που είχε η πρόταση νόμου του ΣΥΡΙΖΑ».

Βεβαίως, γίνεται διάλογος και συνεργασία, όμως κάποιες έστω βασικές ρυθμίσεις δεν έρχονται. Σίγουρα και οι άλλες δομές έχουν θέματα προς ρύθμιση, όμως στα Κέντρα Πρόληψης επείγει πλέον με απόλυτο και ξεκάθαρο τρόπο η θεσμική ένταξή τους στο δημόσιο σύστημα Φροντίδας Υγείας, γιατί πλέον το παλιό «θεσμικό κουφάρι» εμποδίζει την ίδια τη λειτουργία τους, αναγκαστικά εντός της σημερινής οργάνωσης της Πολιτείας, στην οποία de facto συμμετέχουν, καθώς (ας αφήσουμε πλέον τα χωρατά) στηρίζονται στο κρατικό χρήμα και εκ της φύσης τους συντελούν σε δημόσιο σκοπό (προαγωγή της Υγείας). Είναι τέτοια η δυσκολία, που ο αρμόδιος για τη Δημόσια Διοίκηση υπουργός Εσωτερικών έστειλε πρόσφατα επιστολή σε υπουργεία και δημόσιους φορείς ζητώντας άμεση συνεργασία για να λυθεί το θεσμικό πρόβλημα των Κέντρων Πρόληψης.

Είναι φανερό ότι έχει τεθεί με ένταση ξανά θέμα «θεσμικού» των Κ.Π. Οι εργαζόμενοι σε αυτήν τη φάση φοβόμαστε μην ξαναγίνει αυτό που έγινε το 2010. Τότε, επειδή εμπλεκόμενα υπουργεία, επιστημονικός επόπτης ΟΚΑΝΑ και Αυτοδιοίκηση δεν μπόρεσαν να «ξαναστήσουν το παιχνίδι» με τρόπο που να μη χάνει κανένας όσα προσδοκούσε να έχει από τα Κέντρα Πρόληψης, όχι μόνο άφησαν, αλλά και θεσμοποίησαν το ήδη τότε προβληματικό «κέλυφος» των αστικών εταιριών.

Σήμερα που οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται πως μπλοκάρει πολύ η δουλειά με τις 67 διαφορετικές ΑΜΚΕ (κάποιες εκ των οποίων οι διοικήσεις τους επιμένουν να τις λειτουργούν ως «μαγαζιά») θα είναι άδικο να μην λειτουργήσει ο νομοθέτης σαν τον «σοφό Σολομώντα» που θα προασπίσει το παιδί από τη μανία των διαφόρων μανάδων του και θα δημιουργήσει ένα δίκτυο αυτόνομων περιφερειακών δημόσιων δομών.

* Ο Αλέξανδρος Σταθακιός είναι γραμματέας του Πανελλαδικού Σωματείου Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης, περιφερειακός σύμβουλος Βορείου Αιγαίου με την παράταξη Βόρειο Αιγαίο-Γόνιμη Γραμμή

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς

ΟΙ ΙΚΑΡΙΩΤΕΣ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ!

Οι κάτοικοι της Ικαρίας και οι Ικαριώτες της Αττικής δείχνουν τον δρόμο, φανταστείτε αν όλοι οι νησιώτες και οι παροικίες του στην Αττική κάνανε μια κινητοποίηση όλοι μαζί, σαν πρώτη κίνηση...γιατί για το θέμα της υγείας χρειάζεται πλέον εξέγερση.

Τοποθετήσεις Αλέξανδρου Σταθακιού ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ 9-11-15

1. Για το θέμα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας" Συνεχίζοντας στο σκεπτικό της κας Κυρίτση και μετά από αυτά που ακούστηκαν από τους κους Σπιλάνη και Α. Μπάλα θα ήθελα να προσθέσω τα εξής: Πρώτον είναι γνωστό ότι ακούστηκαν σκάνδαλα μεγάλα ή μικρά σε προηγούμενες πολιτιστικές πρωτεύουσες στην Ελλάδα με πιο τρανταχτή περίπτωση αυτή της Θεσσαλονίκης. Αυτό έγινε γιατί σε εκείνες τις εποχές με το κρατικό χρήμα να ρέει, υποβοηθούνταν μια άλλη άποψη για τον πολιτισμό που έλεγε ότι πολιτισμός ήταν οι παραστάσεις και οι συναυλίες με τα μεγάλα ονόματα με μετακλήσεις από το εξωτερικό, με έργα, ίσως βιτρίνας, αλλά και ίσως αναγκαία που έπρεπε όμως να κατασκευαστούν μέσα σε χρονική πίεση, ένα περιβάλλον όπου χωρούσαν ατζέντηδες και υπερτιμολογήσεις. Σήμερα είμαστε σε άλλη εποχή, όπου κανένας δήμος δεν έχει χρήματα και βέβαια δεν μπορεί να πει ότι δεν θα λειτουργήσει τα λίαν απαραίτητα και αναγκαία -γιατί με δυσκολία ανταποκρίνεται και σε αυτά- για να "προικίσει" την πολιτιστική πρωτεύουσα. Αναγκαστικά θα κινηθεί στην μεγάλη διάσταση του πολιτισμού, που είναι ότι μετασχηματίζει ο άνθρωπος στην καθημερινότητα του, η ίδια του η ζωή και όχι το ιδιαίτερο, το δήθεν "υψηλό". Εδώ έχουμε πολλά να δώσουμε γιατί έχουμε δυο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που απασχολούν τον οικουμενικό άνθρωπο. Είμαστε κοινωνίες συνόρων- ιδιαίτερα πιεσμένες αυτόν τον καιρό από αυτό το χαρακτηριστικό μας και δεν μπορεί θα βγεί- ήδη βγαίνει σε δημιουργία και είμαστε τόποι που ενώ υποφέρουμε από τον αποκλεισμό, αναζητούμε και αγωνιζόμαστε για επικοινωνία..Ναι πολλά μπορεί να πει κανείς για τις ατέλειες, ενδεχομένως για τους κρυφούς ή φανερούς στόχους του θεσμού και να ασκήσει κριτική. Και μπορούμε να τη δούμε την κριτική αυτή στην εφαρμογή. Ωστόσο ένα είναι σίγουρο: πολιτιστική πρωτεύουσα θα είναι το 2021 μια πόλη της Ελλάδας, μιας χώρας που κάθε δήμος της υποφέρει από τα μνημόνια και πουθενά δεν περισσεύουν λεφτά. Αφού λοιπόν θα είναι στην Ελλάδα γιατί να μην είναι από ένα νησί μας, για να δείξουμε το βαθύτερο κοινωνικό μας εαυτό, χωρις παράτες, εκ των ενόντων με κεντρικό άξονα την λαική δημιουργία."

2. Για το θέμα του ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΥ θεάτρου ΧΙΟΥ,
ψηφίζοντας ΚΑΤΑ, τονίζω ότι ανεξαρτήτως τι ψηφίσαμε όλοι, προσπαθώντας να ισορροπήσουμε ο καθένας με τον τρόπο του μέσα σε ένα ανισόρροπο μνημονακό καθεστώς,  να βγάλουμε μια ομόφωνη καταγγελία προς το Υπουργείο Πολιτισμού για το πως μεταχειρίζεται το μοναδικό αυτόν θεσμό πολιτισμού του Βορ. Αιγαίου.

3. ΓΙΑ ΤΟ "ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ"

Δείχνει τα όρια του Καλλικράτη. Οι εντολές που είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει η περιφερειακή διοίκηση στην σύνταξή του και η έλλειψη ενός διεκδικητικού πλαισίου δείχνει πως η αυτοδιοίκηση έχει μετραπεί σε ετεροδιοίκηση.

Η περριφέρεια απλά καταγράφει την υπάρχουσα κατάσταση και δείχνει πως θα κινηθεί μέσα στα όρια των περιορισμένων αρμοδιοτήτων και πόρων του Καλλικράτη, της ένδοιας που έχουν καταδικάσει και την Ελληνική Πολιτεία, άρα και την αυτοδιοίκηση τα μνημόνια.

ΘΑ ΔΩΣΩ ΔΥΟ-ΤΡΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ:

Χωροταξικός και Πολεοδομικός σχεδιασμός:Ενώ στα κρίσιμα σημεία διατυπώνεται η ανάγκη " ΠΡΟΣΤΑΣΊΑΣ, των παραδοσιακών οικισμών, αρχιτεκτονικών χαρακτηριστικών που αναδεικνύουν την αιγιοπελαγίτικη αρχιτεκτονική,
"ΟΤΙ θα πρέπει να γίνει καταγραφή και να προωθηθούν καθεστώτα προστασίας για συγκεκριμένα κτήρια και για τον περιβάλλοντα χώρο τους, "
ΟΤΙ Η προστασία του τοπίου και του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της αγροτικής υπαίθρου ΚΑΙ ΟΤΙ "οι εξωτερικές πιέσεις (πχ. από οικονομικές δραστηριότητες, από μεγάλες τουριστικές και βιομηχανικές μονάδες) μπορεί γρήγορα να οδηγήσουν στην αισθητική υποβάθμιση του τοπίου.

 ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΕΤΑΙ  ότι δεν υπάρχουν επαρκείς μηχανισμοί και διαδικασίες σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο θεσμοθετημένοι να προβούν σε εμπεριστατωμένες μελέτες για το σχεδιασμό και τη χωροθέτηση μεγάλων έργων ΑΠΕ, προκειμένου να εκτιμηθούν επαρκώς οι επιπτώσεις τους τόσο στο φυσικό περιβάλλον των νησιών, αλλά και στην οικονομική  τους δραστηριότητα. Περίπλοκο θεσμικό πλαίσιο στα θέματα χωροταξίας και περιβάλλοντος με συχνές επικαλύψειςΤΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ, ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΝΩ? Αν θέλουμε να έρθουμε σε ρήξη με την μιζέρια, θα έπρεπε να λέμε ότι διεκδικούμε πρόσληψη μόνιμου ειδικού προσωπικού, αλλιώς το μνημονιακό, αποικιοκρατούμενο κράτος θα έχει την ευθύνη της καταστροφής, καθώς και ότι διεκδικούμε θεσμικό πλαίσιο που θα βασίζεται στις παρατηρήσεις και το δημοκρατικό σχεδιασμό από τα κάτω και όχι αποτέλεσμα της δράσης των λόμπι των ισχυρών.

ΤΙ ΝΑ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΕΔΩ ΕΧΟΥΜΕ ΟΜΟΦΩΝΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙ ΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΜΑΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΚΟΜΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΦΕΤΟΣ ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΡΙΑ. ΜΑΣ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΣΧΕΔΙΑΣΟΥΜΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΝΩ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΠΣΙΑ ΥΓΕΙΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ "Ο μέσος κάτοικος της Περιφέρειας σήμερα είναι εκτεθειμένος σε ένα πολύ μεγάλο εύρος νοσολογικού φορτίου στο νερό, στον αέρα, στην τροφή και σε άλλα προϊόντα που καταναλώνει. Αυτή η πολλαπλή επιβάρυνση στη δημόσια υγεία, αναδεικνύει την ανάγκη αποφυγής των αποσπασματικών μέτρων και παρεμβάσεων, αλλά της ανάπτυξης επιστημονικά τεκμηριωμένων προσεγγίσεων και πολύπλευρων συνεργασιών κοινωνικής εταιρικότητας, για την προώθηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου δράσης για την προστασία της υγείας, σε συνεργασία με συναρμόδιους, δημόσιους και κοινωνικούς φορείς. Η επικάλυψη και τα κενά αρμοδιοτήτων μπορεί να επιτευχθεί μόνο με επιστημονική τεκμηρίωση, επιτελικό σχεδιασμό με δημοκρατικό προγραμματισμό και πολύπλευρη κοινωνική διαβούλευση και συνεργασία. Σήμερα, είναι ιδιαίτερα εμφανής, η ελλιπής ανάπτυξη συνεργασιών εντός της Περιφέρειας, η απουσία ενιαίας στρατηγικής και ενός συνεκτικού σχεδίου δράσης των υπηρεσιών."Ζητείται λοιπόν από την περιφέρεια να κάνει επιχειρησιακό σχεδιασμό σε έναν χώρο που έχει πολύ μικρές αρμοδιότητες, ένας χώρος που εδώ όλοι μας έχουμε διαπιστώσει την τραγική του κατάλληξη με τους θανάτους π.χ.από την έλειψη αγροτικών γιατρών στα χωριά και ασθενοφόρων. ο τρεγάλφος λοιπόν του επιχειρησιακού προγραμματισμού συνεχίζεται. Και εμεις υποστηρίζουμε την διαβούλευση και την συνεργασία αρκεί αυτή κάπου να μπορεί να βασιστεί. βλέπετε εδώ κάτι να μπορεί να βασιστεί κάπου;

Στην κοινωνική μέριμνα και τον πολιτισμό αθλητισμό μπορεί να φαίνονται τα πράγματα καλύτερα, παρά την ένδοια πόρων κι εδώ, λόγω της δραστηριότητας πολλών εθελοντικών φορέων, όμως χερειάζεται μεγαλύτερη παρέμβαση συντονισμού. πρέπει να ζητηθούν παρεμβάσεις σε νομοθετικό επίπεδο, όπως για τα κέντρα πρόληψης και το βοήθεια στο σπίτι, πρέπει να υπάρξει ένας πολύ καλά οργανωμένος συντονισμός της πρωτοβάθμιας κοινωνικής φροντίδας που θα μπορούσε να τον κάνει η περιφέρεια, αν είχε την στελέχωση και τις αρμοδιότητες.. Ο επιχειρησιακός προγραμματισμός και σε αυτό το σημείο είναι μερικός, θα ήταν πλήρης αν συμπεριλαμβάναμε δυνατότητες που δεν υπάρχουν σήμερα, αλλά θα μπορούσαμε να διεκδικήσουμε μαζί με τον λαό σθεναρά από την κεντρική πολιτεία. ΔΕΝ ΣΗΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΟΜΩΣ ΚΑΜΙΑ ΔΙΕΔΙΚΗΣΗ...

Για τον ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΤΟΜΕΑ διαπιστώνεται η γήρανση των ασχολουμένων με αυτόν, καθώς και ανάγκη απασχόλησης σε αυτόν τον τομέα νέων καινοτόμων και καλά καταρτισμένων ανθρώπων. Αναδεικνύεται λοιπόν η ανάγκη ουσιαστικής γεωργικής εκπαίδευσης, και ουσιαστικής επιστημονικής εποπτείας , από κάθε πλευρά, από τον σπόρο μέχρι την διάθεση των προϊόντων της παραγωγής. Δεν γράφεται όμως κάτι τέτοιο στις προτάσεις γιατί βέβαια θέλει την πρόσληψη αφιοσιωμένων εκπαιδευτών και  εποπτών και δεν υπάρχουν πόροι για αυτό, με πεντάμηνα και λογική εσπα, δεν μπορεί να γίνει... Επίσης όλο το παραγωγικό μέρος, άρα και αυτό διαπνέεται από την λογική της πρωτοκαθεδρίας της δήθεν "ελέύθερης" αγοράς, έτσι δεν ακούστηκαν οι προτάσεις μας που μιλούσαν για τον πρωταρχικό άξονα της διατροφικής επάρκειας στον αγροτικό τομέα, γιατί έχουν άλλη φιλοσοφία βασιζόμενη στην αλληλεγγύη και το συνεργατικό πνεύμα και τον δημοκρατικό κοινωνικό σχεδιασμό.

Μετά από αυτά δεν μπορούμε νομίζω από την πλευρά της αντιπολίτευσης να υπερψηφίσουμε αυτό το σχέδιο. Δεν μπορούμε να νομίζουμε ότι τετραγωνίζουμε τον κύκλο, προσχηματικά βέβαια και να κοροιδεύουμε τον εαυτό μας, για να είμαστε απλά εντάξει γραφειοκρατικά και βέβαια να έχουμε τα προαπαιτούμενα για το ΕΣΠΑ. Καταλαβαίνω την ανάγκη της περιφερειακής διοίκησης, αλλά νομίζω ότι την βοηθούμε να διεκδικήσει μη συνενώντας .

Αντιπολεμικό συλλαλητήριο αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ

Συλλαλητήριο Σάββατο 31/10, 11πμ
στην πλατεία Καρλοβάσου

Η φωτιά του πολέμου που έχουν ανάψει οι ιμπεριαλιστές στη Συρία αλλά και σε μια σειρά χώρες της ευρύτερης περιοχής από την Ουκρανία ως τη Μ. Ανατολή και τη Β. Αφρική, καταστρέφει χώρες και δολοφονεί μαζικά λαούς. ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ρωσία και Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές ανταγωνίζονται μεταξύ τους για τα συμφέροντα τους και απειλούν με τα χειρότερα ολόκληρη την περιοχή. Τα προσφυγικά κύματα, η απερίγραπτη τραγωδία που ζουν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων από τους λαούς που ξεριζώνονται από τις χώρες τους είναι  απτά αποτελέσματα αυτής της ιμπεριαλιστικής θηριωδίας.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με βάση το δόγμα «ανήκουμε στη Δύση» την ίδια ώρα που προωθεί καταιγίδα αντιλαϊκών-αντεργατικών μέτρων, υπηρετεί με όλους τους τρόπους τις πολεμικές επιδιώξεις των αμερικανονατοϊκών δυνάμεων. Με παλιές και νέες βάσεις, με άξονες με τα φασιστικά καθεστώτα Ισραήλ και Αιγύπτου, βυθίζει τη χώρα και το λαό μέσα στη δίνη του εξελισσόμενου μακελειού. Ενώ ταυτόχρονα συναινεί και συνεργεί στις δολοφονικές και δουλεμπορικές πολιτικές της ΕΕ ενάντια στους πρόσφυγες.

Ο μόνος δρόμος για να μπλοκαριστούν τα πολεμικά σχέδια και να αποτραπούν τα εφιαλτικά σενάρια στα οποία οδηγεί αυτή η βαρβαρότητα είναι η ανάπτυξη της μαζικής λαϊκής πάλης, στο πλευρό των προσφύγων και όλων των λαών της περιοχής:

Ø  Ενάντια στους ιμπεριαλιστές-εμπρηστές των πολέμων. Ενάντια στην πολιτική υπηρέτησης αυτών των σχεδίων που προωθεί το σύστημα και η κυβέρνηση του. Καμιά εμπλοκή της χώρας στους πολέμους των ιμπεριαλιστών!

Ø  Διεκδικώντας μαζικά και μαχητικά άσυλο, έγγραφα, και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης σε κάθε μετανάστη και σε κάθε πρόσφυγα. Όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στις αντιμεταναστευτικές πολιτικές της ΕΕ

Ως πρώτο βήμα σε αυτό τον αγώνα καλούμε σε αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό συλλαλητήριο το Σάββατο 31 Οκτώβρη στις 11π.μ. στην πλατεία Καρλοβάσου.